1 week voor vertrek

Over exact een week zitten we op een opstijgend vliegtuig. Eén week. 7 dagen. 168 uur. Yikes.

Ik dacht altijd dat ik mijn tijd de week voor vertrek 100% zou spenderen aan de reis. In realiteit is zowat 0,001% van m’n tijd aan de reis gespendeerd: de afgelopen week hebben we ons nieuw adres gecommuniceerd aan Australië. Dat was het dan voor de reis.

De andere tijd werd geïnvesteerd in:

  • Verhuizen, nog meer verhuizen en… verhuizen
  • Sokken zoeken in 7 verschillende dozen
  • Vijf frituren bezoeken om vervolgens een snee brood te eten – in kleine dorpjes is maandag blijkbaar nog steeds heilig
  • Containerparken bezoeken
  • 78 telefoontjes naar de wijkagent in de hoop tijdig gedomicilieerd te raken (Eindresultaat: I did it!) 
  • In een lange rij staan wachten in een gemeentehuis waar de klok bleef stille staan anno 1970 (en waar we begroet werden met ‘gratis rattenvergif te verkrijgen aan de balie‘ – weten we ook weer meteen waar we aan toe zijn).
  • Verven.
  • Nog meer verven – er blijken vele soorten witte verf te zijn.
  • En dan uiteindelijk nog meer verven. Geloof nooit de verfblikken: er bestaat niet zoiets als ‘1x dekkend‘.
  • Kuisen. Er staat nu een leeg pand in Kessel-Lo dat properder is dan ooit tevoren. Behalve de ramen. Wie maakte ramen wassen eigenlijk zo moeilijk?
  • Eten. 3 kg verdikt in twee weken. Hotel Schoonmama heeft een rijkelijk gevulde snoepkast en ik heb nog steeds de discipline van een kleuter.
  • Nog meer eten: zowat elke dag staat er een afscheidsetentje gepland.
  • Werken: de overuren draaien op volle toeren. Gelukkige heb ik stevige opvolging klaar staan. Ongelukkigerwijze moet ik haar zelf coachen en blijk ik niet de beste leerkracht.

Kortom: Er is geen tijd om stil te staan. Misschien is dat ook goed; ik weet het niet. Toen ik dit weekend een (voorlopig) laatste blik op het stadhuis van Leuven was ik van één iets heel zeker: ik ga het missen*.

* DISCLAIMER VOOR DE EERLIJKHEID: Het kon ook geweest zijn: ‘Ik ga het missen, maar ik ga wel zes maand niet moeten kuisen dus whatevs.’ 

20 nieuwe uitdagingen

Het grote avontuur is in zicht… en dat betekent jammer genoeg ook dat er de laatste weken en dagen veel afscheid wordt genomen. Dit weekend nam ik al afscheid van een deel van de #ehsaldmc vriendengroep: een leuke bende oud-klasgenoten (en intussen zo veel meer).

Bij het ontbijt werd er plots een doosje boven getoverd: een klein afscheidsgeschenk waardoor ik hen niet zou kunnen vergeten op wereldreis. In het doosje: uitdagingen voor tijdens onze trip. Mét beloningen. De topbeloning: een 3-gangen maaltijd met apero, hapjes, verklede geekies en een verrassingsactiviteit. Iedereen die mij kent, weet: voor eten doe ik àlles. Benieuwd dus of ik 19 van de 20 activiteiten (er zit 1 joker in het doosje) tot een goed eind kan brengen en mijn prijs kan verzilveren.

De uitdagingen:

  1. Vraag Arcade Fire aan bij een lokaal radiostation
  2. Plant een ehsaldmc vlag op de hoogt beklommen berg
  3. Proef 10 lokale nagerechtjes
  4. Maak een originele nieuwjaarsboodschap
  5. Slaap op een ongewone plek
  6. Eet nutella-, nocciola- of ferrero rocher ijs
  7. Speel een 999 games gezelschapsspel (dat je niet zelf bij hebt)
  8. Beoefen een nieuwe sport
  9. Stuur ons het allerlelijkste postkaartje
  10. Eet bij Din Tai Fung
  11. Verkleed jullie samen in lokale klederdracht
  12. Maak een fietstocht van minstens 10 km
  13. Laat ons kennismaken met de lokale muziek en doe eens zot
  14. Doe vrijwilligerswerk of lever een positieve bijdrage aan iemands leven
  15. Drink 1 week geen cola (zero)
  16. Ga skinnydippen
  17. Eet een insect
  18. Zwem met een dier
  19. Leer een lokaal gerecht klaarmaken
  20. Trek één foto in elk land van jullie samen
  21. BONUS 1: Maak in elk land een selfie met een kat
  22. BONUS 2: Bouw met iemand een feestje op ‘Casanova

Maar laten we nu eerst de grootste uitdaging aangaan: onze laatste twee weken in België goed afronden.

Een maand voor vertrek

Ken je dat gevoel? Je wandelt door de gietende regen naar je huisartsenpraktijk voor een tweede rabiës vaccinatie. Je schudt je droog in de wachtkamer en vertelt geanimeerd over je apotheekbezoek aan je vriend. Alle medicatie is nu in orde; alleen de spuiten nog daadwerkelijk laten zetten.

Vervolgens komt de dokter je halen. Je haalt de verpakte vaccinaties boven en springt meteen recht zodra hij vraagt wie hij eerst mag vaccineren. Nog voor hij iets kan zeggen zit je al ongeduldig te wachten op die doktersstoel. Je weet wel, die stoel die altijd vol papier ligt. En dan speelt er zich een scène af die recht uit In de Gloria komt.

De dokter opent het doosje en bekijkt de spuit. Vervolgens vouwt hij de gigantische bijsluiter open en begint koortsig te lezen. ‘Ze maken die dingen altijd maar ingewikkelder‘, spreekt hij uit. Vervolgens volgt er een minutenlange stilte. Hij zoekt wat op z’n computer. Een handleiding? Dokter Google? Hij wint een beetje zelfzekerheid terug. Spreekt nog steeds geen woord. ‘Bij voorkeur links‘, spreek je uit zodra hij iets te dicht bij je rechterarm komt. Dat er eerst nog een andere naald op moet. Opnieuw stilte.

‘Oef, gelukt‘, denk je. Nu is het de beurt aan je wederhelft. Hij zet zich op de doktersstoel. ‘Nu weten we al hoe het moet‘, doorbreekt de dokter de stilte. Achter de rug van je vriend zit hij de tweede spuit te prepareren. Het heeft iets heel ergs onwennig; een dokter die weinig zegt en veel opzoekt. En spreekt hij – volledig uit zichzelf – de gevleugelde woorden:

‘Ik heb ooit eens een vaccinatie volledig verknoeid‘.

Het gezicht van je vriend staart je plots panisch aan en zodra de spuit in zijn nabijheid komt, hou je het niet meer. En je lacht. En je beseft dat je niet mag lachen. Dus je lacht nog meer. Met dat gezicht. Met de wel erg ongelukkige timing waarop de huisarts plots besloot toch een gesprekje te starten. En met de al even ongelukkige boodschap.

Dat is waar wij exact een maand voor vertrek mee bezig zijn. Luisteren naar hoe je dokter ooit een peperduur vaccin op de grond heeft laten vallen, doordat het uit het doosje viel. Nog 4 spuiten te gaan.

We hebben malariapillen om een heel dorp mee te drogeren en anti-diarree middeltjes om een hele stad mee te constiperen. En we hebben ook enorm verkeerd ingeschat hoeveel dat allemaal zou kosten. Ik weet niet hoe ik gereageerd zou hebben als ik m’n vaccin tegen de grond had zien gaan. Het lachen was me allicht snel vergaan.

Een maand voor vertrek. Exact één maand. Dat betekent dat deze post getypt wordt in een appartement gevuld met lege kasten en volle dozen. Dat betekent dat mijn bed binnenkort niet meer in Leuven zal staan. Dat betekent dat mijn katten steeds panischer beginnen te miauwen. Een maand voor vertrek: het afscheid is begonnen.

The Packing List: Part One

Gisteren hebben we voor het eerst een paklijst gemaakt én deze paklijst ook in onze rugzakken gepropt. Doel: voor het eerst de bagage wegen en aanvoelen. Waar ik vorige week nog één brok symboliek was (‘ik ben 17 kg afgevallen, dus ik ga 17 kg meenemen‘) – ben ik nu één brok realisme.

De eerste les was immers al snel geleerd: met de gevulde rugzak op m’n rug kon ik welgeteld 3 stappen zetten alvorens te kapseizen. Lesson learned: bij het échte inpakken moet je rekening houden met gewichtsverdeling. En 17 kg vet is wel heel wat anders dan dat gigantische gevaarte op je rug hebben.

Bedoeling was ook om te kijken hoe ver we van het streefgewicht afzitten. Conclusie: ver. Na de eerste weging was de tussenstand Jonas 1 – Anneke 0.

  • Backpack Jonas: 14,0 kg
  • Backpack Anneke: 14,8 kg
  • Daypack/handbagage: 6,8 kg
    TOTAAL: 35,6 kg – exclusief ontbrekende items

De daypack was niet volledig gevuld (nog geen water, tablet, gsm, portefeuille,…). Het streefdoel (reeds aangepast na eerste poging):

  • Backpack Jonas: 14,0 kg
  • Backpack Anneke: 11,0 kg
  • Daypack/handbagage Jonas: 3 kg
  • Daypack/handbagage Anneke: 2 kg
    TOTAAL: 30,0 kg – inclusief ontbrekende items

The gear

Rugzakken:

  • Jonas: Osprey Xenith 75 (incl. raincover)
  • Anneke: Deuter Aircontact 50 +10 (incl. raincover)
  • Jonas daypack/handbagage: The North Face Big Shot II
    • Rain cover rugzak
  • Anneke daypack/handbagage: Daikine
  • Anneke city: Notabag
    (Deze rugzak is zéér klein en licht in opgevouwen status en zal tijdens de trip vooral gebruikt worden in steden – bij aanvang zit deze opgevouwen opgeborgen)
  • Jonas city: Ayacucho Dagrugzak Packable
    (Deze rugzak is zéér klein en licht in opgevouwen status en zal tijdens de trip vooral gebruikt worden in steden – bij aanvang zit deze opgevouwen opgeborgen)

Papieren

  • Identiteitskaart
  • Internationaal reispaspoort
  • Bankkaarten:
    • Debitkaarten
    • Kredietkaarten
  • Verzekeringen
  • Vluchtpapieren
  • Visa
  • Dollars (AUD en USD)
  • Vaccinatieboekje
  • Internationaal rijbewijs

Kleding

(per persoon)

  • Kleedje (bij voorkeur met mouwen): 1
  • Bovenste stukken:
    • T-shirt: 8
    • T-shirt lange mouwen: 2
    • Tank top: 2
    • Fleece: 1
    • Hoodie: 0
    • Cardigan wrap: 2
  • Onderste stukken:
    • Junglebroek: 1
    • Jeans: 1
    • Rok: 2 (1 lang, 1 tot onder knie)
    • Short: 2
  • Regenjas: 1
  • Ondergoed:
    • Onderbroek: 10
    • BH: 3
    • Legging: 1

Zwemkledij

(per persoon)

  • Bikini: 1
  • Badpak/zwembroek: 1
  • Snorkel: 1
  • Duikbril: 1

Schoenen en voeten

(per persoon)

  • Hiking shoe: 1
  • Sandalen: 1
  • Flip-flop: 1
  • Wollen sokken: 3
  • Dunne sokken: 4
  • Lange sok: 2

Gezicht/hoofd

(per persoon)

  • Sjaal/sarong: 1
  • Pet: 1
  • Zonnebril: 1

EHBO

(voor 2 personen)

  • EHBO-kit (Care Plus First Aid Kit Professional/World) met:
    • First Aid guidance carf
    • Kompressen (verklevend en niet-verklevend)
    • Steunwindel
    • Hydrofi el windsel
    • Wondpleisters
    • Vingerpleisters
    • Knokkelpleisters
    • Blaarpleister
    • Snelverband
    • Hechtpleister
    • Hechtstrips
    • Naald en spuit
    • Dentale naald
    • Infuusnaald
    • Hechtdraad en naald
    • Bloedlancet
    • Vinyl handschoenen
    • Alcoholdoekjes
    • Eerste hulp schaar
    • Pincet
    • Veiligheidsspelden
    • Scalpel
    • Driekantige doek
    • Mond-op-mond kapje
    • Reddingsdeken
    • Thermometer
    • Artsenverklaring
    • Tekentang
    • IJspak
    • Brandwondenkompres
    • Schort voor eenmalig gebruik
    • Oog- en wondspoeling
    • Vingelingen
    • Waterproof bandage
  • Insect SOS Gel
  • Deet 50% Spray
  • Medicijnen
    • Anticonceptiepil
    • Breedspectrum antibioticum
    • Paracetamol 1g
    • Ibuprofen 600 mg
    • Motilium
    • Immodium
    • Otrivine
    • Cortisone
    • Ontsmettingsmiddel
    • Nivea Creme
    • Gaviscon

Hygiëne en co

(voor 2 personen)

  • Toiletzak met ingebouwd klein spiegeltje met:
    • Labello
    • Hand sanitizer
    • Tandenborstel
    • Tandpasta
    • Parfum
    • Kam
    • Wattenstaafjes
    • Scheermes + mesjes (en scheermachine)
    • Nivea Baby Olie
    • Niveau Creme
    • Haarrekkers
  • Handbagage-zak met:
    • Nivea Dagcreme
    • Conditioner
    • Shampoo
    • Deodorant
    • Olie/zeep
  • Grote flessen haarverzorging:
    • Conditioner
    • Shampoo
    • Potion 9
  • Maandverband
  • GUM Soft-picks
  • Oordopjes
  • Oogmasker/slaapmasker
  • After Sun
  • Zonnecrème
  • Handdoek: 4x

Elektronica

(voor 2 personen)

  • Go Pro: 1x
  • Go Pro Stick : 1x
  • Go Pro accessoires (floatie, waterdichte hoes, battery pack): 4x
  • Camera: 1x
  • Extra objectieven: 2x
  • Statief: 0
  • Universele stekker: 2x
  • Powerbank: 1x
  • Headphones: 2x
  • Headlamp: 2x
  • Tablet: 1x
  • Smartphone: 2x
  • Backup hard drive: 1x
  • Laders (gsm, go pro, tablet, fitbit,…): 5x
  • SD kaarten: 8x
  • Kindle: 1x

Allerlei

(voor 2 personen)

  • Water purification: 1x
  • Waterfles (die indeukt als ze niet gevuld is): 2x
  • Camelbak: 1x
  • Zijden slaapzak: 2x
  • Muggennet: 1x
  • Duct tape: 1x
  • Rekkertjes: 2x
  • Naaikit: 1x
  • Toiletpapier: 0x
  • Plastic bestek: 2x
  • Kussentje: 2x
  • Carabiners: 2x
  • Zakmes: 1x
  • Reisgidsen: e-books
  • Spelletjes (travel format): 4x
  • Money belt: 1x
  • Wandelgps: 1x
  • Papieren zakdoeken: 2x
  • Travel John: 1x
  • Kitchen sink: 1x
  • Waslijn: 1x
  • Wasmiddel: 1x

The Cut/Lessons learned

Na deze eerste test hebben we alleszins volgende al geleerd/aangepast:

  • Onze reisgidsen wegen 4kg. We hebben beslist deze achter te laten en een Kindle te kopen. De reisgidsen worden dus vervangen door e-books.
  • Het aantal kledingstuks ligt te hoog: hier moet ik zwaar in schrappen. Ik overweeg:
    • het aantal T-shirts terug te brengen tot maximaal 6 stuks
    • slechts 1 lange broek mee te nemen (en de jeans thuis te laten)
    • slechts 1 rok mee te nemen (lange rok)
    • minder sokken mee te nemen
    • de legging thuis te laten
  • Het aantal EHBO en medicatieproducten ligt hoog. Hier wil ik echter niet op inboeten. Bovendien zit dit allemaal in een heel lichte en kleine EHBO-kit.
  • Ook het aantal hygiëne-producten ligt vrij hoog. Ik probeer hier nog afwegingen te maken, maar met mijn atopisch eczeem sta ik hier in eerste instantie weigerachtig tegenover. Ik zou eerder kleding opgeven, maar die weegt natuurlijk minder. Gaan we zeker bekijken.
  • Het aantal survival-producten ligt vrij hoog, terwijl we au fond niet zo avontuurlijk zijn ingesteld. Hier moeten we zeker kritisch naar kijken.
  • EDIT: Momenteel pakken we alles ook in met behulp van packing cubes. Eventueel kunnen we gewicht besparen door deze cubes niet mee te nemen. Mijn organisatorisch hart bloedt.
  • EDIT: Een aantal zaken zitten ook nog in een extra verpakking. We zouden ook al deze verpakkingen kunnen verwijderen om gewicht te verliezen.

Next steps

  • Dinsdag gaan we de rugzakken nog eens opnieuw inladen – met een strengere cut. En dus een nieuwe weging.
  • We gaan dan ook een wandeling maken met de gevulde rugzakken.
  • In een fase daarna gaan we alle spullen open leggen en er dagelijks 1 item proberen weg te halen gedurende een week.

Dus: fingers crossed dat er woensdag geen enkele lokale krant kan koppen: ’28-jarige vrouw valt om met rugzak’.

7 onvergetelijke ervaringen in Sardinië

Begin juni doorkruiste ik samen met 4 vrienden het Italiaanse eiland. Een hoogmis van prachtige landschappen, lekkere gelati en vriendschap. Hieronder mijn persoonlijke zeven hoogtepunten.

La Maddalena

We mochten ook allemaal 5 minuutjes varen naar de ‘vuurtoren op het eiland’ waar de kapitein gretig heen wijst. FC De Kampioenen gewijs bleken er twee vuurtorens te zijn.

1. Zeiltocht in La Maddalena Archipelago

Toegegeven, op het moment zelf niet meteen mijn moment suprême. Na een uitgebreide risicoanalyse besloot ik mijn doodsangsten op het dek uit te zweten. Vastbesloten dat mijn overlevingskansen daar hoger zouden zijn dan in de kajuit. Terwijl de boot vervaarlijk horizontaal boven het water zweefde, nam ik afscheid van mijn vrienden en stuurde ik een sms aan Het Lief. Ik nam mentaal afscheid van al mijn aardse bezittingen: die fotocamera zou een val in het water beslist niet overleven en met mijn smartphone had ik met het smsje naar Het Lief net mijn laatste wapenfeit gepleegd. Laat één ding duidelijk zijn: I have no chill. Intussen schaterden mijn collega-passagiers en beleefden zij de tijd van hun leven. Die tijd beleefde ik ook zodra ik van de zeilboot in het zalige Mediterraanse water sprong.

Maddalena

Gouden Tip: In het water kan niemand zien hoeveel doodsangsten je al uitgezweet hebt die dag.

2. Tocht door Gola di Gorropu

De marketing van de Gola di Gorropu zit alleszins goed in elkaar: de kloof wordt aangeprezen als de Grand Canyon van Europa. Die titel moet het dan wel delen met een resem andere Europese kloven, zoals de Gorges du Verdon of de Tara River Canyon. Slechts één manier om te weten hoe deze kloof zich verhoudt met zijn Amerikaanse broer: op onderzoek uit gaan.

Waar ik in de echte Grand Canyon nog op topniveau was en Het Lief gezwind achter mij liet tijdens afdaling én beklimming had de Europese Grand Canyon een ander effect op mij. Tijdens het beklimmen van de vele rotsblokken stak mijn hoogtevrees onverwacht snel de kop op en begon ik ongewild een Griekse tragikomedie uit te beelden. Dramalama on the loose. Ik zou kunnen zeggen dat ik ‘gewoon de stalen zenuwen van mijn vrienden’ wou testen, maar in realiteit was het allemaal helemaal niet stoer. Wel stoer: de half-man, half-berggeit die op zijn moccasins door de kloof dartelde. Op het moment zelf haalde deze halfmens/halfgod het tikkeltje zelfvertrouwen dat nog overbleef compleet naar beneden.

Gola di Gorropu

Een geboren berggeit? Dan is de Gola di Gorropu jouw natuurlijke habitat. Een gewone menselijke sterveling? Dan doe je best stevige wandelschoenen aan met voldoende grip. De stenen kunnen spekglad zijn.

Ondanks het drama dat zich afspeelde in de kloof bleef de natuurpracht overeind. En hoewel de Gola di Gorropu mij eerder aan Zion National Park deed denken dan aan de Grand Canyon blijft het een grootse canyon.

3. De mooiste straatkatten van Europa

Als je door de vorige twee verhalen denkt dat ik de grootste angsthaas van België ben… dan heb je waarschijnlijk gelijk. Maar één ding doe ik onbesuisd: het zoeken naar (straat)katten. Smalle, louche, slecht belichte steegjes? Geen probleem als er een kat huist! Een verticale klim van 1000m? Geen probleem als er op het einde een kat zit*.

* In theorie; gelieve mij hier niet in realiteit aan te houden.

Eén conclusie: Sardinië heeft prachtige straatkatten. Een absolute meerwaarde in het straatbeeld. Geen fan van katten? Kijk dan zeker niet hieronder.

Kat

Een doodgewone straatkat in Sardinië. 10/10 voor fluffynessfotogeniekheid en die groene ogen. +1 voor sassyness: kijken mocht, aanraken absoluut niet.

4. Roadtrippin’

Wat maakt Sardinië zo mooi? De ruwe kustlijn, de stranden, de kliffen… het landschap. Hoewel de afstanden in Sardinië niet te onderschatten zijn (op vele wegen mag je maximaal 50 km/u rijden) word je beloond met prachtige vergezichten. De auto regelmatig aan de kant zetten en zoeken naar een uitzichtpunt loont dus.

Kust

Af en toe moet je het meekelen met Adele stoppen. Als je dan stopt bij een prachtig uitzichtpunt hebben niet alleen de oren van je medepassagiers de nodige rust, maar krijgen hun ogen er ook nog wat voor.

5. De charmante Italiaanse straatjes

Of we nu op een regenachtige dag stopten in Castelsardo of op een zonnige dag in Bosa: de straatjes streden telkens om de titel ‘het meest pittoresk’. Nog een pluspunt: de straten werden niet overspoeld door een horde toeristen. Je kon dus 100% genieten van hun charme. Zowel in Castelsardo als in Bosa waren de huizen bovendien in prachtige kleuren geschilderd.

Bosa

Typisch straatje in Bosa. En nee: ik heb geen mensen moeten weg ‘shoppen.

6. Food, drinks en gelati

Een gebied waar ik wel op mijn sterkst ben: food, drinks en ijsjes. Véél ijsjes. Mijn favoriet? Nocciola. Mocht ‘t Galetje in Leuven dit lezen: als jullie Nocciola maken, bel mij en ik koop al jullie voorraad in. IJs met hazelnootsmaak is Gods geschenk op aarde en als het dan nog écht Italiaans ijs is dan heb je dubbel geluk. Drie weken later heb ik nog steeds afkickverschijnselen. Los van het ijs heb ik ook enorm genoten van de lekkere pasta’s, visfilets en mocktails. En heb ik ontdekt dat pizza niet typisch Sardiens is. Wat me er niet van weerhouden heeft om er toch meer dan genoeg van te eten.

Drankje

Als ik een ijsje vast heb, moet ik dat onmiddellijk oplikken. Gelukkig is er wel beeldmateriaal van deze lekkere mocktail. Al had dat ook niet veel gescheeld.

7. Friends en fun

Oké, een beetje cheesy, maar het reisgezelschap maakt een groot deel uit van de reis. En hier had ik geluk om herenigd te zijn met oud-klasgenoten. Gelukkig ging het niet heel de reis over SEO, affiliate marketing of data marketing. Er werd lustig meegezongen in de auto, verhalen uitgewisseld over een stuk pizza of rustig op me ingepraat op momenten dat ik het nodig had (cfr. Gola di Gorropu). En hiervoor kan ik alleen maar zeggen: bedankt!

Friends

Friends + sun = fun.

Praktisch

  • Vliegen kan makkelijk met Brussels Airlines vanaf Zaventem naar Sardinië. Wij vlogen op Olbia en maakten zo een lus doorheen heel Sardinië. We deden dit op acht dagen.
  • Voor de zeiltocht naar La Maddalena boekten we in Palau een kleine zeilboot (8 passagiers; 2 bemanningsleden). De zeilboot doet dezelfde eilandjes aan als de grotere toeristische boten, maar dan in omgekeerde volgorde. Zo mijden ze overbevolking op de kleine eilandjes. Wij vaarden met Il Botta Dritta V. Tip: zorg voor cash geld als je in Palau een boot wilt boeken.
  • De Gola di Gorropu kan je via twee aanvangsroutes beginnen. Een makkelijke (vrij platte) route van 6 km of een zwaardere route (met +/- 700m hoogteverschil) van 4 km. Eens aangekomen in de kloof betaal je 5 euro om de kloof zelf te verkennen. Daar kan je makkelijk de groene (makkelijke) en gele (iets moeilijkere) route volgen. De rode rode is voor experts, incluis gear. Zorg voor voldoende water. Bij de Gola di Gorropu zelf kan je je waterfles vullen met drinkbaar water.
  • De wegen in Sardinië zijn goed onderhouden. Hoewel de afstanden meestal niet lang zijn, moet je voldoende tijd rekenen om van punt A naar punt B te rijden. Op vele wegen geldt een maximumsnelheid van 50 of 80 km/u. We kozen ook steeds voor de scenic routes. Hou er rekening mee dat de wegen in Sardinië zeer bochtig kunnen zijn. Last van wagenziekte? Neem dan zeker medicatie mee (of koop deze ter plaatse).

How to wereldreis

Ik krijg regelmatig de vraag hoe het staat met de wereldreis. Moeilijk om te beantwoorden, want soms heb ik het idee dat het voor geen meter opschiet. Vraag het me op een ander moment en het lijkt allemaal erg snel te gaan.

Daarom een overzicht van welke stappen we al ondernomen hebben. Een handig overzicht als je dus zelf lang op reis wilt gaan.

3,5 jaar voor vertrek

In een hotelkamer in Thailand nam ik voor mezelf een besluit: ik zou lang op reis gaan. Zodra dit voor mij duidelijk was, had ik nog maar één prioriteit: de reis. Dat wilt zeggen dat deze lange reis intussen al drie jaar lang mijn leven op één of andere manier beheerst. De meest concrete manier: sparen. Daar startte ik 3 jaar geleden mee.

2 jaar voor vertrek

Mijn hart had ik al verloren aan Azië nog voor ik er een voet aan grond had gezet. De plannen worden concreter en de globale reisroute begint vorm te krijgen in mijn hoofd. Voorlopig blijven het ‘vage plannen’. Prioriteit blijft nog altijd op budget blijven om de plannen in realiteit om te zetten.

1,5 jaar voor vertrek

Ik beslis hulp te zoeken bij een gezondheidscoach. Ik geef mezelf een jaar om een gezond BMI te krijgen en een half jaar om te bewijzen dat ik dat BMI kan aanhouden. Dit zou ervoor moeten zorgen dat ik fitter ben op reis, langere wandeltochten kan maken en meer kan genieten. Na 8 maanden ben ik zestien kilo lichter en heb ik m’n gezond BMI behaald. Nu is het een kwestie van vasthouden.

1 jaar voor vertrek

We beginnen het nieuws beetje bij beetje wereldkundig te maken. Eerst aan familie en vrienden en later ook op het werk. Een klein jaar voor vertrek weten we zo ook: het wordt verlof zonder wedde.

Zes maand voor vertrek

Daar zitten we nu. En nu wordt het allemaal een pak concreter:

  • Onze ‘camper’ voor Australië is geboekt. Een groot uitgevallen station car met een matras in.
  • We boekten vliegtuigtickets: intussen al vier zelfs.
  • We contacteerden onze huisarts, mutualiteit en stad. Respectievelijk voor vaccinaties, reisverzekeringen & sociale bijdragen en een internationaal rijbewijs.
  • We boekten toch al enkele kamers in Singapore en ook onze eerste/laatste nachten in Australië en Indonesië.
  • En we proberen nog steeds een huurder te vinden voor ons fantastische appartement.

Het wordt concreet. Waar alles tot voor kort nog vaag bleef, begint het nu vorm te krijgen. Al denk ik soms dat het pas ‘echt’ zal zijn als het vliegtuig opstijgt (en terug landt, fingers crossed).

 

4 things to do in Glacier NP, USA

In July 2016 we made an epic roadtrip arriving in Jackson Hole (near Grand Teton) driving all the way op to Jasper in the Canadian Rockies.

One park we saw too little of was Glacier NP: we just had too little time. Which is a real pity, because the park stole our heart away.

We splurged and stayed at the Glacier Park Lodge: a unique hotel in its own. It looks like an oversized wooden cabin and is located east of the national park. We had a real nice stay here, although the rooms were a bit old.

But let’s get down to business: our top 4 things to do in Glacier NP, USA. 

  1. Going-to-the-Sun-Road: you’ve probably seen this one in your guidebook. And rightfully so. It certainly was the most breath-taking road we drove in the USA. Vertiginous drop-offs on one side, waterfalls right next to you on your other side. The glacial water melts, creating beautiful little waterfalls right where you’re driving. This also means wildlife comes to drink here (or lick the asphalt) so two perks for the price of one.
  2. Two Medicine Lake: It seems tourist haven’t yet discovered Two Medicine Valley. Or rather: they have forgotten about it. Once a popular entrance point to the park, now a quiet colourful lake. We hiked from Two Medicine Lake up to Upper Two Medicine Lake: a beautiful and peaceful hike. But remember: you’re in bear country so don’t make it too peaceful and make enough noise.
  3. Lake McDonald: This huge lake can be accessed on some stops on the Going-to-the-Sun Road, yet not many seem to have discovered this. Which means we had the lake almost to ourselves. It’s ideal for a picnic or paddling in the water.
  4. Wildlife spotting: It’s often said Two Medicine Valley is the way to go if you want to see the wildlife. We didn’t see any on our hike, but we did come across a grizzly bear on our hike to Sunpoint. Make sure you know what to do when you encounter a bear during your hike. We were lucky the bear didn’t see us (or just wasn’t interested) and it started walking away. FYI: Sunpoint is a touristy area, so don’t think you can only encounter wildlife during remote hikes.

What did we miss?

Due to lack of time we didn’t get to see Iceberg Lake in Many Glacier Valley. It took us some time to decide wether we’d go to Two Medicine Lake or Iceberg Lake. We choose Two Medicine Lake because of the peace and quiet. We hiked all the way up to Upper Two Medicine Lake, but you can also take a boat (enquire for tickets during high season) cutting your time in half. That way you can have more time in the park (but you get to ‘feel’ it less).

If you’re planning on going to Iceberg Lake do allow enough time (about 5-6 hours).

We also skipped the neighbouring Waterton Lakes (Canada). Apparently the Carthew-Alderson Trail is really worth visiting in Waterton.

 

AFCC Upper Two Medicine

Upper Two Medicine Lake

AFEEEEE Going to the Sun Road

Going-to-the-Sun-Road