Een streak van 750 dagen op Duolingo in het Italiaans vraagt om een bezoek aan Italië. Even testen of wij verstaanbaar zijn en of wij verstaan wat die Italianen ons willen vertellen. (spoiler alert: het gaat al beter dan twee jaar geleden toen we ‘noodgedwongen’ gestart zijn, maar er is nog steeds heel wat werk te verzetten). 

Wat volgt is de route die we volgden in Italië gedurende ongeveer 2 weken. We sloegen hierbij zeer bewust het centrum van het land over omwille van een ‘Code Rood’ wegens extreem hoge temperaturen. Daardoor zijn de afstanden wat langer. Voor steden zoals bijvoorbeeld Pisa, Firenze en Rome hadden we dus niet meteen de tijd (en we passeerden er al eens eerder). 

Verslag van een dikke 2.000 kilometer door Italië. Beschouw dit vooral niet als dé route die je zelf ook moet volgen. Gebruik het als inspiratie en doe vooral je goesting. 

Antipasti: 

Beginnen doen we met de traditionele Antipasti. Een voorgerecht als het ware. Onze rit door Italië begint bij een klein dorpje aan het water. Voor ons onbekend op voorhand, in de zomer vermoedelijk een broeihaard van toeristen: Orta San Giulio en het bijbehorende mini-eilandje van Isola San Giulio. Op 5 minuten rondgewandeld en vol rare boodschappen over stilte, maar leuk eiland.

• Orta San Giulio 
• Isola San Giulio 

Primi Piatti: 

Het volgende op het menu is Napels, de stad van de pizza. We bezoeken Napels vooral onder de grond (Galleria Borbonica), boven de grond is het veel te warm. Rond Napels bezoeken we nog 2 steden die indertijd niet zo’n grote fans van de Vesuvius waren: Ercolano (voor de kleine eters – een paar uur) en het bekendere Pompeï (dagtripje, voor de grotere eters). 

• Napels 
• Ercolano 
• Pompeï 

Secondi Piatti 

Of we nog honger hadden? We gaan op zoek naar de Amalfi–kust. Je weet wel ‘dat van in de boekskes’. Met een uitvalsbasis in Sorrento, trekken we met de boot (met de auto ook mogelijk, maar geen aanrader om zelf te doen) tot op Capri (ook gekend als de toeristenhel bij Jonas en Anneke). Daarna gaat het verder naar Positano, Amalfi, Ravello en Atrani. We slaan Salerno over, deze plekken zijn wel heel toeristisch. 

• Sorrento 
• Capri 
• Positano
• Amalfi 
• Ravello 
• Atrani 

Dolci: 

We zijn aanbeland bij het dessert en gaan hierbij naar iets rustigere plaatsen. We zoeken Griekse tempels in volle zon op de warmste dag van onze reis (Paestum) en gaan dan naar iets recentere ruïnes, deze van Craco en Alianello: twee ghost towns nog meer naar het zuiden. Daarna is het tijd om terug noordwaarts te keren en bezoeken we het complete omgekeerde: Caserta, de stad met daarin een klein ‘bescheiden’ paleis van de koning + een tuin waarin je gemakkelijk de ten miles van Antwerpen kan lopen zonder tweemaal op dezelfde plek te komen. Eindigen doen we met het Monasterio di Santa Scolastica. 

• Paestum 
• Craco 
• Alianello 
• Caserta 
• Monasterio di Santa Scolastica 

Digestivo: 

Wie gedacht had dat het feestje voorbij was na het dessert, was verkeerd. Tijd voor een aantal stops ter afronding. De Città Del Tufo, een Etruskische begraafplaats uit een ver verleden, volledig in de rotsen uitgehouwen, staat eerst op het programma. We slapen bij de Cascate Del Mulino di Saturnia, warmwaterbronnen. Alsof het nog niet warm genoeg is. Een ideale plek om romantisch te trouwen is de Abbazia di San Galgano in Chiusdino. Enkel de muren staan er nog (en het restaurant naast de deur is een aanrader). Daarna rijden we verder naar Siena, waar we meteen weer volop tussen de toeristen zitten. Aangename stad, leuke toren. 

De laatste twee Italiaanse steden die voor ons op het menu staan, reeds ver op onze terugweg zijn Lecco en Varenna. Vooral die laatste is een aangename verassing. Gelegen aan het Comomeer, levert het een van onze beste restaurants (Al Prato) en vooral veel mooie Instagramshots, al halen die tegenwoordig Instagram niet meer. Gelukkig wel deze post van ons menu in Italië. 

• Città Del Tufo 
• Cascate Del Mulino di Saturnia
• Abbazia di San Galgano (Chiusdino)
• Siena 
• Lecco 
• Varenna 

Onze eerlijke review:

We hadden op voorhand slechts één plan: Pompeï. Dat is ons gelukt en al de rest was als het ware een bonus. Daarna pikten we hier en daar wat kleinere bezienswaardigheden mee. Grote steden, Capri en de Amalfikust waren ons net iets te toeristisch (ook in begin september) en over het algemeen was het toch nog te warm. Oorspronkelijk zouden we van Napels nog doorrijden tot in Sicilië, maar daar was al helemaal geen tijd voor. Dat is voor een volgende keer.

De Italianen verstonden ons. Wij verstonden hen als het niet te snel ging.  Het eten was veelal Italiaans. Italië is het enige land waar je ongestoord weken aan een stuk Italiaans kan eten, zonder enige vorm van schaamte (in Sorrento was ook wel een heel goed Sushi-restaurant).

Meer Italië?

Lees dan één van onze artikels gewijd aan ons bezoek van Italië (deze reis en in het verleden)