In 2015 passeerden we in Tokio, Osaka en Kyoto. Dat smaakte toen al naar meer. Nu kwam het er eindelijk opnieuw van. Voor ons tweede avontuur sloegen we onze spreekwoordelijke vleugels verder uit en trokken we verder het grote Japan in.

Dit wordt de eerste blogpost uit een lange reeks over onze – opnieuw – fantastische ervaring. We starten met een kleine bloemlezing, een ode als het ware … en waar beter beginnen dan met de toiletten.

Dit is een blog uit onze Japan-reeks. Klik hier voor de andere blogposts gelinkt aan deze reeks. Dit is het eerste bericht, nieuwe berichten volgen wekelijks.

Een ode aan Japan

Ode aan het Japans toilet, dat daar vreemd genoeg als ‘westers toilet’ benoemd wordt. Sproeiertjes voor allerlei plekken (vooraan en achteraan), extra geluiden en verwarming van de toiletbril. Als we ooit eens verbouwen, ik weet het wel … Alleen dat toiletpapier, dat was niet risicovrij. Quasi nooit meer dan één laagje, en die laagjes waren flinterdun. Een uitdaging.

Ode aan de efficiëntie. Je kan de gemiddelde Japanner niet betrappen op een hapering of vertraging. Treinen rijden op tijd, alles is perfect geregeld. Altijd. We zien uiteraard enkel wat er aan de voorzijde gebeurt, maar het is een verademing om te weten waar je aan toe bent. Dat begint bij het aanschuiven voor die treinen. Geen gedrum, geen drukte. Iedereen braaf in de rij.

Ode aan de ‘buurtwinkel’: FamilyMart, 7 Eleven, Lawson. Overal heb je ze. Overal verkopen ze hetzelfde. Zie het als een shop van een tankstation, maar dan uitgebreider, en vooral veel goedkoper. Eten en drinken is al niet zo duur in Japan, maar de eten dat we daar kochten was belachelijk goedkoop (en dan is alles eigenlijk nog eens een pak goedkoper in de grotere supermarkten. De winkels zijn zo populair dat ze zelfs hun eigen merchandise verkopen. Ik ben de trotse eigenaar van een aantal paar FamilyMartsokken (die van 7 Eleven waren uitverkocht, overal).

Ode aan de vierkante blokken, ofte een groot deel van de auto’s in Japen. Mijn persoonlijke favorieten? De Daihatsu TAFT (Tough and Fun Transport) of de Suzuki Hustler. Japan rijdt vol met dit soort auto’s. Ze zijn grote kubussen op wielen. Jammer maar helaas, we huurden zelf ook twee maal een wagen … geen succes. Een ordinaire Mazda, en een ordinaire Toyota.

Ode aan de vriendelijkheid. De gemiddelde Japanner is zeer behulpzaam en staat klaar om te helpen waar nodig. Iets minder opvallend dan een aantal jaar geleden (toen waren de digitale hulpmiddelen iets beperkter), maar toch nog steeds. Het Engels ontbreekt dan soms wel (het Japans ontbreekt uiteindelijk ook bij de meeste toeristen), maar daar hebben ze uiteraard oplossingen voor.

Ode aan de ‘brol’. Ze zijn hier zot van sleutelhangers. Kleine snuisterijen en Gachapon. Gachapon, dat zijn die machines die je soms ook bij supermarkten ziet in België. Steek er een euro in, draai aan het wieltje en krijg een ‘bal’ met een klein cadeautje. Wel in Japan heb je winkels met honderden van die machines naast elkaar. En ze worden duchtig gebruikt. Wij hebben ook minstens een keer of 20 gedraaid. Spreken we hier van een verslaving?

Ode aan oud versus nieuw. Oude gezellige straten, tempels en schrijnen, versus winkelcentra en Shinkansen (de hogesnelheidstreinen). Ze liggen schijnbaar naast elkaar, in harmonie. Traditie en technologie gaan hand in hand. Respect voor het oude versus de drang naar het nieuwe. Wij maakten duchtig gebruik van beide.

Laten we jullie even entertainen!

En zo kunnen we nog wel even doorgaan. Japan is een beleving. Geloof niet alles wat er over gezegd wordt op de sociale media. Influencers overdrijven graag, maar als er één ding is wat we jullie aanbevelen, is om zelf eens op ontdekking te gaan. We delen onze ‘herontdekking’ met jullie in dagboekvorm de komende weken.

Op het programma? Een klein beetje Tokio, Hiroshima, het eiland Yakushima (meerdere odes volgen) en verschillende steden in Miyazaki, Kumamoto en Fukuoka. Onze Polarsteps vertelt je alles, plekje per plekje. De komende maanden nemen we je mee op onze trip. routes, beschrijvingen, dingen die wij leuk vonden. Geen ‘off the beaten’ tracks of ‘hidden gems’, dat is influencerpraat (en daarbij, of iets leuk is, dat moet je zelf maar beslissen).

Of zoals ze bij Kabouter Wesley zouden zeggen: dat is maar een aanbeveling.

Afsluiten doen we op z’n Japans. Een bedanking die we dagelijks veelvuldig hoorden: Arigatō gozaimasu Japan (Spreek uit: A-ri-ga-tooo go-za-i-mas). Heel erg bedankt Japan. U was weer geweldig.