3x Wandelen in de Hoge Venen

Onze vakantie naar Ijsland staat nog altijd op het programma, al werd de trip wel twee dagen langer, gezien een herboeking van het vliegtuig (niet dat we dat erg vinden). We konden echter niet stil blijven zitten.

Daarom trokken we voor het verlengd weekend van onze nationale feestdag naar Luik. Luik zelf hebben we eigenlijk niet echt gezien. We brachten een bezoek aan La Boverie (museum voor moderne kunst), waar er een tentoonstelling over hyperrealisme was (namaakmensen, net echt, maar toch niet niet), aten wat wafels (Luikse) en keken eens naar die beroemde trappen waar iedereen het over heeft als het over Luik gaat (Montagne de Bueren, 374 stuks in totaal). Het was niet meteen heel druk, maar wij wilden toch vooral de streek verkennen, al wandelend.

Ijdele hoop om op een rustige manier te doen wat iedereen doet: Le Ninglinspo is de naam waar iedereen het tegenwoordig over heeft. Het wordt één van de mooiste wandelingen van de Belgische Ardennen genoemd. Het was dan ook duidelijk dat iedereen dit op hetzelfde moment van plan was (vakantieperiode + verlengd weekend, strak plan, Jonas & Anneke). Superdruk en dus net iets te druk naar onze zin. Onze bolide wordt gekeerd en we gaan op zoek naar andere wandelingen. Le Ninglinspo wordt iets voor later, buiten het seizoen, buiten de vakantieperiode.

Welke drie wandelingen hebben we dan wel gemaakt op deze twee dagen?

Rond de Venen” (8,7 km)

Deze wandeling begint bij Signal de Botrange, je weet wel, met 694 meter het hoogste punt van België (al dan niet inclusief die trap die je moet beklimmen).

Het toeristisch centrum was gesloten en gebruikten het café ernaast voor een toiletbezoek (gratis bij een consumptie, twee warme chocomelk aub!). Het is koud en mistig, maar er is toch heel wat volk op de been, al is het wel merkbaar rustiger dan onze poging bij Le Ninglinspo.

De wandeling zelf is een redelijk vlakke wandeling over gemakkelijk terrein (verharde ondergrond, houten paadjes, …). We doen er een kleine twee uur over om rond te geraken. Onze snelheid wordt onderuit gehaald door de vele mooie fotomomenten.

Eindigen doe je aan de trap naar het hoogste punt. Gezien Corona laten we de steile trap met leuning even links van ons liggen.

Waterval van de Bayehon” (12,6 km)

Geen mist hier, maar wel zelf de mist in gegaan. Laatste plek gevonden op de parking bij het pad naar de molen van Bayehon en vol goede moed begonnen aan de wandeling. De wegmarkeringen brachten ons al vrij snel naar de waterval. Even aanschuiven voor de foto en we konden onze tocht voortzetten.

Na nog geen 5 kilometer merkten we echter dat we terug bij de bewoonde wereld aankwamen en zelfs terug op de hoofdweg liepen. Na 5.5 kilometer stonden we terug bij onze wagen. Foutje?

De wegmarkeringen waren niet altijd even duidelijk, opletten dus wanneer je de volledige wandeling wil maken. Op het meest zuidelijke punt van onze wandeling (dat kleine punt daarboven), stond een pijl die niet honderd procent duidelijk was. Wij kozen links, de echte weg liep rechtdoor. Onze wandeling werd meteen een dikke 6 kilometer korter. Bij twijfel dus goed opletten (de kaart even fotograferen of zelf een kaart meenemen) en vermoedelijk gewoon rechtdoor lopen. Bij het checken van Strava bleek dat we niet de enigen waren die de fout maakten. Iedereen die de wandeling die dag geregistreerd had, maakte exact dezelfde fout.

Leuke wandeling, maar we zullen eens moeten terugkeren om de rest van de wandeling te ontdekken. Terrein is hier veel stijgen en dalen. Goed schoeisel is nodig bij slecht weer (je wandelt veel door bossen op modderige grond).

“Een andere wereld” Ternell (19,7 km)

In het uiteinde van België, even voorbij Eupen, ligt Haus Ternell, vanwaar een heel aantal wandelingen in de Hoge Venen vertrekken. Wij kozen voor een klepper (toch naar onze normen) van bijna 20 kilometer, volgens de borden zelfs 21. Het eindresultaat? 18 en een beetje. Mea Culpa, ook hier zijn de bordjes niet overal even goed (velen zijn hun kleur volledig kwijt en het was een beetje giswerk). We snijden ook hier een stuk van de wandeling af.

Bij Haus Ternell kan je nog wat eten en onderweg zijn nog een aantal plekken waar je een (korte) pitstop kan maken.

Ook deze wandeling is een absolute aanrader. Niet te druk, mooie rustige omgeving en een uitdaging voor de wandelbenen die toch vooral Mechelen en omgeving gewoon zijn.

Wel even opletten bij het oversteken van de drukke straten (geldt voor alle wandelingen. Snelheid werd niet meteen aangepast.

Op restaurant in Mechelen?

We moeten allemaal braaf blijven binnenzitten en moeten onze wilde reisverhalen dus noodgedwongen even opzij zetten. Stiekem dromen we wel al een heel klein beetje om nog eens op restaurant te gaan. Ja, er is Deliveroo en dergelijke, maar ook dat aanbod is geslonken en eerlijk? Dat is toch ook niet hetzelfde.

Een blog over onze favoriete plekjes in Mechelen dus. Favoriet, of gewoon lekker, want de lijst is lang en dat werkt een beetje contraproductief met de term ‘favoriet’.

In de categorie ‘Aziatisch’:

Bento hebben we nog maar heel recentelijk ontdekt. Is ook niet zo gemakkelijk: er naam/uithangbord zal je niet vinden. Hoe kan je nu geen fan zijn van deze Sushi-trein. In dit sushirestaurant kan je à la carte eten, maar het overgrote deel van de gasten (wij inclusief) gaan voor de à volonté optie. Hier kan je urenlang genieten van diverse soorten sushi, sashimi en geen idee hoe al die andere dingen heten. Wel best reserveren hier, anders is teleurstelling een deel van je avondmaal.

Als je de aangedampte ruiten van de Tangthai ziet terwijl je voorbijloopt, dan weet je dat het weer gezellig vol zit. Een simpel menu (in Nederlands en Engels) aan Thaise specialiteiten en vriendelijke bediening.

In de categorie ‘Lekker vettig’:

Er was zo’n periode waar de burgerrestaurants uit de grond schoten als champignons in vochtige kelders. Beastie Burgers was er niet bij van in het prille begin, maar geniet wel onze absolute voorkeur. Heerlijke burgers (inclusief ‘addictive sauce’) in een leuke setting (denk versterkers, drumstellen en een volledige camper).

Mensen die ons kennen weten al wel langer dat Domino’s pizza onze guilty pleasure is. Ja, ooit hadden we een zogenaamde ‘Gold Card’ van Domino’s die ons 25% korting gaf op alles. Je kent dat wel: extra dingen bestellen omdat er niet geleverd wordt onder een bepaalde prijs. Uiteindelijk pas naar Mechelen verhuisd toen ons beloofd werd dat ze er ook een Domino’s zouden openen. Ons verbruik ligt wat lager nu en onze Gold Card is ondertussen verlopen, maar het blijven nog steeds onze favoriete pizza’s (in de categorie ‘Afhaal/Mechelen).

In de categorie ‘Gewoon lekker’:

In een kleine zijstraat (het is als het waren een rijhuis in een doodlopende straat) kan je restaurant Graspoort terugvinden. Zonder reservatie moet je al veel geluk hebben om hier een tafeltje te kunnen bemachtigen. Terecht ook, deze verfijnde keuken is de moeite om eens te gaan ontdekken.

Cosma is net zoals Graspoort een streling voor de tong. In een mooie setting (bij goed weer ook op het terras), kan je hier genieten van een divers menu (iets minder vegetarische opties hier).

In de categorie ‘Mexicaans’

Voor de fans van Noord-Amerikaans eten, komt er maar één naam naar boven (heeft iemand nog andere tips?): Chili Beans. In een leuk kader, wordt een beperkte, maar overheerlijke kaart geserveerd. Mijn (Jonas) absolute topper is de chili con carne (er is ook een versie voor de vegetariërs onder ons). De portie is groot genoeg om twee mensen te voeden, maar stiekem is deze chili te lekker om zomaar te delen. Reserveren kan hier niet, behalve voor grote groepen.

In de categorie ‘Dessert Heaven’:

Toegegeven, in de recent geopende winkel/bar van Kato Gâteaux hebben we nog geen voet binnengezet. Wat we wel al gedaan hebben, is genoten van de cupcakes, toen nog gewoon thuis afgehaald. Lekkere kunstwerkjes.

In de categorie ‘Ontbijten met Jonas & Anneke’:

Het gebeurt zelden dat we zomaar uit gaan eten zo ’s morgens vroeg, maar voor een ontbijt/brunch bij Foom durven we wel eens een uitzondering te maken. Gezonde en lekkere opties in een rustige, gezellige setting. Men zegge het voort!

Wat ontbreekt er hier in het lijstje? Alle tips welkom!

Gezocht: huurder

Even nog wat reclame voor onszelf maken.

Wanneer we er binnenkort op uit trekken, zoeken we nog één of meerdere lieftallige huurders voor ons bemeubeld appartement. Een gezellig appartement van ongeveer 95m² gelegen in het Leuvense (op wandelafstand van het station). Periode: zes maanden vanaf najaar 2017 t.e.m. voorjaar 2018.

Inclusief: Slaapkamer met ruim bed, 2e grote kamer met dressing en deur naar de tuin. Ruime living met keuken. Gang met crosstrainer, kelderruimte (met wasmachine), ruim park voor de deur en parkeermogelijkheden.

En we kunnen het niet blijven herhalen: Inclusief Domino’s Gold Card (25% korting)!

Voor foto’s en meer informatie: laat gerust iets weten via de reacties of stuur een mail (envelopje bovenaan). Het zou fantastisch zijn, moesten we via deze weg een oplossing kunnen vinden.

Sharing is caring. Alvast bedankt! Etentje voor degene die ons een huurder vindt of degene die onze huurder wil worden.

Are the Royal Greenhouses of Laeken worth the visit?

Short answer: YES!

Long answer: Yes, because:

  • They were pretty much the most beautiful greenhouses I ever visited. (I liked them over Kew Gardens)
  • They’re only open for public for three weeks a year, when the flowers are at their most beautiful.
  • Awesome flowers.
  • It’s easily accessible (by car or bus)
  • Entrance fee is very low (2,50 EUR in 2015)

Downsides:

  • It was really crowded when we arrived at the Royal Greenhouses. REALLY crowed. It felt like an overpopulated tour in a flower factory.
  • The Greenhouses could use some fresh paint. From the outside they look a bit dilapidated, but the insides make up for it. (The Greenhouses are being renovated as we speak.)

Five things I love about Hallerbos, Belgium

Hallerbos

Hallerbos is a place of magic. During Spring the forest is covered in bluebells, turning it completely purple. The bluebells mostly flower in April, depending on the weather. You can track progress online.

When magic happens, the forest gets kind of crowded. Make sure you arrive early to enjoy peace and quiet. Waking up early for this beauty will be worthwhile. Why? Let me tell you:

  1. The colour purple. It’s absolutely breathtaking. Walking in the forest you can easily image yourself being in some kind of fairytale.
  2. Peace and quiet. Even though the forest can get crowded on weekends during bluebell season, it’s still nothing compared to other parks in Brussels or other big cities. Even during high season you can find a private spot.
  3. Don’t like purple? No biggie! The forest is covered in beautiful trees and flowers. Even if you don’t like bluebells, the forest has enough diversity to please (almost) everyone.
  4. The hiking routes are fairly easy so you can go with a bunch of friends, even the ones that don’t like hiking.
  5. The forest is also famous for their fire salamanders. I haven’t been lucky enough to spot one, but maybe you are?

Some practical advice:

  • Don’t leave the trails. Lots of amateur photographers and tourists leave the trails and walk through the fields of bluebells. Please don’t. The flowers get trampled, leaving a trail of death and devastation.
  • Parking your car is all part of the adventure during high season. If you have a sidekick, let him/her explore the little parking lanes while you wait in your car. Maneuvering out of fully packed lanes is a really hard job, trust me.