Radioactiviteit in Hiroshima

Stipt op tijd arriveert onze Shinkansen die ons vanuit Tokyo naar Hiroshima zal brengen. Het is druk. Golden Week is nog volop aan de gang, de Japanners trekken massaal weg uit Tokyo. Een groot deel daarvan zit duidelijk hier. Toch is de drukte doenbaar, voornamelijk door het ontbreken van de typische Europese chaos.

Dit is een blog uit onze Japan-reeks. Klik hier voor de andere blogposts gelinkt aan deze reeks.

Hiroshima. drukke stad. Ons hotel zit in het station, toch is het even zoeken. Wanneer de liftdeuren sluiten, keert de rust even terug. Receptie op de 7de verdieping, kamer op de 17de, mooi uitzicht op de stad (die op zich niet zo spectaculair mooi oogt. Eerder een kakofonie van stijlen, hoogte en kleur).

Na een ‘middagmaal’ in een restaurant met een grote ‘M’ (prijs, ongeveer de helft van wat je in België zou betalen), trekken we de stad in. Te voet.

Ja, In Hiroshima doen we alles te voet. Dat is als je tijd hebt, net te doen. De voetpaden zijn hier zalig breed, al deel je ze wel met fietsers die schijnbaar niet op de openbare weg durven rijden.

Onze agenda in Hiroshima:

  • Hiroshima Peace Memorial: een museum dat je bij de keel grijpt.
  • Miyajima: Een eiland op een 20-tal kilometer van Hiroshima.
  • Hiroshima Castle: Een kasteel in Japanse stijl.
  • Shukkeien Garden: Een tuin in de vorm van Japan.
  • Hondori: Een wijk in de stad
  • … (en zoveel meer!)

Miyajima zullen we in geuren en kleuren bespreken in een afzonderlijke post. Daar ben je namelijk al snel een dag mee bezig.

De rest? Dat lees je hieronder!

Hiroshima Peace Memorial

Het Hiroshima van nu zou niet zijn wat het nu is, moest er op 6 augustus 1945 geen atoombom op gegooid zijn. In een straal van kilometers rond het hypocenter, verwoestte het tienduizenden, honderdduizenden mensenlevens.

De stad werd helemaal heropgebouwd met de resten van de Prefecturale Industriele Promotiehal van Hiroshima. Het gebouw is nu een ‘stille’ getuige, met een nieuwe naam: de Genbaku Dome. Een paar muren, een trap en een koepel getuigen van de kracht van de bom.

Het museum even verder is drukbezocht. Spotgoedkoop (200 Yen, iets meer dan een Euro, 500 Yen voor een audioguide die echt wel nuttig bleek door de drukte).

Na een half uurtje aanschuiven voor een ticket (je kan deze ook op voorhand kopen, dan gaat het iets sneller), schoven we verder aan in het museum. Golden Week liet zich hier echt voelen. Buiten waren verschillende dans- en zangoptredens aan de gang, binnen leek het alsof we terugkeerden na een groot concert. Meer dan traag schuifelen lukte niet.

En dat voor anderhalf uur. Het was over de koppen lopen. Ongezellig. Niet dat het onderwerp gezelliger was.

Hiroshima Castle

Even nog meer terug in de tijd. Dit bouwwerk staat er al net iets langer. Of stond, want 1945, je weet wel. Hiroshima Castle werd vervolgens volledig heropgebouwd in de originele stijl en opnieuw opgengesteld voor het publiek.

Om vervolgens – net nu – gesloten te worden voor ‘stabiliteitsproblemen’. Het was voorlopig niet veilig om het kasteel te bezoeken. Enkel foto’s van de buitenkant dan maar.

Toeristen konden wel nog hun stempel gaan ophalen. Het zijn niet alleen de Pokemons die je in Japan allemaal moet vangen. In Japan kan je op heel veel plekken een stempel (laten) zetten van de plek die je bezoekt. Een beetje zoals Foursquare vroeger (bestaat dat nog?).

Even verder speelt de lokale voetbalploeg Sanfrecce Hiroshima een wedstrijd (klein stadion, bijna 29.000 zitjes). Supporters van beide teams lopen gewoon vredig tussen elkaar. Daar kan de rest van de wereld nog iets van leren.

Shukkeien Garden

Een grote tuin in het midden van de stad, met vijvers vol gigantische Koi en schildpadden (minder gigantisch), smalle brugjes en wandelpaden. Voor 350 Yen per persoon kan je hier een mooie route volgen. Onderweg staat voldoende uitleg (in het Engels) om meer te leren over de geschiedenis van de plek, Hiroshima en Japan in het algemeen. Er is een mogelijkheid om een combinatieticket te kopen voor een museum dat naast de tuin ligt, dit doen we niet.

De route zelf brengt je langs de verschillende grote vijvers. Je beklimt zelfs even een kopie van Mount Fiji en loopt door een  mini-bamboebos (mini, met giga-bamboeplanten dan wel). Absolute aanrader en niet te druk.

Af en toe voelen we ons de lokale Jeremy Wade. De presentator van River Monsters, het programma waar we vroeger vaak naar keken op Discovery Channel. We beelden ons in dat de grote vissen in de vijver bloeddorstige rovers zijn. Of zoals Jeremy het zou zeggen: “Ik ben op zoek naar de grootste vis in deze vijver. De locals zeggen dat er regelmatig mensen verdwijnen en ze geloven dat deze vis hen opeet”. Om dan vervolgens een kleine vis te vangen. Heerlijk programma, zoek het op!

In het kleine winkeletje van de tuin kan je iets klein eten en drinken of een souvenir kopen. Wij houden het bij een drankje en 3 kleine origami kraanvogeltjes. Dat blijken achteraf stokjeshouders te zijn.

Hondori

Een laatste plekje dat we bezochten was de Hondori-wijk. Zonder echt doel. Deze plek zit vol winkels en restaurants. Geen doel? Misschien toch wel. We waren namelijk op zoek naar een extra (kleine) valies. We kopen net iets te veel souvenirs en onze twee valiezen puilden uit. We vonden er eentje, ergens op de 6de verdieping van een shopping mall. Wij blij.

In diezelfde shopping mall schoven we ook aan bij Sushiro, een keten van sushirestaurants. Iedere groep restaurantgangers krijgt zijn eigen ‘hokje’ om in te zitten en de lopende band brengt je bestelling tot bij je tafel. Bestellen deden we via een gigantisch tv-scherm. Lekker (maar bestel nooit ‘white water’, want dat is de nog slechtere versie van Red Bull). We bestelden ook frieten, maar dat was gewoon omdat er een anime-bookmark bijzat. De frieten waren zeer matig, de bookmark niet echt spectaculair.

Hiroshima als stad?

Er is nog veel meer te doen in Hiroshima dan enkel dit, maar wij houden het rustig. De stad is iets minder spectaculair in vergelijking met Tokyo. Toen wij er waren zeer druk in de stations en op de toeristische trekpleisters. Miyajima is een plek die je niet mag missen. Daarover meer in een volgende blogpost. Je kan hier gemakkelijk 2 tot 3 dagen vullen.

Meer Japan?

Check onze andere blogs uit onze Japan-reeks!


Ontdek meer van Auf Wiedersehen Goodbye

Abonneer je om de nieuwste berichten naar je e-mail te laten verzenden.

2 reacties Voeg uw reactie toe

Geef een reactie