De site van Brussels Airport gaf “3 uur op voorhand arriveren” aan. De check-in ging echter pas open 2u20 minuten voor vertrek. We waren dus traditiegetrouw … veel te vroeg (al gaf de dame bij de check-in wel aan dat we ons naar de gate moesten haasten … de gate die pas 50 minuten later bekend zou gemaakt worden).

Dit is een blog uit onze Japan-reeks. Klik hier voor de andere blogposts gelinkt aan deze reeks.

Onze vliegreis: Lang.

Wij vlogen via Londen, omdat dat ons een paar honderd euro korting opleverde, zonder veel langer onderweg te zijn. Er zijn ook rechtstreekse vluchten vanuit Zaventem of Amsterdam, of tussenstops in Parijs, het midden oosten (iets minder interessant nu) of Frankfurt. Ongetwijfeld zijn er nog meer opties.

• 1 uurtje vliegen naar Londen, nul beenruimte. Verder geen klachten. Als het maar voor een uurtje is, dan kan mijn 1,96 meter dat nog net aan.
• Bijna 14 uur vliegen naar Tokio, met iets meer beenruimte, maar laat ons eerlijk zijn, gezellig en gemakkelijk was het niet. We werden wel echt verwend en de turbulentie viel goed mee. Iemand die ons Premium Economy wil sponsoren de volgende keer houden we niet tegen.

Nog belangrijk tijdens de vlucht: Sinds eind April is er een regel dat je geen powerbanks mag gebruiken tijdens vluchten naar en in Japan. Hier merken we weinig van (nergens waarschuwingen), maar we zijn brave mensen en houden ons er aan. De USB-lader in de stoel voor ons laadt tergend traag, maar houdt alles in leven.

Joepie, eindelijk Japan!

Pro-tip: Als je sneller het land binnen wil zijn, dan kan je op voorhand het Visit Japan form invullen. Dit zorgt er voor dat je sneller voorbij alle nodige controles komt. Niets meer ter plaatse invullen. Je ontvangt dan een QR-code die je kan gebruiken bij het binnenkomen.

Kudos trouwens aan Haneda airport voor de efficiëntie. In geen tijd staat onze bagage voor onze neus en zijn we voorbij customs. Daarna begint de vaagheid … Iedereen zegt het en iedereen lijkt er last van te hebben, al is het maar een tijdelijk fenomeen. Welke kant moeten we nu op en waar kopen we tickets (en hoe?). Gelukkig konden we na drie weken ook bevestigen: dat verloren lopen valt goed mee.

Het internet zegt dat we de ‘Suica’ kaart moeten kopen. Deze kaart kan je gebruiken voor zowat alles wat met vervoer/winkelen te maken heeft en is superhandig. Op die eerste dag (en de dagen erna) voelen we hier nog niet de nood toe en lijkt dit dus vooral een ‘influencerding’. Een papieren ticket kopen is de eerste keer een uitdaging, maar eens je het systeem kent, werkt het snel en efficiënt). Bovendien kan je evengoed met een betaalkaart (of GSM) ’tappen’ aan de poortjes. Voor ons was een ‘Suica’ dus absoluut niet nodig.

Wat we wel al hadden, was onze e-sim van Airalo (volg de link en krijg korting!). Deze werd automatisch geactiveerd en werkt vrij snel en goed. We gebruikten deze al eerder tijdens een aantal van onze trips en zijn zeer tevreden.

Wij namen (even zoeken dus) de metro naar het centrum. Deze rijden elke paar minuten. Gewoon zien dat je de juiste richting en lijn hebt en alles is superduidelijk (na die eerste keer sukkelen dan toch). Uiteraard kan je ook gewoon een taxi of een bus nemen. De metro kostte ons maar een paar euro, daarvoor kan je niet sukkelen. Taxi’s zijn al heel snel een pak duurder, maar niet meteen sneller.

Google Maps helpt hier ook enorm. Deze geeft perfect aan welke in- of uitgang je dient te nemen in het station, hoe je best loopt en doet ook een poging om de kost van de metro te schatten (daar zat Google wel redelijk wat naast)

De vooroordelen.

“Ze spreken geen Engels in Japan” is alvast enorm overdreven in Tokyo.  Zowel in de luchthaven, het hotel als de plekken die we de eerste dag bezochten, werden we vlot geholpen. Benieuwd wat dat gaat geven als we verder weg van Tokyo en de grote steden reizen.

We komen toe in het hotel rond 13u plaatselijke tijd. In België liggen ze nog in hun bed. Wij hebben amper geslapen, maar zetten door. Al doen die early check-in en douche wel deugd.

24 Uur onderweg. Het bed schreeuwt om onze aandacht, maar we zijn sterk en zetten door. Tijd om Tokyo te gaan verkennen (De volgende nachten slapen we 2 keer 10+ uur om alles te compenseren). Niet dat dat echt helpt uiteraard.

Het valt op dat het gezellig warm is. De eerste keer nemen we nog een trui mee uit voorzorg, maar voor de rest van de vakantie verhuist deze zeer vaak naar de valies.

Benieuwd naar het vervolg?

Onze reis is goed begonnen, en ze zou alleen nog maar beter worden in de weken die volgen. Lees er alles over, de komende weken, in de blogposts over onze dolle avonturen in Japan!