Opdracht #20: Maak in elk land een foto van jullie samen

No words, only pictures.

SINGAPORE

received_10155057651613932

Botanische tuinen in Singapore.

IMG_20171004_230849_161

Gardens by the Bay.

AUSTRALIË

received_10155073531298932

Litchfield National Park.

received_10155082696773932

Litchfield National Park.

received_10155082696928932

Litchfield NP.

IMG_20171013_174802_186

Ayers Rock.

IMG_20171019_205253_598

Great Ocean Road.

IMG_20171019_211424_036

Great Ocean Road – Part II.

IMG_20171027_210343_424_2

Mt Oberon in Wilsons Promontory.

IMG_20171114_201553_652

Fraser Island.

IMG_20171112_210933_930

Fraser Island – Part II.

IMG_20171103_173338_252_1

Sydney.

IMG_20171116_180231_287

Great Barrier Reef.

INDONESIË

IMG_20171129_174816_814_1

Leren duiken in Komodo.

IMG_20171208_134231_285

Verder duiken in Gili Meno.

IMG_20171215_193424_383

Fans!

IMG_20171215_193126_339

Borobudur.

IMG_20171215_193342_690

Nog meer fans.

IMG_20171215_193203_933

Prambanan.

IMG_20171211_190805_416

Yogyakarta.

IMG_20171202_231700_693_2

Bali.

IMG_20171202_232056_900_2

Nog meer Bali.

IMG_20171202_231006_964_2

Bali – Part III.

IMG_20171202_230614_913_2

Last one in Bali.

MALEISIË

IMG_20171228_165244_965

Penang.

IMG_20171228_165500_768

Penang.

MYANMAR

IMG_20180321_000603_428

Last-minute opdracht volmaken in Bagan.

IMG_20180321_000526_199

Best sunrise ever.

LAOS

IMG_20180212_120943_879

De befaamde selfie bij de Kuang Si Waterfalls.

IMG_20180211_112746_125

Overenthousiast.

CAMBODJA

IMG_20180215_171122_697

Zwemmen bij de watervallen nabij Siem Reap.

IMG_20180213_214438_513

Angkor Wat Tempelcomplex.

VIETNAM

IMG_20180307_190212_672

Cruisen door Tam Coc.

TAIWAN

IMG_20180325_212018_394

Boven de wolken: Shimenshan hiking trail.

IMG_20180325_211850_516

Mt. Hehuan peak.

IMG_20180325_211815_558

Qingshui cliff.

IMG_20180325_212138_191

Beiguan Tide Park.

 

10 dagen Maleisië in 10 quotes

10 dagen Maleisië in 10 quotes. Omdat enkele woorden soms toch ook méér zeggen dan 1000 woorden.

Quote 1 : ‘We only hike in malls

Dit is voor mij allicht dé quote van héél de reis. Tijdens onze eerste hike in het Mossy Forest (Cameron Highlands) werden we verrast door de moeilijkheidsgraad van de wandeling. Onze ‘chille’ wandeling begon met het beklimmen van ladders – in allerlei vormen en staten – het optrekken aan touwen, het klimmen over bomen en vooral: het niet uitglijden op de spekgladde modderpaden.

Daar kwam bij dat we aan het begin van deze hike een Aziatisch gezin kruisten waarvan de vier familieleden de strijd met de zwaartekracht enorm aan het verliezen waren. Elk gezinslid leek plechtig gezworen hebben het meest uit te glijden. Het deed me nog het meest denken aan mijn allereerste schaatsbeurt ooit, maar dan zonder al het ijs.

Na minutenlang geklungel voelde de vrouw van het gezin de nood om aan ons de oorzaak van dit gezinsdrama uit de doeken te doen: ‘We only hike in malls‘, glimlachte ze. Nooit eerder voelde ik me zo verbonden…

IMG_20171226_000952_378

De befaamde familie, op een moment dat vader het even moeilijk had met de zwaartekracht.

IMG_20171225_233640_824

Mossy Forest doet z’n naam alle eer aan.

IMG_20171225_233614_976

Een orchidee ‘in het wild’. Een fototrekpleister voor toeristen, business as usual voor de locals.

Quote 2 : ‘I am the weakest link

… Nooit eerder voelde ik me zo verbonden. Ons wandelteam bestond namelijk uit zes personen: een Zwitsers koppel, een Slovaaks-Amerikaanse met haar moeder en wij. Enkele korte biografieën:

  • Het Zwitsers koppel deed wat elke Zwitser graag doet: bergbeklimmingen, hiken, iets met wolven en beren. Ze zagen er superprofessioneel uit en konden de autorit lang alleen maar praten over hoe graag ze wilden wandelen. Elke kans die ze zagen om te wandelen, moest gegrepen worden.
  • De Slovaaks-Amerikaanse en haar moeder waren in topconditie. Zij wandelt elke dag minstens 4 km in de snikhete zon van Kuala Lumpur en loopt marathons. Oh, en als ze zelf niet kan meedoen dan schrijft ze haar moeder in die dan op haar gezegde leeftijd even 10 km loopt in minder dan een uur.
  • Jonas en Anneke: wandelen kilometers in de niet zo snikhete zomerzon van het vlakke België. Ik laat me dan ook vooral kenmerken door een enorm irrationele angst voor hoogtes. Jonas hààt het om over dingen te klauteren. Na minutenlang geklungel voelde de vrouw van ons gezin dan ook de nood om de oorzaak van dit gezinsdrama uit de doeken te doen aan de andere teamleden: ‘I am the weakest link‘, biechte ik hen op.
IMG_20171226_001223_741

Twee Belgen en vijf Super Human Beings. Don’t be fooled by the smiles that I got, ik ben inwendig aan het sterven.

IMG_20171225_233159_539

Het gemakkelijkste stuk: de theeplantages in Cameron Highlands

IMG_20171225_233234_181

Achtergelaten werktuig in de theevelden.

IMG_20171225_233435_441

Zo rustig, zeg, in die theeplantages. HAHAHA, MOPJE! Eeuwen geduld voor uitgeoefend!

IMG_20171225_233512_003

En zo ziet een theebladje eruit van dichtbij.

Quote 3: ‘Ik moest gewoon even kokhalzen’

Dixit Jonas toen hij even met veel air aan mij ging tonen dat durian-ijs niet het meest vreselijke dessert ter wereld is. Ik had mijn potje ijs net aan hem gegeven, want ‘eten weggooien dat doe je niet’. Toen ik één seconde mijn aandacht verplaatste naar het nemen van een foto, zag ik plots in mijn ooghoek vreemde, schokkende bewegingen. Ik draaide me verschrikt om. ‘Ik moest gewoon even kokhalzen’, legde Jonas uit, ‘ik dacht als ik alles in één keer probeer op te eten dan is het weg, maar dat ijs van u was toch straffer van smaak dan het mijne’.

IMG_20171226_213712_203

Deze onflatterende foto zet ik online om jongeren te behoeden voor de gevaren van het eten van durian.

IMG_20171226_213734_945

De plaats des onheil: de Clan Jetties in Penang. De jetties zelf zijn gebouwd op emmers met cement in (zie rechtsonder foto)

IMG_20171226_214430_861

Gelukkig maakte de schoonheid van Penang het drama draaglijk.

IMG_20171226_214244_543

Zo, zo draaglijk.

Quote 4: ‘Allez jonge, niet dan he’

Dixit Anneke, na vier verwoedde pogingen om ‘good health’ te scoren in de Burmese tempel in Georgetown. Bij de eerste poging vloog het muntstuk in het kommetje ‘good health’ om er vervolgens met eenzelfde snelheid opnieuw uit te botsen. Dit had ik als een duidelijk sein van het universum moeten beschouwen, maar helaas probeerde ik nog drie keer alvorens ik de handdoek voorgoed en met veel air in de ring wierp. Bij de laatste twee pogingen ging ik bovendien duizelingwekkend dichtbij de urne staan om alsnog te falen. Goed nieuws: Jonas scoorde wel een goede gezondheid én geluk.

IMG_20171231_180706_955

Eerste poging: erin en er terug uit. 

IMG_20171231_180731_967

Ook van dichtbij bleek ik een faalaap. Het gemak waarmee locals dit doen is duizelingwekkend.

IMG_20171231_181408_540

Oud en nieuw: een perfecte mix in Maleisië.

IMG_20171227_171001_000

Opnieuw contrast tussen oud en nieuw.

Quote 5: Discount!!’

Ik ga niet liegen: al drie maanden zaag ik Jonas de oren van het hoofd telkens ik de plaatselijke bevolking met een ventilatortje zie rondlopen. Tot we in Georgetown een winkeltje met ventilators passeerden en er ook fans in de vorm van Totoro bij stonden. Blijkbaar is het toch grote liefde, want het was Jonas zelf die me erop attent maakte. Hij stopte mij zes ringit toe – want blijkbaar zou zijn mannelijkheid geschaad worden als hij te dicht in de buurt van die Totoros zou komen – en stuurde me op pad. Resoluut koos ik een Totoro-ventilator uit de doos en stopte ik de vrouw zes RM toe. Waarop ze heimelijk rond zich heen keek en samen met de Totoro-ventilator één ringit terug in mijn hand stak. ‘Discount’, lachte ze geheimzinnig. Bij deze mag er gebogen worden voor mijn onovertreffelijke onderhandelingsskills.

IMG_20171226_213131_600

Geluk: dat is een Totoro ventilator scoren voor 1 euro.

IMG_20171226_213239_877

En sindsdien zijn we onafscheidelijk!

Quote 6: ‘We hebben ons weer goed ingesmeerd’

Een goed voornemen voor 2018: toch wat kwistiger omgaan met de zonnecrème. Helaas waren we deze vergeten en de eindeloze trappen naar Batu Caves stonden te blinken onder de hete middagzon. Gelukkig konden we ons in de grotten zelf verkoelen.

IMG_20171223_142647_483

Paar trapjes, beetje zon.

IMG_20171223_133422_559

Close-up.

IMG_20171223_133759_910

De Batu Caves hadden apen met hopen. Gelukkig iets beschaafder dan hun Balinese collega’s.

IMG_20171223_134131_110

Naar beneden ging het zeer vlot.

IMG_20171223_135247_839

Nabij de Batu Caves liggen nog een aantal prachtige hindoetempels.

Quote 7: ‘Waarom hangt die auto vol met kauwgom?’

De eigenaar van deze bolide had zich allicht andere gedachten voorgesteld bij zijn gepimpte auto, maar van ver leek zijn Jaguar volgeplakt met kauwgom. Eens dichterbij – want wie wilt er nu geen kauwgomauto van dichtbij zien? – bleek het carception te zijn: de auto plakte vol met speelgoedauto’s. Een jongensdroom is duidelijk werkelijkheid geworden in Kuala Lumpur.

IMG_20171223_111148_698

Pimpen voor gevorderden.

 

IMG_20171223_111124_972

Tot in de details.

 

Quote 8: ‘Allez, nog maar eens naar het winkelcentrum dan, zeker?’

 In Kuala Lumpur hadden we een capsulehotel relatief vlakbij de befaamde Petronas Towers. Zoals dat in Azië gaat, hebben ze er maar meteen een heel winkelcomplex van gemaakt. En laten we eerlijk zijn: soms heb je na drie maanden reizen ook gewoon zin om heel de dag in de airco rond te lopen, van de ene food court naar de andere. Dus ja, in Kuala Lumpur hebben we onze guilty pleasure volledig gehad.

IMG_20171223_142550_348

Suria KLCC: Winkelcentrum nr. 46463 in Azië

IMG_20171223_142358_557

Kuala Lumpur, allerlei lichtjes.

 

IMG_20171223_143052_270

Nu zijn de winkelcentra de meest bezochte tempels, maar de échte tempels mogen er ook zijn

 

 

Quote 9: ‘This is Disney Buddhism’

 Voor we naar Kek Lok Si trokken, lazen we al enkele vernietigende reviews over deze tempel. Hij wordt als één van de belangrijkste boeddhistische tempels in Maleisië gezien, maar zou volgens heel wat bezoekers té gecommercialiseerd worden. Wat ze bedoelden met ‘Disney Buddhism’ werd ook onmiddellijk duidelijk toen we bij de tempel kwamen: lintjes met Disney-prinsesses op en standbeelden van Minnie Mouse versierden letterlijk de tempel. Daar hadden we ons toch even iets anders bij voorgesteld.

IMG_20171230_134152_713

Detail Kek Lok Si Tempel

IMG_20171230_134112_709

Sfeerbeeldje.

IMG_20171230_134228_083

Uitverkocht: ‘Luisteren naar mama en papa’. Nog volop in aanbieding: Wereldvrede. Tja, misschien heeft bidden voor het meest haalbare ook wel iets.

 Quote 10: ‘Ja, maar hebt ge een foto zonder al die mensen erop?’

 Maleisië in december: dat is niet het beste idee. Prijzen zijn torenhoog, net zoals het aantal (lokale) toeristen. Meterslange aanschuifrijen bij alles: eetkraampjes, musea én de befaamde street art. Elke foto zonder toeristen erop was één grote win. Aanschouw waarvoor we uren geduld hebben moeten uitoefenen:

IMG_20171226_215526_051

Soms moet je gewoon ‘s nachts komen voor mensloze foto’s.

IMG_20171226_214003_330

Na twee dagen: succes!

IMG_20171226_213615_009

Omdat ik nog nooit iemand zo elegant op een vuilnisbak zag staan, mocht hij er mee op.

IMG_20171226_212947_134

Street art doesn’t last forever. Ook niet als het UNESCO Werelderfgoed is.

Opdracht #4 – Maak een originele nieuwjaarsboodschap

Elke keer dat we een idee hadden voor deze opdracht, kwam er wel een kink in de kabel.

  • Een video opnemen of foto nemen tijdens het duiken: monsoen-seizoen in Maleisië en slechte zichtbaarheid onderwater.
  • Een video-boodschap opnemen tijdens de odong-odong rit in Indonesië: idee kwam pas toen we de odong-odongs al lang achter ons hadden gelaten
  • Video opnemen tijdens nieuwjaar zelf: beetje riskant, wegens onvoorspelbaar internet. Ook iets met vijgen en Pasen.

Uiteindelijk kozen we voor het letterlijk uitbeelden van onze nieuwjaarsboodschap. Filmpjes volgen wegens technische problemen later, maar de foto’s zetten de boodschap toch ook al kracht bij.

Tip, tap, top: zet 2018 op z’n kop!

IMG_20171228_164927_831 IMG_20171228_164301_236.jpg IMG_20171228_165008_758 IMG_20171228_165637_357

Opdracht #9: Stuur ons het allerlelijkste postkaartje

Maanden waren we er naar op zoek. In Australië vonden we heel wat kandidaten, maar helaas: ons blut betalen aan lelijke kaartjes en postzegels zag ons budget niet zo goed zitten. In Indonesië vonden we tot onze verbazing geen lelijke postkaartjes. Of toch niet lelijk genoeg naar onze zin.

Ook in Maleisië hadden we de hoop al opgegeven: alle postkaartjes waren enorm esthetisch verantwoord. Tot we in Georgetown, Penang een postkaartwinkel/bar binnenwandelden. Allemaal prachtige kaartjes: waterschilderingen van Georgetown, foto’s van katten (kan nooit lelijk zijn), beelden van hun wereldbefaamde streetart.

En dan…

… een bakje met kaarten die vreemd aanvoelden. Alsof ze ergens jarenlang stof hadden liggen vergaren op zolder. En sommige kaartjes waren daar allicht ook beter gebleven.

Om de verrassing voor de vrienden niet te vergooien: nog geen foto’s van de allerlelijkste postkaarten ooit. Dit kan ik wel al prijsgeven:

  • Twee van de postkaarten kwamen uit de ‘dure’ stapel omdat ze ‘vintage’ zijn.
  • Twee kaartjes zijn volledig in kerstsfeer.
  • Eén kaartje is op het lijf geschreven van de ontvangers – alleen jammer van de lelijke foto.
  • Eén kaartje is in mijn ogen het allerlelijkst, limited edition en gesigneerd.

Oh en vriendjes: op elk kaartje staat één opdracht. Rol de mouwen al maar op.

Opdracht #10: Ga eten bij Din Tai Fung

Een opdracht over eten: wat moet een mens nog meer hebben? Het is stiekem een hobby van ons beiden, dus dat zou een makkie worden. “Ga eten bij Din Tai Fung”.

Din Tai Fung, een Dim Sum restaurant. Elke grote stad had er wel eentje, maar telkens leken we wel een reden te vinden om niet te moeten langsgaan. Die van Singapore zat veel te vol, Australië is toch echt niet de plaats om Dim Sum te eten en in Jakarta vonden we eerlijk gezegd de tijd er niet voor en kozen we voor de zijn culinaire tegenhanger: Burger King.

En dan was er Kuala Lumpur. Een winkelcentrum inclusief een Din Tai Fung. We waren op weg naar de foodcourt, maar besloten dan toch maar dat het tijd was om ons punt te scoren.

Een kaart met elvendertig verschillende soorten Dim Sum en aanverwanten. Te veel keuze om goed te zijn. Hoe begin je daar dan aan? Juist … van elke soort iets: vegetarisch, met kip, champignons … We schreven onze keuze op ons papiertje en probeerden de aandacht van een ober te trekken. Om één of andere duistere reden schaamde die zich voor het feit dat we al een halve minuut geen aandacht gekregen hadden. Hij kon niet snel genoeg onze bestelling komen opnemen. Pluspunt: hij keek niet raar op van onze bestelling. Din Tai Fung obers worden daar waarschijnlijk op getraind.

received_10155257333548932

3 grote ronde bamboeschalen, met telkens 3 tot 6 Dim Sums (plus een vierde voor het dessert). Wat waren onze bevindingen:

  • Over de manier waarop je die dingen moet eten, zijn we nog niet helemaal zeker. We hebben zo goed mogelijk onze buren proberen te kopiëren. In de praktijk is dat gewoon op een zo esthetische mogelijke manier die dingen naar binnen proppen.
  • De smaak was zeer verschillend. Lekker, soms misschien een tikkeltje te pikant. Nuja, ik sta er om bekend om nergens tegen te kunnen als het over pikant gaat …
  • De hoeveelheid? Onderschat hoe vullend die dingen zijn. Maar …
  • … dan toch nog voor een dessert gaan. De moeilleux-versie van Dim Sum. Beetje bizar om een in deeg ingepakte bal chocolade te eten. Wat mij betreft wel een topper. Telt eventueel nog in de categorie plaatselijke desserts?

Zouden we het opnieuw doen? Een Gold Card (Never forget Domino’s Pizzas Leuven) zullen we nooit krijgen en het was misschien ook niet helemaal ons ding. Voor Anneke waren er te weinig vegetarische opties. Lekker was het wel, maar als er een rij wachtenden staat, de volgende keer als we een Din Tai Fung passeren, zullen we waarschijnlijk wel op zoek gaan naar iets anders.

received_10155257334583932