De eerste stad op het menu van onze Japan-trip was uiteraard Tokio. In 2015, lees die oude blogs er maar eens op na, spendeerden we hier ook al 5 dagen. Nu, in 2026, houden we het op 3.

We plannen geen al te drukke dagen om onze jetlag wat te kunnen overwinnen en nog wat vrijer te zijn. Het leven is meer dan van hotspot naar hotspot rennen.

Dit is een blog uit onze Japan-reeks. Klik hier voor de andere blogposts gelinkt aan deze reeks.

Tokio: Wat deden we niet?

Heel simpel gezegd: zaken die we eerder al deden of die te veel aanbovelen werden in de miljoen-miljard Instagram reels.

Deden we wel, maar echt wel omdat we er toevallig passeerden: Shibuja Crossing: het drukste kruispunt van Japan (en de wereld?) is enkel en alleen maar zo druk omdat iedereen er is wil komen oversteken. Een paar honderd meter verder is er een gelijkaardige crossing, maar daar spreekt niemand over.

Andere populaire plekken zoals Akihabara of de Tokyo Skytree (de lokale Eilfeltoren) lieten we ook aans ons voorbijgaan. Te druk, zeker op zondag en ook omdat we hier in 2015 al eens passeerden.

Het dagje Hakone schrappen we uiteindelijk ook. Het is Golden Week in Japan. Dat is de week waar heel Japan collectief op vakantie trekt, weg van Tokio. Voor ons in Tokio was dat heel voordelig, op sommige momenten leken bepaalde buurten wel uitgestorven. Als we de Instagram reels mochten geloven, was dat het omgekeerde in Hakone. Weinig zin in.

En ja, Tokio is groot. We passeerden een heel aantal Atlas Obscura’s, maar ze allemaal doen was onbegonnen werk. Net zoals het bezoeken van alle FamilyMart of 7-Eleven winkels (ook al deden we heel hard ons best).

Tokio: Wat dan wel?

Waar lieten we dan wel ons oog op vallen (en denk nu niet dat we hier alleen de off the beaten track zaken gedaan hebben. We blijven toeristen).

Gotokuji Temple

Een tempel die uitgegroeid is tot een ware trekpleister. Waarom? Omdat de toeristen er allemaal een  kat willen komen kopen voor hun geluk. Geen enkele levende kat te bespeuren, maar de tempel is omgeven door kasten en schappen vol kleine identieke kattenfiguren. Twee opties: rechtse arm omhoog = geluk of geld, linkse arm omhoog = veel klanten voor je winkel/dienst. Bonus hier is het treintje dat je er naartoe brengt. Ongeveer één keer per uur is dat een ‘kattentrein’. Jawel, volledig in een kattenthema. Wij hadden pech. Heen en terug een gewoon treinstel. Extra bonus: ga in een rij staan en ontdek dat je in de rij van de giftshop staat. Jonas & Anneke, trotste eigenaar van 2 extra kattenbeeldjes.

Shibuja

Meer dan de crossing alleen. Muziekliefhebber? Ga dan eens langs bij Tower Records. 8 verdiepingen muziek. Voor ieder wat wils. Elke verdieping totaal anders. Het overgrote deel toegespitst op de Japanse markt (trek eens een foto bij een kartonnen bord van je favoriete boyband), maar daartussen toch ook enkele verdiepingen ‘internationale’ muziek.

Jinbocho

Genoeg muziek? tijd voor een boek. In deze wijk liggen bij benadering 400 boekenwinkels opeengepakt. Van enkele vierkante meters tot voetbalvelden groot. Nieuw en tweedehands. De meer authentieke winkeltjes hebben duidelijk last van het succes bij de toeristen (waar er maar weinig echte klanten worden). De boodschap die ze afficheren is duidelijk: (vrij vertaald) “Stop nu eens met zo lang foto’s te trekken voor onze winkel”.

National Museum of Nature and Science

Ergens waar ze dinosaurussen hebben, daar kunnen we niet zomaar passeren. Hier hebben ze een zittende T-rex. Ja, je leest dat goed. Het geraamte van de kolos uit de oudheid is zittend herbouwd. Te laag plafond? Eens speciaal willen doen? Geen idee, maar ze zijn er wel fier op. De rest van het museum leest alsof er nog een extra paywall voor zit. Alle titels zijn in het Engels, de rest wordt nooit vertaald. Leve de Google Translate optie.

Ueno

Na het museum, bezoeken we ook de ruimere buurt die er rond ligt. Het is een bruisende plek. Het is zondag en iedereen lijkt hier te willen zijn. We wroeten ons tussen de massa en kopen er overheerlijke Takoyaki (octopusballetjes) aan een klein eetkraampje. Geen vuilbakken te vinden hier. We kunnen ons afval gewoon aan het restaurant terug afgeven. Middageten voor 8€. Wie zegt er dat Japan duur is? Midden in het grote stadspark staat plots een drukbezocht ‘glazen vierkant’, het lokale rokerskot. Het is drukbezocht. Beetje een bizar zicht, maar voor niet-rokers is het een verademing dat er niet overal gerookt mag worden (binnen in restaurants op sommige plaatsen dan weer wel …).

Nezu Shrine Azalea Garden

De massa aan Ueno station was te overweldigend groot (en geen zin om te proppen in de metro), dus besluiten we nog even verder te wandelen naar een volgend Shrine met bijhorende tuin. Rustiger, maar duidelijk wel al gevonden door de (lokale) influencers. Jullie ooit al eens iemand sensueel een shrine zien vasthouden? Wij nu wel. Of het allemaal gepast is om dit te doen, dat laten we even in het midden (het antwoord: neen).

Eind goed, al goed!

We eindigen met een typische Japanse maaltijd: Indisch. Anneke vraagt Indisch pikant (‘5 out of 5’) en krijgt toeristenpikant. De ober, een beetje zenuwachtig, stuurt de curry terug om hem pikanter te laten maken. Dat lukt een beetje, maar toch niet helemaal. Ik ben tevreden met mijn ‘3 out of 5’. Overheerlijke maaltijd wel.

En zo verlaten we een dag later Tokio met de Shinkansen (bullettrain) om richting Hiroshima te trekken. ‘Inchecken’ op een paar minuten. Net geen 4 uur rijden om de meer dan 800 kilometer tussen de twee steden te overbruggen. En je raadt het al … perfect op tijd vertrokken.

Helemaal op het einde van onze trip hingen we nog wel eens de toerist uit. Dan wordt dit lijstje nog wat verder uitgebreid. Klik hier voor de andere blogposts over Japan.