Een jaar geleden zaten we in Australië

Ondertussen zijn we reeds 7 maanden terug in België. Dat betekent dat we langer terug zijn dan dat we onderweg waren. En laat ons eerlijk zijn, het begint weer te kriebelen.

Mensen zeggen altijd dat eens je een huis gekocht hebt (ja, dingen kunnen snel gaan – dit was absoluut het plan niet) je het wel kan vergeten om nog snel op vakantie te gaan. Al die kosten, de banken die meteen achter hun geld zitten en die verdomde boiler die het al na twee maanden liet afweten. Niet dat we dit allemaal niet konden voorzien, maar toch, het pikt een beetje.

Het heeft enkele maanden geduurd vooraleer we weer volledig onze draai vonden. Terug aan het werk gaan verliep vrij vlot, maar vooral ik kreeg toch nog zeer lange tijd semi-koude rillingen van de woorden ‘rijst’ en ‘noedels’.

Het leven kabbelde voort. Het grootste deel van onze tijd werd toch opgeslorpt door werken en de inrichting van ons huis (#2800love enzo).

Nu echter, voelen we voor het eerst sinds meer dan een jaar wat ‘koud hebben’ betekent. Daarnaast kregen we van Wegwijzer VZW ook weer de vraag of we ook dit jaar een reisverslag zouden schrijven. Het korte antwoord daarop is: “Ja”, het lange: “ja, maar dat gaat toch nog even duren, want zes maanden in kaart brengen is toch wel wat lang en vooral veel werk”. Een verslag komt er zeker.

We zijn er nog niet honderd procent uit hoe dat verslag er zal uitzien, maar dat het lijvig zal zijn en dat het vol met foto’s zal staan, dat is wel duidelijk. Het zal een groot werk worden, met als begin het selecteren van de foto’s uit de collectie van 28.870 foto’s. Het verwerken van alle voorgaande bestaande blogposts maakt het dan allemaal weer wat gemakkelijker.

Daarna gaan we op zoek naar een nieuwe vakantiebestemming. Geen zes maanden deze keer (tenzij we plots met de Lotto gaan spelen en nog gaan winnen ook), een avontuurlijke 2 tot 3 weken moeten volstaan. Het zal nooit hetzelfde zijn, maar we hebben er dus wel zin in. Enig probleem: waar moeten we in hemelsnaam heen?

In ons hoofd zitten de volgende vereisten:

  • Niet te koud, zeg maar liever: warm
  • Een snuifje cultuur
  • Een snuifje natuur
  • Een hele zak duiken, want dat was toch wel de beste ‘nieuwe’ ervaring van onze trip.
  • En dit alles op een budgetvriendelijke manier (maar alles hierboven weegt zwaarder door)

Alle ideeën zijn welkom, want wij hebben er zin in! Laat maar weten we heen moeten!

IMG_20180325_211935_939

Are the Royal Greenhouses of Laeken worth the visit?

Short answer: YES!

Long answer: Yes, because:

  • They were pretty much the most beautiful greenhouses I ever visited. (I liked them over Kew Gardens)
  • They’re only open for public for three weeks a year, when the flowers are at their most beautiful.
  • Awesome flowers.
  • It’s easily accessible (by car or bus)
  • Entrance fee is very low (2,50 EUR in 2015)

Downsides:

  • It was really crowded when we arrived at the Royal Greenhouses. REALLY crowed. It felt like an overpopulated tour in a flower factory.
  • The Greenhouses could use some fresh paint. From the outside they look a bit dilapidated, but the insides make up for it. (The Greenhouses are being renovated as we speak.)

Five things I love about Hallerbos, Belgium

Hallerbos

Hallerbos is a place of magic. During Spring the forest is covered in bluebells, turning it completely purple. The bluebells mostly flower in April, depending on the weather. You can track progress online.

When magic happens, the forest gets kind of crowded. Make sure you arrive early to enjoy peace and quiet. Waking up early for this beauty will be worthwhile. Why? Let me tell you:

  1. The colour purple. It’s absolutely breathtaking. Walking in the forest you can easily image yourself being in some kind of fairytale.
  2. Peace and quiet. Even though the forest can get crowded on weekends during bluebell season, it’s still nothing compared to other parks in Brussels or other big cities. Even during high season you can find a private spot.
  3. Don’t like purple? No biggie! The forest is covered in beautiful trees and flowers. Even if you don’t like bluebells, the forest has enough diversity to please (almost) everyone.
  4. The hiking routes are fairly easy so you can go with a bunch of friends, even the ones that don’t like hiking.
  5. The forest is also famous for their fire salamanders. I haven’t been lucky enough to spot one, but maybe you are?

Some practical advice:

  • Don’t leave the trails. Lots of amateur photographers and tourists leave the trails and walk through the fields of bluebells. Please don’t. The flowers get trampled, leaving a trail of death and devastation.
  • Parking your car is all part of the adventure during high season. If you have a sidekick, let him/her explore the little parking lanes while you wait in your car. Maneuvering out of fully packed lanes is a really hard job, trust me.