Het is eindelijk zover. Na jarenlang nooit Een Mening te hebben, ben ik er eindelijk in geslaagd om over één onderwerp Een Mening te vormen. Zoals Meningen horen te zijn is Mijn Mening compleet ongenuanceerd, kort door de bocht en volledig ongevraagd. En toch bombardeer ik jullie op het internet met Deze Mening, want er is geen betere plaats om meningen te verkondigen dan het wereldwijde web. En dus laat ik even dit denkpareltje los in de digitale wereld: Delphi is overrated.

BAM! I said it and I don’t regret it. Allez, wanneer er hier dadelijk een archeoloog of historicus met tientallen tegenargumenten komt dan zal er misschien een beetje regret zijn, maar dat mag ik niet laten uitschijnen in Het Land van De Mening.

De bouwblokken van mijn betoog vind je hieronder:

1. Delphi moet het van haar omgeving hebben

Laat ik maar direct beginnen met een positieve noot: Delphi ligt in een prachtige bergachtige omgeving die tijdens de lente bomvol prachtige bloemen staat. Toen we onze wandeling richting Delphi begonnen – over het Ancient Footpath to Delphi – waren de verwachtingen hoog.

Lang verhaal kort: als je in Delphi bent, kan je ook gewoon die oude weg (deels) afwandelen en dat is dan ook meteen het hoogtepunt.

2. Delphi doet aan misleidende marketing

Als je zoekt op Delphi dan zijn de kansen 110% dat je gebombardeerd wordt met (betere) versies van bovenstaande foto. Daardoor lijkt het alsof Delphi volstaat met (deels gerenoveerde) Griekse tempels.

De realiteit is echter dat je die ene tempel hebt. Die overigens – om toch iéts goeds over Delphi te zeggen – volledig gratis te bezichtigen is. Het is die ene tempel en verder heb je de Oude Site van Delphi waar hier en daar ook iets opgebouwd is, maar waar vooral…

3. … heel veel verbeelding nodig is

In mijn eindeloze naïviteit dacht ik werkelijk dat als je in Griekenland was dat er gigantische tempelcomplexen zouden zijn die dan ook nog eens quasi volledig heropgebouwd zouden zijn. Dat is niet. En al zeker niet in Delphi.

Laten we eerlijk zijn: je staat, samen met een hele Italiaanse school tieners, naar een hoop stenen te kijken. Toegegeven, afhankelijk van de dag waarop je komt, kan het ook een Duitse of Franse groep tieners zijn. Die stenen moet je dan in je hoofd op elkaar plaatsen om tot een bouwwerk te komen. Idealiter plaats je ze op een zodanige manier imaginair op elkaar dat het bouwwerk ook door een bouwkundig ingenieur goedgekeurd wordt.

Nooit eerder zal je je nog zo verbonden voelen met jongeren als wanneer je samen onkundig voor je uit staat te staren; je in groep afvragend naar wàt je aan het kijken bent. Je zal je een tweetal uur afvragen ‘Is dit het nu?’, waarna je de oude site verlaat en dan daarna op je reisblog, in je tijdschriftartikel of op café stelt: “Delphi, ja, dat is natuurlijk een obligatoire stop“.

4. De ‘obligatoire stop’

Dat brengt ons tot bij de kern van de zaak: ‘de obligatoire stop’. Het vinkje dat geplaatst moet worden op de Lijst der Dingen. Je kan toch niet naar Griekenland gaan en niét naar Delphi gaan? Want als jij niet naar Delphi gaat dan kan jij niet aan andere mensen zeggen dat het toch wel een obligatoire stop is. Of, ook een populaire omschrijving: (adempauze van 20 tellen te lang) “ja, het is wel… (nieuwe adempauze van 20 tellen te lang) … interessant”.

Ik stel voor dat we vanaf vandaag afspreken dat we ook gewoon eerlijk zijn wanneer er een site is waarvoor je bovenmenselijke verbeeldingskracht en geduld nodig hebt. En Delphi is er zo één.

En oh ja, er is daar ook helemaal geen orakel.

Gerelateerde berichten

Change my mind: als je het niet eens bent met deze analyse, kan je dit altijd laten weten in de commentaren hieronder. Maar zoals het Mensen met Meningen steeds vergaat, zal het onmogelijk zijn de mijne te veranderen.

Verder kan je hier lezen welke andere dingen we gedaan hebben in Griekenland.