7 onvergetelijke ervaringen in Sardinië

Begin juni doorkruiste ik samen met 4 vrienden het Italiaanse eiland. Een hoogmis van prachtige landschappen, lekkere gelati en vriendschap. Hieronder mijn persoonlijke zeven hoogtepunten.

La Maddalena

We mochten ook allemaal 5 minuutjes varen naar de ‘vuurtoren op het eiland’ waar de kapitein gretig heen wijst. FC De Kampioenen gewijs bleken er twee vuurtorens te zijn.

1. Zeiltocht in La Maddalena Archipelago

Toegegeven, op het moment zelf niet meteen mijn moment suprême. Na een uitgebreide risicoanalyse besloot ik mijn doodsangsten op het dek uit te zweten. Vastbesloten dat mijn overlevingskansen daar hoger zouden zijn dan in de kajuit. Terwijl de boot vervaarlijk horizontaal boven het water zweefde, nam ik afscheid van mijn vrienden en stuurde ik een sms aan Het Lief. Ik nam mentaal afscheid van al mijn aardse bezittingen: die fotocamera zou een val in het water beslist niet overleven en met mijn smartphone had ik met het smsje naar Het Lief net mijn laatste wapenfeit gepleegd. Laat één ding duidelijk zijn: I have no chill. Intussen schaterden mijn collega-passagiers en beleefden zij de tijd van hun leven. Die tijd beleefde ik ook zodra ik van de zeilboot in het zalige Mediterraanse water sprong.

Maddalena

Gouden Tip: In het water kan niemand zien hoeveel doodsangsten je al uitgezweet hebt die dag.

2. Tocht door Gola di Gorropu

De marketing van de Gola di Gorropu zit alleszins goed in elkaar: de kloof wordt aangeprezen als de Grand Canyon van Europa. Die titel moet het dan wel delen met een resem andere Europese kloven, zoals de Gorges du Verdon of de Tara River Canyon. Slechts één manier om te weten hoe deze kloof zich verhoudt met zijn Amerikaanse broer: op onderzoek uit gaan.

Waar ik in de echte Grand Canyon nog op topniveau was en Het Lief gezwind achter mij liet tijdens afdaling én beklimming had de Europese Grand Canyon een ander effect op mij. Tijdens het beklimmen van de vele rotsblokken stak mijn hoogtevrees onverwacht snel de kop op en begon ik ongewild een Griekse tragikomedie uit te beelden. Dramalama on the loose. Ik zou kunnen zeggen dat ik ‘gewoon de stalen zenuwen van mijn vrienden’ wou testen, maar in realiteit was het allemaal helemaal niet stoer. Wel stoer: de half-man, half-berggeit die op zijn moccasins door de kloof dartelde. Op het moment zelf haalde deze halfmens/halfgod het tikkeltje zelfvertrouwen dat nog overbleef compleet naar beneden.

Gola di Gorropu

Een geboren berggeit? Dan is de Gola di Gorropu jouw natuurlijke habitat. Een gewone menselijke sterveling? Dan doe je best stevige wandelschoenen aan met voldoende grip. De stenen kunnen spekglad zijn.

Ondanks het drama dat zich afspeelde in de kloof bleef de natuurpracht overeind. En hoewel de Gola di Gorropu mij eerder aan Zion National Park deed denken dan aan de Grand Canyon blijft het een grootse canyon.

3. De mooiste straatkatten van Europa

Als je door de vorige twee verhalen denkt dat ik de grootste angsthaas van België ben… dan heb je waarschijnlijk gelijk. Maar één ding doe ik onbesuisd: het zoeken naar (straat)katten. Smalle, louche, slecht belichte steegjes? Geen probleem als er een kat huist! Een verticale klim van 1000m? Geen probleem als er op het einde een kat zit*.

* In theorie; gelieve mij hier niet in realiteit aan te houden.

Eén conclusie: Sardinië heeft prachtige straatkatten. Een absolute meerwaarde in het straatbeeld. Geen fan van katten? Kijk dan zeker niet hieronder.

Kat

Een doodgewone straatkat in Sardinië. 10/10 voor fluffynessfotogeniekheid en die groene ogen. +1 voor sassyness: kijken mocht, aanraken absoluut niet.

4. Roadtrippin’

Wat maakt Sardinië zo mooi? De ruwe kustlijn, de stranden, de kliffen… het landschap. Hoewel de afstanden in Sardinië niet te onderschatten zijn (op vele wegen mag je maximaal 50 km/u rijden) word je beloond met prachtige vergezichten. De auto regelmatig aan de kant zetten en zoeken naar een uitzichtpunt loont dus.

Kust

Af en toe moet je het meekelen met Adele stoppen. Als je dan stopt bij een prachtig uitzichtpunt hebben niet alleen de oren van je medepassagiers de nodige rust, maar krijgen hun ogen er ook nog wat voor.

5. De charmante Italiaanse straatjes

Of we nu op een regenachtige dag stopten in Castelsardo of op een zonnige dag in Bosa: de straatjes streden telkens om de titel ‘het meest pittoresk’. Nog een pluspunt: de straten werden niet overspoeld door een horde toeristen. Je kon dus 100% genieten van hun charme. Zowel in Castelsardo als in Bosa waren de huizen bovendien in prachtige kleuren geschilderd.

Bosa

Typisch straatje in Bosa. En nee: ik heb geen mensen moeten weg ‘shoppen.

6. Food, drinks en gelati

Een gebied waar ik wel op mijn sterkst ben: food, drinks en ijsjes. Véél ijsjes. Mijn favoriet? Nocciola. Mocht ‘t Galetje in Leuven dit lezen: als jullie Nocciola maken, bel mij en ik koop al jullie voorraad in. IJs met hazelnootsmaak is Gods geschenk op aarde en als het dan nog écht Italiaans ijs is dan heb je dubbel geluk. Drie weken later heb ik nog steeds afkickverschijnselen. Los van het ijs heb ik ook enorm genoten van de lekkere pasta’s, visfilets en mocktails. En heb ik ontdekt dat pizza niet typisch Sardiens is. Wat me er niet van weerhouden heeft om er toch meer dan genoeg van te eten.

Drankje

Als ik een ijsje vast heb, moet ik dat onmiddellijk oplikken. Gelukkig is er wel beeldmateriaal van deze lekkere mocktail. Al had dat ook niet veel gescheeld.

7. Friends en fun

Oké, een beetje cheesy, maar het reisgezelschap maakt een groot deel uit van de reis. En hier had ik geluk om herenigd te zijn met oud-klasgenoten. Gelukkig ging het niet heel de reis over SEO, affiliate marketing of data marketing. Er werd lustig meegezongen in de auto, verhalen uitgewisseld over een stuk pizza of rustig op me ingepraat op momenten dat ik het nodig had (cfr. Gola di Gorropu). En hiervoor kan ik alleen maar zeggen: bedankt!

Friends

Friends + sun = fun.

Praktisch

  • Vliegen kan makkelijk met Brussels Airlines vanaf Zaventem naar Sardinië. Wij vlogen op Olbia en maakten zo een lus doorheen heel Sardinië. We deden dit op acht dagen.
  • Voor de zeiltocht naar La Maddalena boekten we in Palau een kleine zeilboot (8 passagiers; 2 bemanningsleden). De zeilboot doet dezelfde eilandjes aan als de grotere toeristische boten, maar dan in omgekeerde volgorde. Zo mijden ze overbevolking op de kleine eilandjes. Wij vaarden met Il Botta Dritta V. Tip: zorg voor cash geld als je in Palau een boot wilt boeken.
  • De Gola di Gorropu kan je via twee aanvangsroutes beginnen. Een makkelijke (vrij platte) route van 6 km of een zwaardere route (met +/- 700m hoogteverschil) van 4 km. Eens aangekomen in de kloof betaal je 5 euro om de kloof zelf te verkennen. Daar kan je makkelijk de groene (makkelijke) en gele (iets moeilijkere) route volgen. De rode rode is voor experts, incluis gear. Zorg voor voldoende water. Bij de Gola di Gorropu zelf kan je je waterfles vullen met drinkbaar water.
  • De wegen in Sardinië zijn goed onderhouden. Hoewel de afstanden meestal niet lang zijn, moet je voldoende tijd rekenen om van punt A naar punt B te rijden. Op vele wegen geldt een maximumsnelheid van 50 of 80 km/u. We kozen ook steeds voor de scenic routes. Hou er rekening mee dat de wegen in Sardinië zeer bochtig kunnen zijn. Last van wagenziekte? Neem dan zeker medicatie mee (of koop deze ter plaatse).

How to wereldreis

Ik krijg regelmatig de vraag hoe het staat met de wereldreis. Moeilijk om te beantwoorden, want soms heb ik het idee dat het voor geen meter opschiet. Vraag het me op een ander moment en het lijkt allemaal erg snel te gaan.

Daarom een overzicht van welke stappen we al ondernomen hebben. Een handig overzicht als je dus zelf lang op reis wilt gaan.

3,5 jaar voor vertrek

In een hotelkamer in Thailand nam ik voor mezelf een besluit: ik zou lang op reis gaan. Zodra dit voor mij duidelijk was, had ik nog maar één prioriteit: de reis. Dat wilt zeggen dat deze lange reis intussen al drie jaar lang mijn leven op één of andere manier beheerst. De meest concrete manier: sparen. Daar startte ik 3 jaar geleden mee.

2 jaar voor vertrek

Mijn hart had ik al verloren aan Azië nog voor ik er een voet aan grond had gezet. De plannen worden concreter en de globale reisroute begint vorm te krijgen in mijn hoofd. Voorlopig blijven het ‘vage plannen’. Prioriteit blijft nog altijd op budget blijven om de plannen in realiteit om te zetten.

1,5 jaar voor vertrek

Ik beslis hulp te zoeken bij een gezondheidscoach. Ik geef mezelf een jaar om een gezond BMI te krijgen en een half jaar om te bewijzen dat ik dat BMI kan aanhouden. Dit zou ervoor moeten zorgen dat ik fitter ben op reis, langere wandeltochten kan maken en meer kan genieten. Na 8 maanden ben ik zestien kilo lichter en heb ik m’n gezond BMI behaald. Nu is het een kwestie van vasthouden.

1 jaar voor vertrek

We beginnen het nieuws beetje bij beetje wereldkundig te maken. Eerst aan familie en vrienden en later ook op het werk. Een klein jaar voor vertrek weten we zo ook: het wordt verlof zonder wedde.

Zes maand voor vertrek

Daar zitten we nu. En nu wordt het allemaal een pak concreter:

  • Onze ‘camper’ voor Australië is geboekt. Een groot uitgevallen station car met een matras in.
  • We boekten vliegtuigtickets: intussen al vier zelfs.
  • We contacteerden onze huisarts, mutualiteit en stad. Respectievelijk voor vaccinaties, reisverzekeringen & sociale bijdragen en een internationaal rijbewijs.
  • We boekten toch al enkele kamers in Singapore en ook onze eerste/laatste nachten in Australië en Indonesië.
  • En we proberen nog steeds een huurder te vinden voor ons fantastische appartement.

Het wordt concreet. Waar alles tot voor kort nog vaag bleef, begint het nu vorm te krijgen. Al denk ik soms dat het pas ‘echt’ zal zijn als het vliegtuig opstijgt (en terug landt, fingers crossed).

 

4 things to do in Glacier NP, USA

In July 2016 we made an epic roadtrip arriving in Jackson Hole (near Grand Teton) driving all the way op to Jasper in the Canadian Rockies.

One park we saw too little of was Glacier NP: we just had too little time. Which is a real pity, because the park stole our heart away.

We splurged and stayed at the Glacier Park Lodge: a unique hotel in its own. It looks like an oversized wooden cabin and is located east of the national park. We had a real nice stay here, although the rooms were a bit old.

But let’s get down to business: our top 4 things to do in Glacier NP, USA. 

  1. Going-to-the-Sun-Road: you’ve probably seen this one in your guidebook. And rightfully so. It certainly was the most breath-taking road we drove in the USA. Vertiginous drop-offs on one side, waterfalls right next to you on your other side. The glacial water melts, creating beautiful little waterfalls right where you’re driving. This also means wildlife comes to drink here (or lick the asphalt) so two perks for the price of one.
  2. Two Medicine Lake: It seems tourist haven’t yet discovered Two Medicine Valley. Or rather: they have forgotten about it. Once a popular entrance point to the park, now a quiet colourful lake. We hiked from Two Medicine Lake up to Upper Two Medicine Lake: a beautiful and peaceful hike. But remember: you’re in bear country so don’t make it too peaceful and make enough noise.
  3. Lake McDonald: This huge lake can be accessed on some stops on the Going-to-the-Sun Road, yet not many seem to have discovered this. Which means we had the lake almost to ourselves. It’s ideal for a picnic or paddling in the water.
  4. Wildlife spotting: It’s often said Two Medicine Valley is the way to go if you want to see the wildlife. We didn’t see any on our hike, but we did come across a grizzly bear on our hike to Sunpoint. Make sure you know what to do when you encounter a bear during your hike. We were lucky the bear didn’t see us (or just wasn’t interested) and it started walking away. FYI: Sunpoint is a touristy area, so don’t think you can only encounter wildlife during remote hikes.

What did we miss?

Due to lack of time we didn’t get to see Iceberg Lake in Many Glacier Valley. It took us some time to decide wether we’d go to Two Medicine Lake or Iceberg Lake. We choose Two Medicine Lake because of the peace and quiet. We hiked all the way up to Upper Two Medicine Lake, but you can also take a boat (enquire for tickets during high season) cutting your time in half. That way you can have more time in the park (but you get to ‘feel’ it less).

If you’re planning on going to Iceberg Lake do allow enough time (about 5-6 hours).

We also skipped the neighbouring Waterton Lakes (Canada). Apparently the Carthew-Alderson Trail is really worth visiting in Waterton.

 

AFCC Upper Two Medicine

Upper Two Medicine Lake

AFEEEEE Going to the Sun Road

Going-to-the-Sun-Road

One day in Nikko

Nikko is a World Heritage Site near Tokyo. You can easily access Nikko by train from Tokyo. We decided to stay overnight in this charming little village in the evenly charming Nikko Turtle Inn.

Even though there are lots of sacred (and silent) places in Tokyo we were immediately drawn to the atmosphere in Nikko. While Japan’s capital is bubbling, alive and filled with salarymen this small town was a lot less sparkling albeit filled with tourists.

You won’t find a lively night scene in Nikko: most restaurants close early and only two grocery stores are open late. A welcome pause from hectic Tokyo.

We first visitied the UNESCO World Heritage Sites in Nikko including Tosho-gu and Rinno-ji. Rinno-ji temple was under construction while we visited and we must say that we were rather impressed by how these national monuments are being reconstructed. First they build some kind of warehouse around the temple. After building this factory-style warehouse restoration can start. Needless to say renovation works can last quite a while: Rinno-ji temple reconstruction will finish in 2020.


IMG_2369_2

Rinno-ji temple – reconstruction will finish in 2020


After visiting the restoration site we headed to Tosho-gu. It was extremely crowded at this site. It soon became clear some sort of event was taking place. People were lining up on the steps of Tosho-gu. We did as the locals did and lined up next to them. After a twenty minute wait a ceremony took place and we were happy to spot sumo wrestlers climbing the stairs in their traditional garnements.


Sumo

Sumo wrestlers in Nikko, near Tosho-gu


Tournament season ended before we arrived in Japan, so we didn’t see an actual match. We did see a traditional ceremony: the wrestlers were honoured by LOTS of men in suits.

After the ceremony we entered the temple. Truly beautiful, beautiful detail on the buildings and gates.


IMG_2411_2

Tosho-gu World Heritage Site


The sites are open to 4.30 PM (during high season). At noon the crowds were deafening. From 3.30 PM onwards the site was almost empty and so quiet it became eerie. Sun was setting, we seemed to be the only tourists in this ancient complex. If you’re visiting the complex: please stay ’till closing time to experience some sort of quiet you just can’t grasp when the tour buses are still parked nearby.

We watched the sun set over Shinkyo bridge.


IMG_2533_2

Shinkyo bridge in Nikko, Japan


Before leaving Nikko we hiked to the Kanman-ga-Fuchi Abyss. Despite the grandeur of the Nikko temples this will be the one thing I’ll always remember. On one side: the abyss. On the other side: one row of beautifully dressed buddha statues. On the road: two identically dressed Japanese youngster recording a dance video. Too mesmerized: we didn’t take any pictures of them nor did we film them. But whoa! What a sight. The scenery, the dance moves: perfect. Don’t fear though: even without dancers the scenery is astounding.


IMG_2571_2

Kanman-ga-Fuchi Abyss in Nikko, Japan


5 days in Tokyo

5 Days in Tokyo

In October we spent five days in Tokyo. I already told you about how I fell in love with Japan on the first day; now let me tell you the rest of our love story.

Let me introduce my Tokyo top tourist activities

Tsujiki Fish Market

I have a dual relationship with Tsujiki Fish Market. According to our Lonely Planet guide, Tripadvisor and other tourist reviews this place is a must-see. True. They also suggest visiting the tuna auction. That one appeared to be a big mistake.

The first time we went to Tsujiki Fish Market we got up at 2 A.M. (yes, at two o’clock in the MORNING). We hauled a cab and arrived at the site at approximately 3.30 A.M. With great ambition we walked toward the Fish Information Centre where you need to apply for the auction. Sadly, a guard told us the auction was sold out: ‘Sold out, come back tomorrow, 3 P.M.’

Sooo… the next day we got up at 1 A.M., grabbed a cab and arrived at about 2 A.M. Great news: we were the fourth and fifth to join the queue. After waiting for about another 3 and a half hours we got to see the tuna auction at 5.45 A.M.

So on a beautiful October morning I found myself looking at dead endangered fish and felt kind of sorry (and maybe also a bit guilty). This guilt trip only intensified when the majority of people in our group started taking selfies. With the dead tuna. To this day I still wonder about how many households have framed photographs of family members and dead tuna.

Luckily the sushi breakfast was awesome.


Selfies at tsujiki fish market

Selfies at Tsujiki Fish Market – tuna auction


Sushi Breakfast

Sushi breakfast near Tsujiki Fish Market


Kabuki

Let me be brief about this one: get food and drinks before attending a kabuki performance. Yes, every written guide recommends getting food, every reviewer tells you so… so listen! Don’t be as stupid as we were and grab yourself some food and drinks and bring them into the theatre. All the Japanese do it; only tourists seem to starve themselves to death during a four hour kabuki performance.

We watched kabuki in the Kabuki-za Theatre and rented an English audio guide. This theatre is highly recommended: friendly staff, great performances and a pretty good English translation.

A kabuki play lasts for about three-four hours. You can also opt for just one act, this will keep you entertained for about an hour.


Kabuki-za Theatre

Kabuki-za Theatre


Kabuki Dance featuring Bando Kotji with live music at Japan Society

Nishizaki Sakurako and Bando Kotji in “Yoshino Mountain”. Photo from Tokyo Times


Robot Restaurant

Only tourists here: best guilty pleasure I’ve ever had. We grabbed some food before heading to this joint since their food reviews appeared to be quite horrible. The show however was everything you can expect: weird robots dancing to weird music.

Afterwards you can dive into Shinjuku neighbourhood; nightlife is supposed to be great here. I shouldn’t know though since I was too busy trying to get into some tuna auction.


Robot Restaurant

Robot Restaurant


Meiji-Jingu

This is where I fell in love with Japan: beautiful traditional temple in the heart of one of the world’s biggest cities. We saw several traditional wedding processions and were absolutely in awe.


Traditional wedding at Meiji-Jingu

Traditional wedding at Meiji-Jingu


Senso-ji

Another place of worship and tradition in the big city. We watched a traditional procession of musicians. Or at least we thinks this is what we saw. We only just arrived in Japan and were too pussy to ask. There was also a priest involved if I’m not mistaken. Anyone who can give further detail on what his happening in the pic below: please enlighten me in the comment section of this blog.


Traditional musicians near Senso-ji

Traditional musicians near Senso-ji


Tokyo Sky Tree

The walk towards Tokyo Sky Tree was truly movie-esque. We walked on an empty street, straight to the tower. Before entering the Sky Tree we decided to eat at an icecream parlour. Just a normal activity, made slightly less normal when the personnel started singing a song to us. One song for each icecream ordered. Just a normal day in Japan.


View from Tokyo Sky Tree

View from Tokyo Sky Tree


Shibuya Crossing

Must see. I still wonder why this can work in Japan, but when shopping on Regent Street in London people keep walking into each other. I truly still wonder.


Shibuya Crossing

Shibuya Crossing


Ghibli Museum

I love Studio Ghibli movies and visiting the museum was one of my highlights. Walking into the museum is like walking into a Ghibli movie. The museum has a movie theatre playing different short movies. A must if you’re a Ghibli fan. Book in advance. WAAAAY in advance.


Ghibli Museum

Ghibli Museum


Mt Fuji

I opened with a love/hate relation and I end this list with one. Mt Fuji: so beautiful on all those postcards. The icon of a nation. I guess we made the mistake of joining a tourist tour that just wasn’t quite to our taste.

We arrived at Mt Fuji 5th station and looked at the mountain. Let me tell you a basic fact: the iconic mountain doesn’t always have snow on top. This seems logical, this IS logical, but before arriving I seemed to have forgotten about basic scientific principles. So yes, I truly was disappointed when the mountain was as brown as… well, you get the picture. What annoyed me even more were the busloads of tourists. You couldn’t walk 5 feet without running into someone.

Our tour continued to Mt Fuji 5 lakes. Whoa, things got even more out of hand. You couldn’t walk 3 feet without running into someone.

Don’t get me wrong: the lakes were gorgeous and apparently everyone had found out about this. We ended the day taking a look at the truly beautiful Shiraito Falls.


Red bean cakes - Fuji 5 Lakes

Red bean cakes – Fuji 5 Lakes


Mt Fuji

Mt Fuji – wooden prayer plaques

Why I fell in love with Japan

Why I Love Japan

Let me tell you the story about how I fell in love with Japan… twice.

I first fell in love with this Asian nation when I was about thirteen years old. As a teenager I was quite the movie buff. I had only one goal: watch the entire 250 IMDB top rated movies (spoiler alert: I failed). So on a seemingly ordinary day I rented Spirited Away and fell head over heels in love. Only years later I would discover that director Miyazaki had been inspired by Taiwan. I loved the story, the characters, the magic and the stunning visual landscapes I had never encountered before.


Spirited Away movie still

Still from Spirited Away


After watching a sh*tload of other Ghibli films I made a promise to myself: One day I would travel to Japan and live my own Ghibli movie.

The second time I fell in love with Japan was October 2015. After waiting for about fourteen years I finally made it to my dream destination. I would lie if I told you I immediately fell in love with the country. Narita airport was like any other airport, maybe even a bit outdated. I still don’t know what I expected of my first touchdown on Japanese soil but is was just… normal.

I did fall in love on my first day there though. I remember being grouchy and giving my boyfriend a really hard time after landing in Tokyo. After the twelve hour flight I only wanted to shower, shower and probably shower some more. This is one of my worst character traits: I always want/need to shower. Since our hotel room wasn’t yet ready we waited in a nearby restaurant (which disappointingly only served ‘western’ food). My mood grew darker and darker until our room was ready and my beloved bathroom awaited.

And then it happened: still not feeling 100% happy we went on to explore Tokyo. Our first stop: Meiji-Jingu. At Tokyo’s largest shinto shrine I forgot all my worries, all my first world problems, all my nagging and fell in love. Fell in love with this acient place in the midst of a modern metropolis.


Meiji Jingu Shinto Shrine

Wooden prayer plaques at Meiji Jingu


Traditional wedding Meiji Jingu

Traditional wedding at Meiji Jingu


During the next weeks I will highlight all the different places we went and why they were so great. I believe many people have a certain image of Japan that doesn’t necessarily reflect the true nature of the country. Japan isn’t only about big cities and weird KitKat. It has stunning mountain ranges, beautiful temples and hot water springs other countries can only dream about.

Up next: All things Tokyo.


Shibuya crossing

Shibuya Crossing in Tokyo


Top places to find street art in London

One of my favourite things to do (and see) in London is its street art. London has amazing street artists and a great artistic vibe. If you’re looking for a great experience and you want to go off the beaten track, make sure to include street art in your London schedule.

We took two great street art tours in London:

  • London Alternative Tour: We took the walking tour (in English) and had a great guide. The tour lasted about two hours and took us to all the highlights.
  • London Street Art Tour: We also opted for the English walking tour. This tour ended after about four hours (including a lunch break). The pace was a bit slower, we saw all the same highlights as in the London Alternative Tour and some other streets we hadn’t visited yet.

Both tours are a great option, depending on how much time you have to spare.

Not into tours? All tours booked up? Want to explore on your own?

Although we had so much fun during our tours, we saw the most amazing things when we went to explore to city on our own. Are you planning a visit to London? Visit Shoreditch / Hackney Wick to make the most of your visit. Make sure these streets are on your list:

  • Brick Lane
  • Redchurch Street
  • Hackney Road
  • Fashion Street
  • Rivington Street

Want to get to know some of the most famous street artists you can spot in London? Here are some of my favs:

  • ROA: Belgium’s first, graffiti artist from Ghent. Can be spotted in Hanbury Street, Chance street,…
  • Mobstr: Always funny or thoughtful. Can be spotted in Hanbury Street, Tabernacle street,…
  • Ben Wilson: Genius who turns chewing gum into little pieces of art. Can be spotted on Millenium Bridge and throughout London.
  • C215: France’s answer to Bansky. Can be spotted in Brick Lane, Blackall Street,…
  • CityZen Kane: 3D pieces which can be spotted in Brick Lane, Redchurch Street,…
  • Eine: His iconic font can be found in Middlesex Street, Old Street,…
  • Jimmy C: Make sure to spot his iconic pieces in Whitby Street.
  • Obey: Nowadays known as a clothing designer but also a great street artist. Can be spotted in Batemans Row.
  • Borondo: True art. Can be found alongside Regent’s Canal.
  • Phlegm: So pretty. Can be found in Rivington Street.
  • Pure Evil: Can be found throughout London and has his own gallery in Leonard Street.
  • Space Invaders: 80s back, in Brick Lane, City Road,…
  • Stik: KISS, Whitecross Street, Redchurch Street,…
  • and lots more

If you want to spot a Banksy, you can track his work on Google Maps. It tells you in which condition his street art is. Some of his work is preserved behind plexi glass, such as two pieces in a beer garden in Rivington Street. Always a save shot.

Interested in free (street) art galleries?