Cat alert: opdracht #21

Trek in elk land een foto met een kat. Zij die mij kennen weten dat ik alles laat vallen als er een harige kattengod voorbij komt gewandeld.

WARNING: CUTENESS OVERLOAD!

Singapore

IMG_20180326_220311_077

Hartzeer: afgewezen door de lokale God.

In Singapore zijn er weinig straatkatten te vinden. In totaal vond ik er amper twee en ze hadden niet meteen zin om te socializen.

Gelukkig was dit exemplaar gelukkiger om mij te zien – of wacht, was ik gewoon héél gelukkig om een kat vast te houden?

IMG_20180326_212447_261

Dan maar liefde zoeken in plastic. Life in plastic, it’s fantastic.

Australië
 
IMG_20171025_191126_341_1

Campingkitties for the win!

Onze reis door Australië kenmerkte zich vooral door nationale parken en natuur. Jammer voor de poezen: In Australië worden katten gezien als een uitheemse soort die de inheemse dieren het leven lastig maakt. Katten zijn – samen met o.a. vossen en honden – verantwoordelijk voor sterfte van heel wat vogelsoorten. Ze zijn daarom niet welkom in nationale parken. Er wordt actief vergif gelegd om hen uit te roeien. In een bepaald gebied in Queensland is het probleem met straatkatten zo groot geworden, dat de lokale overheid (op moment van verblijf, november 2017) een premie uitreikt per gedoodde kat: 10 dollar of 5 dollar voor een kitten. Dierenrechtenorganisaties – zoals PETA – zetten zich in om langetermijnoplossingen na te streven en meer humane manieren om de kattenpopulatie in de hand te houden.

IMG_20171023_185920_494_1

Ondanks hun dubbele relatie met katachtigen waren er toch voldoende eerbetonen aan dit superieure ras.

Indonesië

IMG_20171204_084510_368_1

Wanneer de Goden je aanwezigheid erkennen.

Deze aanhankelijke kat was in a league of her own. Ze miauwde luid en sprong volledig uit zichzelf op mijn schoot. Dat zinde de hotel/restaurant-eigenaar niet erg, maar ik stond erop dat ze zou blijven zitten. Haar gejank was alleszins zo luid dat menig decibelmeter zou pieken. Jammer maar helaas had deze poes een klein ontlastingprobleempje en hing ik na de knuffelsessie vol met diarree. Shit happens.

IMG_20171202_224939_090_1

Verkennende cuddles.

IMG_20171208_154343_738_2

Tiger on the loose.

IMG_20171205_205833_982_1

Eyes of jade.

IMG_20171205_205911_527_1

Adorbs.

Katten in Indonesië zagen er anders uit dan in Europa: de meeste katten hadden geen staart of een heel erg korte staart. Na heel wat opzoekingswerk is de conclusie dat dit komt door inteelt op de verschillende Indonesische eilanden. Gili Meno blijft een topper:

IMG_20171205_210156_864_1

Short tail, don’t care.

IMG_20171208_154258_867_2

Toch nog een schoon poepke.

Maleisië 

IMG_20171226_220117_536

Playing hard to get.

IMG_20171226_220039_547

Beter dan eten of drank op tafel: een kat.

In Maleisië vonden we opnieuw heel weinig sociale straatkatten. Er zat dan niets anders op dan in Penang een kattencafé te zoeken.

IMG_20180326_215654_843

Toch nog een bezoekje op straat.

IMG_20171227_203008_362

Ik poseer bij een afbeelding van Onze Verlosser.

Myanmar

IMG_20180109_180948_993_1

Wurggreep.

Ik blijf erbij: Myanmar was het walhalla van sociale (!) straatkatten. Jammer genoeg waren ze met veel, maar ze leken het goed te stellen. Elke boeddhistische tempel leek wel minstens voor één kattenfamilie te zorgen. Dit contact met mensen zorgde er – volgens mij, kattenexpert 101 – voor dat de straatkatten minder schuw waren dan in de andere Aziatische landen. Heel wat kittens en volwassen katten kwamen naar je toe.

IMG_20180112_222029_267_1

Rosse katten zijn da bomb.

IMG_20180112_221443_593_1

Genieten.

IMG_20180112_221414_098_1

Vriendjes maken.

IMG_20180112_221954_312_1

Zonnestreep.

Laos

IMG_20180326_215758_145

Black panthers.

Van het walhalla naar… nu ja, niet het walhalla. Gelukkig kent Laos nog wel enkele boeddhistische tempels en jawel, daar zaten dan telkens wat katten te wachten op aandacht.

IMG_20180326_215823_095.jpg

Al mijn rugklachten zijn terug te brengen tot deze wezens.

IMG_20180211_113625_181_1

Gezelschap op het Bolaven Plateau.

IMG_20180326_215714_283

Zelfs een soort merkkat, volgens mijn ongetraind oog.

IMG_20180211_100142_338_1

Ook Jonas kan met katten omgaan.

Cambodja

IMG_20180213_220335_197_1

Siem Reap had ook wel wat katten.

Hetzelfde verhaal in Cambodja: de enige plaats om makkelijk sociale kittens/katten aan te trekken is bij tempels; waar monniken zonder eigenbelang voor de katten zorgen.

IMG_20180215_181930_302

Rosse kittens zijn pure liefde.

IMG_20180215_170926_964_1

Voet ter referentie voor ieniemienie gestalte.

Vietnam

IMG_20180326_212811_322

Nee, ik was geen vervanging voor Win aan het zoeken.

En dan even tijd voor de schrijnende waarheid in Azië. In Vietnam vonden we amper katten en daar is een goede reden voor. Katten en honden worden in Vietnam (én andere Aziatische landen) van straat gestolen. Dit geldt zowel voor huisdieren als straatdieren. In Hoi An bezochten we een kattencafé dat zich volledig richt op het redden van katten die anders in de voedselconsumptie zouden terecht komen. Jack’s Cat Café ontstond toen de eigenares een kitten vond op straat. Ze nam het dier – genaamd Jack – mee naar huis en begon ervoor te zorgen. Al snel werd duidelijk dat Jack een kattin was en zwanger. Twee weken na de bevalling verdween de kattin: cat snatchers hadden haar meegenomen. De katten in Jack’s Cat Café kenden een gelijkaardig lot, maar werden allemaal bevrijd. Nu ja: ze zitten letterlijk in een gigantische kooi. Ze kunnen vrij rondlopen op het (grote) domein van Jack’s Cat Café, maar het café is omheind en beveiligd als een militaire basis. Dit om de cat snatchers buiten te houden én de katten binnen.

IMG_20180326_215846_509

Een fractie van de katten opgevangen door Jack’s Cat Café.

IMG_20180326_212839_698

Gelukkig leiden ze er een rustig en aangenaam leven.

IMG_20180326_212908_345

Dit kitten had een grote voorliefde voor het lint van de camera.

IMG_20180326_212935_908

Vermoeiend.

IMG_20180326_213013_007

Eten versus kitten: Kitten wins.

Taiwan

IMG_20180325_222633_520_1

Genegeerd worden is een levensstijl.

Voor deze kattenliefhebster kon de reis maar op één manier afgesloten worden: met een bezoek aan een écht kattendorp. Houtong Cat Village, nabij Tapei. Dit kleine mijndorpje had z’n hoogdagen achter zich liggen tot een lokale vrouw in 2008 voor katten begon te zorgen. Het dorp is nu een toeristische trekpleister in Taiwan.

IMG_20180325_221828_340_1

Magic touch.

IMG_20180327_213419_208

Heaven’s a place on Earth: Houtung Cat Village genaamd.

IMG_20180327_213140_740

Very much alive, yet very very sleepy.

IMG_20180327_213104_203

Keep on petting, baby.

IMG_20180327_213452_539

Chilling.

IMG_20180327_213006_543

Elke twee meter een nieuwe kat? Check.

IMG_20180327_212619_008

Ook plastic poezen.

IMG_20180327_213651_926

Oranje.

IMG_20180327_212903_610

De klassieke pose.

IMG_20180327_213616_235

Familiezaakje.

IMG_20180327_213810_711

Coffee addict.

IMG_20180327_213348_173

Alles in thema.

IMG_20180327_213314_128

Ook in de cafés gaat het thema door.

IMG_20180327_212552_026

Happiness is just a kitty ignoring my existence.

IMG_20180327_213531_187

Slapen in één van de mooie houten bakken? Ain’t nobody got time for that.

BONUS voor de dog lovers die zich door dit artikel geworsteld hebben:

IMG_20180326_215912_295

Museumbezoek gone wrong.

Opdracht #20: Maak in elk land een foto van jullie samen

No words, only pictures.

SINGAPORE

received_10155057651613932

Botanische tuinen in Singapore.

IMG_20171004_230849_161

Gardens by the Bay.

AUSTRALIË

received_10155073531298932

Litchfield National Park.

received_10155082696773932

Litchfield National Park.

received_10155082696928932

Litchfield NP.

IMG_20171013_174802_186

Ayers Rock.

IMG_20171019_205253_598

Great Ocean Road.

IMG_20171019_211424_036

Great Ocean Road – Part II.

IMG_20171027_210343_424_2

Mt Oberon in Wilsons Promontory.

IMG_20171114_201553_652

Fraser Island.

IMG_20171112_210933_930

Fraser Island – Part II.

IMG_20171103_173338_252_1

Sydney.

IMG_20171116_180231_287

Great Barrier Reef.

INDONESIË

IMG_20171129_174816_814_1

Leren duiken in Komodo.

IMG_20171208_134231_285

Verder duiken in Gili Meno.

IMG_20171215_193424_383

Fans!

IMG_20171215_193126_339

Borobudur.

IMG_20171215_193342_690

Nog meer fans.

IMG_20171215_193203_933

Prambanan.

IMG_20171211_190805_416

Yogyakarta.

IMG_20171202_231700_693_2

Bali.

IMG_20171202_232056_900_2

Nog meer Bali.

IMG_20171202_231006_964_2

Bali – Part III.

IMG_20171202_230614_913_2

Last one in Bali.

MALEISIË

IMG_20171228_165244_965

Penang.

IMG_20171228_165500_768

Penang.

MYANMAR

IMG_20180321_000603_428

Last-minute opdracht volmaken in Bagan.

IMG_20180321_000526_199

Best sunrise ever.

LAOS

IMG_20180212_120943_879

De befaamde selfie bij de Kuang Si Waterfalls.

IMG_20180211_112746_125

Overenthousiast.

CAMBODJA

IMG_20180215_171122_697

Zwemmen bij de watervallen nabij Siem Reap.

IMG_20180213_214438_513

Angkor Wat Tempelcomplex.

VIETNAM

IMG_20180307_190212_672

Cruisen door Tam Coc.

TAIWAN

IMG_20180325_212018_394

Boven de wolken: Shimenshan hiking trail.

IMG_20180325_211850_516

Mt. Hehuan peak.

IMG_20180325_211815_558

Qingshui cliff.

IMG_20180325_212138_191

Beiguan Tide Park.

 

Cambodja, mijn minnaar.

Liefste Cambodja,

Ik moet eerlijk met je zijn: mijn hart heb ik achtergelaten in Myanmar. Dat kan je dus al niet meer stelen. Eerlijk: mijn lief kan je niet meer worden, maar misschien wel mijn minnaar?

Ik stond zeer sceptisch tegenover jou. ‘Eventjes die tempels doen en dan weer weg’, dacht ik. Dat zag ik verkeerd.

Ooit was je één van de grootste Aziatische machten: het Khmer-rijk. Vanuit Angkor werd er geregeerd over Cambodja, Laos, Vietnam en Thailand. De invloed reikte tot delen van Myanmar en Maleisië. En dan – poef – was het gedaan met het Angkoriaanse Rijk. Verdwenen in de jungle van de 13e eeuw. Geregeerd door zwakke koningen, het slachtoffer van eeuwenlange oorlogen met Vietnam, Thailand en het eigen land. Van de meest welvarende staat tot de underdog van Zuid-Oost Azië.

IMG_20180226_154241_622IMG_20180213_214704_083IMG_20180213_220010_151IMG_20180216_181854_673IMG_20180214_090905_869

Ik kan niet aan je denken zonder een krop in de keel te krijgen. Jonas vertelde me wel honderd keer dat hij in zijn tienerjaren onwel was geworden door een bezoek aan de Killing Fields. Negenennegentig keer repliceerde ik: ‘Het schijterij krijgt ge alleen van slecht eten‘. Daar denk ik nu toch anders over.

IMG_20180226_155036_255

Stupa ter ere van de slachtoffers van de Killing Fields

IMG_20180226_155120_906

Herdenkingsbandjes bij de Killing Fields

De ogen in Cambodja kijken anders dan die in hun buurlanden. Je ziet het. Je voelt het. De Khmer Rouge hebben in Cambodja een hele generatie vernietigd. En zij die het geluk hadden te blijven leven zijn getekend. Van de zeven miljoen Cambodjanen bleven er na de Khmer Rouge nog maar vijf miljoen over. Elke Cambodjaan kent meerdere mensen die het leven gelaten hebben tijdens het verschrikkelijke regime en dat merk je. Maar hun veerkracht lijkt toegenomen. Ze lijken meer te geloven in de toekomst dan tijdens ons vorige bezoek. Er wordt meer gelachen en vooral: er wordt enorm gehoopt op de nieuwe generatie. Zij die niet besmet zijn met vreselijke herinneringen.

IMG_20180226_153222_445IMG_20180226_153353_280IMG_20180226_153539_673IMG_20180226_153625_915IMG_20180226_153734_822

Net dat maakt dat ik onnoemlijk veel respect heb voor jou, Cambodja. Je bent de underdog. Gezinnen reizen liever naar Thailand; zij die van het verlaten pad willen kiezen voor Laos en avonturiers vind je in Vietnam. Reizigers landen in Siem Reap, bezoeken Angkor Wat en denken dat ze ‘Cambodja gedaan hebben’. Op dezelfde manier dat toeristen snel even op de Brusselse Grand Place lopen om vervolgens België ontdekt te hebben. Het is prachtig, het is adembenemend, maar de echte herinneringen worden in de zijlijn gemaakt.

IMG_20180226_154026_108

Monniken op ronde.

IMG_20180226_154306_438

Geluksbrenger?

IMG_20180226_163058_903

Zonsondergang Kampot.

IMG_20180226_163333_465

Kampot Pepper.

IMG_20180226_163151_334

Dat hebben ze hier ook.

IMG_20180226_163024_575

Zonsondergang op weg naar de vuurvliegjes.

IMG_20180226_162945_659

Visser in Kampot.

IMG_20180226_154209_325

Tuk Tuk!

IMG_20180226_154341_945

Tempel – Detail.

Cambodja: Het land van de mooiste Franse villa’s

Villa te koop

Prachtige villa, gebouwd tijdens de jaren ’30 in Europese/Khmer stijl, te koop.

  • Locatie: in het stadscentrum, vlakbij talrijke gezellige restaurants. School, openbaar vervoer, markt, winkelcentrum op slechts vijf minuten wandelen.
  • Staat: op te frissen.
  • Vraagprijs: €200.000

Een zoekertje dat zo vanop Immoweb geplukt kan zijn. Ongelovige Thomassen mogen nu de staat van de Leuvense huizenmarkt beginnen Googlen. Eén verschilpunt: €200.000 ga je niet nodig hebben. De locatie is namelijk niet Leuven, maar Kep in Cambodja.

Cambodja kent honderden – of misschien wel duizenden – verlaten Franse koloniale villa’s. Als je ze nu ziet liggen, verborgen in de Aziatische jungle, dan is het soms moeilijk voor te stellen dat the rich and famous hier in Cambodja kwamen flaneren. Koning Sihanouk had zo verschillende huizen: in Kampot en in Kep. In zijn royale villa in Kep keek hij uit over de Golf van Thailand en kon hij Vietnam zien liggen. Kep was een bruisende stad in de sixties: de Cambodjaanse koning en elite bouwden er prachtige buitenverblijven. Ze werden er vervoegd door internationale filmsterren en de Europese nouveau riche. Allemaal zagen ze iets in Kep. De Cambodjaanse Rivièra, de Côte d’Azur van Zuid-Oost Azië.

IMG_20180227_131422_452

Kep: gateway naar o.a. Koh Tonsay (Rabbit Island)

IMG_20180226_163024_575

Ik zie ook wel iets in Kep en Kampot. (Foto: Kampot)

IMG_20180227_131033_591

Uitzicht vanop één van de vele villa’s in Kep. Ik begrijp die rijkerds uit de jaren ’60 wel.

 

Flashforward naar 2018: Van de bling en glamour uit de gouden jaren ’60 blijft er op het eerste zicht niet veel over. Kep is een rustige stad met een befaamde krabmarkt. Vanuit het water wuift een gigantische krab de bezoekers toe: Welcome to Kep. Niet meteen het toonbeeld van modernisme.

IMG_20180227_095126_182

Welcome to Kep: Kunst met een grote K.

Toch? Als je naar de andere kant kijkt dan zie je ze. De Franse villa’s uit de gloriedagen. Er staan geen ramen meer in. Vaak geen daken. Alle koperdraden zijn weggehaald. Verkocht. Het zijn gestripte monumenten. Ze doen nu dienst als kleedkamer of douche. Ze doen dienst als woonst voor een aantal ‘legale’ krakers: families die in de ruïnes wonen en ze bewaken voor de eigenlijke eigenaar. Of ze doen geen dienst meer en zijn volledig opgeslorpt door de Cambodjaanse jungle. Waar je in Angkor Wat een eeuwenoude stad uit de jungle kan zien komen; zo kan je in Kep een honderdjarige stad zien opdoemen.

IMG_20180227_141544_096

De koninklijke villa van Sihanouk in Kampot.

IMG_20180227_141218_945

Streetart op de koninklijke villa (Kampot)

IMG_20180227_095809_932

Uitzicht van de ene villa op de andere in Kep.

IMG_20180227_130612_842

Kep: Villa met zeezicht.

Na de gouden jaren ’60 begon het donkerste hoofdstuk uit de Cambodjaanse geschiedenis. Kep werd een spookstad: Vietnamese troepen vielen binnen in 1970 – en aten volgens de legende letterlijk de hele zoo op. In 1975 kwam het gevaar van eigen land: de Khmer Rouge deed z’n intrede in Kep. De communisten vernielden de reeds leegstaande villa’s. De weinige inwoners die nog niet waren gevlucht, werden een vogel voor de kat. Alle Franssprekende Cambodjanen werden verzameld in een benzinestation en in brand gestoken.

IMG_20180227_130340_583

Kep: villa waar ooit een dokter gezeten moet hebben.

IMG_20180224_165817_225

Deze villa in Kampot heeft al vele levens gezien.

IMG_20180227_095718_853

Graffiti op een villa in Kep.

IMG_20180227_130651_105

De jungle neemt over in Kep.

IMG_20180227_095216_787

Kep: opnieuw villa met zeezicht.

IMG_20180227_095400_540

Eén van de weinige intacte vloeren. (Kep)

IMG_20180227_125759_906

I feel the same way.

IMG_20180227_130801_473

Ook badkamers zijn niet veilig voor de jungle (Kep).

IMG_20180227_130456_445

Kep, prachtige stad.

IMG_20180227_130414_048

Villa met bijbouw. (Kep)

IMG_20180227_130929_408

Graffiti op een villa in Kep.

IMG_20180227_125639_893

Supermooie architectuur, nog mooiere streetart. (Kep)

IMG_20180227_095311_212

Kep.

IMG_20180227_095520_650

Achtergelaten door krakers. (Kep)

IMG_20180227_130258_602

De verdieping is verdwenen, de onderbouw nog niet. (Kep)

IMG_20180227_130959_657

Detail van een mural in Kep.

IMG_20180227_141340_307

Grote streetart in Kampot.

IMG_20180227_141507_757

Ook in Kampot neemt de jungle het over.

IMG_20180227_141821_767

Godsdienstige spreuken in Kampot.

IMG_20180227_141856_131

Overblijvende badkamermuur in Kampot.

Dat was het einde van Kep – en vele andere steden. De Cambodjaanse kustlijn is bezaaid met achtergelaten villa’s. Een levend geschiedenisboek. De villa’s worden nu opgekocht; meestal door Chinezen of Vietnamezen. Buitenlandse vastgoedprojecten zijn big business in Cambodja. Dat leidt tot heel wat sceptische geluiden: de renovaties en nieuwbouw zijn vaak een doorn in het oog. Illegale houtkappraktijken, het afbreken van erfgoed en de vraag of de lokale bevolking er ook wat aan heeft.

IMG_20180227_141626_239

Uitzicht in Kampot over bos dat (nog?) niet gekapt is. (Bokor National Park)

IMG_20180227_141658_244

Oude, vervallen kerk in Kampot. (Bokor National Park)

Ergens begrijp ik het wel: die lelijke, nieuwe structuren. Cambodja wilt een nieuw hoofdstuk schrijven, een pagina omslaan. Dat is mooi. De uiteindelijke casino’s en resorts zijn dit iets minder.

 

Cambodja, het land van de tweede kans

Iedereen verdient een tweede kans – en dus ook Cambodja. Vier jaar geleden vlogen we van Thailand naar Siem Reap – voor Angkor Wat. Mijn eerste indruk met Cambodja was dan ook samen te vatten met volgende sleutelbegrippen: kleine luchthaven, grenscontrole waar overheidspersoneel toeristen uitlachtte, lang wachten, veel te veel personeel voor één taak, nul glimlach (op het uitlachen na dan).

Onze gids – destijds konden we ons dat veroorloven – maakte die eerste indruk er niet veel beter op. Hij lachtte nooit, ramelde 1001 feiten af in de tempels maar zodra uit de tempels gaf hij toch vooral commentaar op Vietnamezen. Van heel Angkor Wat heb ik dan ook maar één iets onthouden toen: Angkor Wat zou eigendom zijn van Vietnam en de Cambodianen zouden er geen cent van overhouden.

Ik had dus niet meteen de beste indruk van Cambodja en ook niet meteen zin om ooit nog terug te komen. Tot ik begon te merken dat ik altijd maar één antwoord had op de vraag ‘En, wat vond je dan van Thailand, wat raad je aan?’. Het antwoord was nooit Thailand. Het antwoord was altijd Angkor Wat. Cambodja. Altijd.

Tijd dus voor die welverdiende tweede kans. Tijd dus om in te lezen over het eigenaarschap van Angkor Wat en te beseffen dat sommige gidsen nu eenmaal bepaalde politieke stromingen volgen. Tijd om opnieuw omver geblazen te worden door het mooiste stuk UNESCO-werelderfgoed ter wereld.

Of niet? Angkor Wat is overcrowded. Medereizigers vroegen me waarom ik in godsnaam zou teruggaan naar zo’n oord van verderf waar toeristen als paddestoelen uit de grond schieten. Ze keken me zelfs aan met een gezicht vol walging, alsof ik net had gezegd dat ik elke dag stront als lunch eet.

Dus het finale oordeel?

Ja, de toeristen staan hier in duizendtallen klaar.
Ja, sommige toeristengroepen – kuch, Chinezen – doen er alles aan om op je zenuwen te werken: alles aanraken, roepen, vervuilen.
Ja, het is er duizend graden warm en in die hitte is het soms moeilijk om het hoofd koel te houden als je net door zo’n groep opgeslorpt wordt.

IMG_20180213_215257_031

Wat er gebeurt wanneer je tuktuk-driver je naar de zonsondergangtempel brengt ‘zonder Chinezen’: mini-Europa, da’s reuze.

IMG_20180213_215341_260

In zo’n geval is je GSM misschien inderdaad nog interessanter dan de zonsondergang.

Soms moet je je verbeelding gebruiken. Moet je je inbeelden hoe een site zou zijn als je er alleen zou rondlopen. Moet je kijken naar de details. Dan vergeet je dat er zonet een bende Chinezen een hakka stond te doen in een actieve tempel. Dan vergeet je dat er zonet eentje geklommen is op een muur, vlak naast het bord ‘do not climb‘. Dan vergeet je dat alles, vergeef je de tempels hun oneindige schoonheid en aantrekkingskracht en kan je nog steeds met opgeheven hoofd zeggen: Ja, ik vind de tempels rond Angkor Wat het mooiste van alles wat er is op aard.

Oh, en er zijn ook manieren om in een toeristisch walhalla van de platgetreden weg af te wijken. Dat ook, natuurlijk. Een foto van de zonsopkomst bij de eigenlijke Angkor tempel heb ik dus aan mij laten voorbijgaan. Maar dit niet:

IMG_20180213_214836_478

De zon hebben we uiteindelijk niet zien ondergaan; we zijn naar een match van de tuktuk drivers gaan kijken.

IMG_20180214_090958_511

De volgende ochtend hebben we zonsopgang gezien op een tempel met in totaal tien andere toeristen. 

IMG_20180213_215221_288

Nochtans ook schoon, zenne.

IMG_20180213_215903_097

Elke tempel heeft mindere ingangen. Sommige stukken zijn dus bijna verlaten.

IMG_20180213_215627_356

Dit is ‘m! De eigenlijke, enige Angkor Wat.

IMG_20180215_170703_086

Feeling overwhelmed? Look at those details.

IMG_20180213_215445_297

No worries! Zelfs op drukke plaatsen zijn er stukken waar niemand komt en waar je dus 100% voor the gram kunt gaan! Zelfs in de enige, echte Angkor Wat! Say Waaaaat?!

IMG_20180213_220118_593

Hoe kan je dit niet het mooist op aard vinden?

IMG_20180214_091252_617

Tempels die ver buiten het Angkor Complex liggen, worden vaak minder bezocht.

IMG_20180213_220841_863

Ja, de enige foto waarvoor ik in de rij ben gaan staan. En dan begreep niemand waarom ik bleef staan en geen selfie nam – zoals de bedoeling was van de rij.

IMG_20180213_214438_513

Dus dan toch maar even de nieuw herwonnen Go Pro bovengehaald.

IMG_20180213_221108_759

Honderden jaren oud he, mannekes!

IMG_20180213_221230_219

Als je rond de tempels wandelt, kom je al onmiddellijk veel minder toeristen tegen dan in de tempels. Ook wel meer spinnen.

IMG_20180214_091817_063

Dat die tempels nog bestaan is een mirakel op zich.

IMG_20180213_220436_785

Altijd blijven lachen.

IMG_20180213_222626_929

Voel je je opnieuw overweldigd? DETAILS!

IMG_20180214_091542_265

Kijk naar die vogels beneden. Zo mooi.

IMG_20180213_221309_380

Oké, sommige details zijn wat bijgewerkt.

IMG_20180215_170743_251

Het Angkor Wat complex heeft niet alleen prachtige tempels, maar ook wreed fotogenieke meren.

En als het hele Angkor Wat complex toch wat te druk is naar je zin, dan heb je nog andere prachtige zaken:

IMG_20180215_171021_100

Niet ver van Siem Reap ligt Phnom Kulen, een heilige berg – met mooie waterval.

IMG_20180215_170951_269

De rivierbodem is bedekt met linga’s – kilometers aan een stuk.

IMG_20180215_171122_697

Afkoelen in het ijskoude water bij de waterval: hoe vroeger je hier komt, hoe eenzamer je bent. Early birds always get the worm. En ze kunnen eindelijk hun action cam gebruiken waarvoor-ie dient.

IMG_20180215_170852_168

EN ZE HEBBEN HIER OOK KATTEN!! VIJFDUIZEND PLUSPUNTEN! 

IMG_20180216_181304_778

Prasat Preah Vihear; een bevochten tempel vlakbij de Thaise grens. En als je hier dan op één toerist na helemaal alleen bent dan wordt het alleen maar specialer.

IMG_20180216_181622_433

Prasat Preah Vihear, met in de achtergrond één van de vele bewakers voor de tempel.

IMG_20180216_182143_641

Tempel in het Koh Ker complex. De wortels omcirkelden de tempel de volledige 360°.

IMG_20180216_182323_174

Bang Mealea, al dichterbij Siem Reap en dus drukker, maar nog steeds fantastisch.

IMG_20180216_181854_673

OKE, IK BEN VERLIEFD OP DEZE TEMPEL!

IMG_20180216_182245_493

Detail bij Bang Mealea

IMG_20180216_182520_116

Beng Mealea.

IMG_20180216_181811_555

De befaamde ‘piramide’ in het Koh Ker complex.