Sand Dunes met Bruce

Port Stephens is bekend omwille van zijn gigantische duinen (grootste van het zuidelijk halfrond). Ze zijn steeds in ‘beweging’ en een bezoek aan Port Stephens is niet compleet als je niet even in het zand bent gaan spelen.

Na wat over en weer gemail en gebel, bemachtigen we twee plaatsjes in de 4WD van Bruce, die al jarenlang deze tours organiseert samen met zijn vrouw. Enige nadeel: de tour start om 10.00 in Port Stephens en wij zitten in Sydney, op ongeveer 2,5 uur rijden. Gezien wij beide autistische trekjes hebben betekende dat dus opstaan om 5 uur.

Zo gezegd, zo gedaan. Je kan al raden wie er anderhalf uur te vroeg bij de afgesproken plek was (hint: Britz Campervan, 2 Belgen).

IMG_20171104_210940_679

Bruce was volgens de Tripadvisor-resultaten een top entertainer. Geen enkele negatieve review. Dat kom je niet snel tegen. Bij ons bleek dat niet anders te zijn.

Samen met nog twee andere koppels die hun eigen 4WD meegebracht hadden (Volkswagen Amarok en Toyota Prado, van die grote beesten) konden we aan ons avontuur beginnen. Wat anders doen dan eerst die banden eens goed leeg te laten lopen? Rijden op los zand is gemakkelijker als er wat minder druk op de banden staat: eerste les geleerd.

Eindelijk konden we dan doen waar we al weken gewacht op hadden: OFF ROAD! Onderweg naar het eerste strandje legde Bruce alles uit wat we dienden te weten over het rijden met een 4WD, de ongeschreven regels tussen 4WD-bestuurders en alle beestjes, groot en klein, die we konden vinden in de bossen rondom ons. Bruce bleek niet alleen rondjes te rijden met zijn 4WD, hij had ook nog een groot hart voor het wildlife. Bij hem thuis was het een halve dierentuin als we de foto’s mochten geloven.

En dan allemaal op weg naar de zandduinen zelf. De spanning steeg, zeker ter hoogte van de Volkswagen en de Toyota. Hier konden ze zich bewijzen aan vrouw en kind (al zal “Bubba” van een maand of 9 er niet veel van begrepen hebben, vrees ik) en ja, ook een beetje aan elkaar. Wij reden mee met Bruce en zaten safe. De duinen waren gigantisch, veel groter dan verwacht. Bruce, die er duidelijk heel veel plezier in had –  “Look, no hands!” – stippelde de weg uit, de anderen volgden. Laat ons stellen dat het geen platte paadjes waren.

IMG_20171104_213811_847IMG_20171104_213811_855

Om een beetje karmapunten te verdienen, trok ik ook wat foto’s van onze medeavonturiers terwijl ze hun rondjes reden. De resultaten liegen er niet op. Even leken we verzeild te zijn in een Volkswagen/Toyota promoshoot en tegelijk konden we de ego’s van Mark (Volkwagen 4ever!) en Shaf (Toyota “Can I go again Bruce?”) nog wat opkrikken.

Het moest er uiteindelijk eens van komen (en drie keer in totaal): Auto + Zacht zand + Onervaren bestuurder = Dolle pret voor Bruce en een wijze les: hoe geraken we in hemelsnaam terug los? Het antwoord: Kalmte + Common sense + Zand scheppen.

Sandboarden zat er helaas niet meer in. Het begon steeds harder te regenen en echt gezellig was dat niet. We namen afscheid van onze nieuwe 4WD-vrienden met de belofte om de foto’s door te sturen. Dat vonden ze allemaal Great en Fantastic!

IMG_20171104_211157_068IMG_20171104_213811_852

Job well done Bruce! (en het Tripadvisor verslag krijgt 5 sterren!)

Goed zot, die 2 Belgen in hun Campervan.

We rijden nu al een tweetal weken rond in Australië, tijd voor een lijstje, met een lichte focus op de Outback (ondertussen zijn we al een heel pak verder, maar deze hadden jullie nog tegoed).

(1) Het is een algmeen misverstand dat het in Australië altijd verschrikkelijk warm is. Het klopt, de eerste 2 nachten in onze camper waren een hel. Slapen in een zweethut waar de temperaturen vlotjes over de 30-35°c gaan, was niet waar we op hoopten.

Onze gebeden werden gedeeltelijk verhoord. Naarmate we zuidelijker reden, daalde de temperatuur. Helaas stopte deze niet met dalen. Ik weiger een lange broek aan te doen, ook al is het hier in Melbourne maar 15°c (net zoals de twee voorbije dagen!).

Het campingleven – zeker als het zoals hierboven ondraaglijk warm is – beginnen we ondertussen een beetje te snappen. (2) Van zodra de zon het licht uitdoet, kruipt iedereen zijn bed in, van zodra ze terug paraat is, lijkt iedereen zo snel mogelijk te willen vertrekken. Vrij bizar, als je om 20.00 al moederziel alleen op je camping ronddwaalt en idem dito voor 8.00 de volgende morgen.

Twee zaken hebben we onderschat aan het kamperen: (3) die dingen kosten geld als je ook maar een beetje luxe wilt hebben (lees: een stoffige douche inclusief kakkerlakken en de occasionele slang) en (4) de grote hoeveelheid vliegen. Australië – en zeker in de warmere stukken – is vergeven van de vliegen. Klein, of groot, allemaal even irritant. Slechts weinigen wagen zich aan een steekje, maar lawaai maken ze allemaal. Om nog maar te zwijgen van het feit dat hun favoriete plekjes de neus, mond en oren zijn.

IMG_9792.JPG

Road Train!

Ander feit over het campingleven: (5) Regen is hier een big thing. Wanneer op een avond de lucht wat grijzer kleurde viel het ons meteen op hoe ongerust de mensen hier werden. De campinguitbater voelde de bui al hangen en no kidding mensen begonnen ellenlange gesprekken te voeren via telefoon over die 3 druppels regen die er uiteindelijk nog gevallen zijn. Gelukkig komen wij uit België.

De Stuart Highway – die lange rechte strook van Darwin tot Adelaide (net iets meer dan 3000 kilometer) – gaf ons ook een aantal geheimen prijs:

  • (6) Road trains zijn vrachtwagens die net iets langer zijn dan normaal. In België heb je de standaard truck met aanhangwagen. In Australië mag je er zo gerust nog 2-3 extra aanhangwagens/opleggers achter hangen. Begin dan maar eens voor te steken met een campervan waar je niet boven de 110 km/uur mee mag gaan. De eerste keer is het wel even stressen, toerental in het rood en plankgas (en dan hopen op succes). Extra detail: De road trains steken elkaar ook voor en hebben daar soms wel een aantal kilometer voor nodig. We moeten dat allemaal maar normaal vinden.
  • (7) Het is altijd rechtdoor: pretty boring. Vaak duurt het eeuwen vooraleer je nog eens iemand tegenkomt. Gelukkig zijn de Ozzies en andere toeristen supervriendelijk: iedereen steekt vrolijk zijn hand op bij het passeren. Een mens wordt er spontaan blij van.
  • (8) Helaas ook één negatief punt: naast het spotten van de 3 miljard (benadering) vliegen, is de Stuart Highway ook bezaaid met dieren die helaas niet zo succesvol waren in het oversteken (vergeten rechts en links te kijken). De Highway ligt bezaaid met karkassen van kangoeroes, konijnen, grote hagedissen/leguanen en occasioneel ook eens een koe. Sommigen liggen er nog maar net, anderen al net dat ietsje langer, aan de staat van ontbinding te zien.
  • (9) Zoals elders reeds beschreven, is de Stuart Highway een aaneenschakeling van kleine dorpjes. Een Pub, tankstation en politiekantoor (voor stoute mensen in de Pub). Benzineprijzen zijn heel wisselvallig. Toppunt is Uluru, waar een liter benzine boven de 2 Australische Dollar gaat (ongeveer 1,3€). Hoe verder weg, hoe goedkoper, met als dieptepunt 1,15 AUD voor een liter.

En als laatste puntje (10): Alle Australiërs verklaren ons gek dat we deze trip ondernemen met een campervan, op deze beperkte periode. We hebben echter nog veel zoveel plannen en kozen dus toch voor een snellere doortocht.

72 Uur in Bilbao

Stilzitten is moeilijk tijdens een verlengd weekend. Het stond dan ook al een tijdje vast dat we het Paasweekend zouden doorbrengen in Bilbao. Een stad in Spaans Baskenland. Geen tijd om in slaap te vallen op het vliegtuig (flagrante leugen!), op dik anderhalf uur sta je al in Bilbao. Met de bus en de metro geraakten we al snel tot bij ons hotel (Sercotel Hotel Gran Bilbao) dat even buiten het echte centrum lag. De stad heeft een goed metrosysteem, maar alles is zeer bewandelbaar. Op een dik half uurtje kan je de stad grotendeels doorwandelen. We kopen een enkeltje om tot bij het het hotel te geraken, maar doen voor de rest alles te voet.

Vampire Weekend

Het hoeft echter niet altijd wandelen te zijn. Via het internet boekten we, dankzij een tip van Annekes collega, een ‘Underground’ fietstocht bij Tourné. Zij verzorgen gegidste fietstochten langs plekken waar je anders vermoedelijk niet zou passeren. De Underground tour deed daar nog een schepje bovenop en ging ook echt langs plaatsen waar toeristen eigenlijk nooit passeren. Een dikke 16 kilometer op 3 uur, overgoten met een laagje cultuur/uitleg door onze gids Laura. Een aanrader.

IMG_6060_2

IMG_6108_2

Bij Pasen horen Paasprocessies. Indrukwekkend is een understatement. Het Paasgebeuren leeft echt wel in Bilbao. Gemaskerde (Punthoedjes en volledig in kostuum) mannen en vrouwen, jong en oud, velen ook nog blootsvoets, marcheerden door de straten, onder begeleiding van luid tromgeroffel en trompetgeschal. Het leken steeds weer eindeloze stoeten.

IMG_5590_2

Vele reviews beweren dat het Guggenheim museum mooier is langs buiten dan langs binnen, maar ook de binnenkant is zeker de moeite. Zowel vaste als tijdelijke collecties wisten ons te bekoren (al stonden er ook wel een aantal zeer bedenkelijke ‘kunstwerken’ – een geverfde kartonnen doos, kan je wat ons betreft moeilijk een topper noemen). Exit through the gift shop, maar wij laten ons niet vangen. De Bar is ook best wel goed.

Guggenheim

Portugalete is een stadsdeel aan de kust (toch even de metro nemen), vooral bekend om de Vizcaya Bridge (Unesco). Deze brug werkt met een soort gondel (zowel voor fietsers, voetgangers en wagens) en pendelt de hele tijd heen en weer. Voor 40 cent neemt de gondel ons mee naar de overkant.

UNESCO

Eten! Pinxtos: waarom een volledig gerecht eten als je dit ook kan opdelen in een aantal kleine tapas-achtige snacks? Te verkrijgen aan de bar van zowat elk café, en er lijkt geen einde te komen aan de combinaties van vlees, vis, kaas en groenten. En dat alles voor een zeer schappelijke prijs. Needless to say: we hebben ons niet ingehouden. Aanraders hier zijn Plaza Nueva (groot marktplein met talloze bars) en La Ribera Market (een overdekte markt).

Gemist: Dagtrips San Sebastian en Guernica.

Conclusie: 3 dagen is misschien net dat ietsje te kort om de stad en de omgeving volledig te verkennen, maar het tripje was zeker de moeite. De weegschaal kreunt (een beetje).

Gezocht: huurder

Even nog wat reclame voor onszelf maken.

Wanneer we er binnenkort op uit trekken, zoeken we nog één of meerdere lieftallige huurders voor ons bemeubeld appartement. Een gezellig appartement van ongeveer 95m² gelegen in het Leuvense (op wandelafstand van het station). Periode: zes maanden vanaf najaar 2017 t.e.m. voorjaar 2018.

Inclusief: Slaapkamer met ruim bed, 2e grote kamer met dressing en deur naar de tuin. Ruime living met keuken. Gang met crosstrainer, kelderruimte (met wasmachine), ruim park voor de deur en parkeermogelijkheden.

En we kunnen het niet blijven herhalen: Inclusief Domino’s Gold Card (25% korting)!

Voor foto’s en meer informatie: laat gerust iets weten via de reacties of stuur een mail (envelopje bovenaan). Het zou fantastisch zijn, moesten we via deze weg een oplossing kunnen vinden.

Sharing is caring. Alvast bedankt! Etentje voor degene die ons een huurder vindt of degene die onze huurder wil worden.

Once in a lifetime.

Nog een kleine zes maanden en dan is het zover. Al jaren spreken/dromen we over de ‘wereldreis’ die we willen maken. Een wereldreis die eigenlijk geen wereldreis is omdat er maar twee werelddelen op het programma staan: Australië en Azië. Als het een beetje meezit dan doen we in deze volgorde volgende landen aan: Singapore, Australië, Indonesië, Maleisië, Myanmar, Laos, Vietnam, Cambodja en we hopen af te sluiten in Taiwan.

Route

We verlaten onze comfort zone van het gepland reizen en vertrekken met een idee en een route, de rest wordt ter plaatse uitgezocht. Compleet omgekeerd met hoe het er nu aan toe gaat.

Auf Wiedersehen Goodbye vergezelt ons op onze trip. Vanaf nu in het Nederlands (toegegeven, dat is toch net dat ietsje gemakkelijker en ons doelpubliek is nogal Nederlandstalig) en met mezelf als extra – poging tot – schrijver. Regelmatige updates houden je op de hoogte van onze wilde avonturen! Berichten worden traditiegetrouw opgefleurd met foto’s via Instagram.

PS: we zijn ook nog op zoek naar iemand die ons appartement 6 à 7 maanden wil huren. Bemeubeld, op een goede – rustige locatie – vlakbij het station van Leuven en inclusief een Domino’s Gold Card (Goedkope Pizza’s!). Spread the word!