In onze gang bij de voordeur hangt de hele muur vol met kleine foto’s (IXXI, voor de liefhebbers*) en regelmatig staan we voor die muur te kijken naar één van die vele foto’s. Herinneringen ophalen is fantastisch en het zijn er al veel. We begonnen in 2018 met onze ‘muur’ en ondertussen hangen er al meer dan 1.000 kaartjes.

Een foto die daar ontbreekt, is deze van een foodtour in Vietnam, in Hanoi meer bepaald. De herinnering die er aan vasthangt is nochtans zeer boeiend te noemen. Ze komt nog menigmaal voorbij. Vreemd dat we dit volledig verzwegen in ons overzichtsblog toen. En dus ook spijtig dat we geen foto’s hebben van het voorval.

Voor Anneke was dit een fantastische avond. Voor mij iets minder.

Ik hoor u denken: “VERTEL ME MEER, WE HANGEN AAN JE LIPPEN”. Ziehier, om een kort verhaal lang te maken … een verhaal over een onschuldig broodje.

Inleiding tot eten op reis.

In verre en exotische landen, kan je maar beter uitkijken wat je eet. Je maag is de manier van koken en het specifieke eten ter plekke vaak niet gewoon. Water uit de kraan in is de meeste gevallen een totale no-go.

Bij mij begon het allemaal met een hamburger in Cambodja. Ik moet mezelf meteen corrigeren. Geen hamburger, maar een ‘Hurmbeger‘. Dat zou een red flag moeten geweest zijn, maar kom. We waren op excursie, er was maar één restaurant en op de foto zag het er fantastisch uit. Een hurmbeger was dus de logische keuze.

En toegegeven, de hurmbeger was super. Een sandwich met burger en een spiegelei. Lekker sappig en overheerlijk! Ik kon en zou hem iedereen aanraden.

Het plezier begon de dag erna. Groot alarm ergens onderaan het lichaam en het toilet werd mijn beste vriend. Gelukkig stond er een hele dag busreizen op het programma. Echt leuk kon je dat niet noemen. Nog beter? De dagen erna zaten we op een boot in Halong Bay. Allemaal ideale situaties voor de zieke ik. In Halong Bay zaten we drie dagen in de mist en zagen we vrij weinig, maar dat is een ander verhaal.

De foodtour.

Maar die foodtour dus, want we zijn een beetje aan het afwijken. Een foodtour in een onbekend land op een onbekende plek is altijd leuk. Je leert er allerlei nieuwe dingen kennen die je anders vaak nooit zou zijn tegengekomen. Een foodtour met wel tien restaurants, … maar ik was nog altijd ziek. Het hongergevoel was dus eerder beperkt.

En dan ga je op foodtour met iemand die nog wat ziek is (ik) en iemand die nogal selectief eet (Anneke), dat kan toch enkel goed aflopen, toch?

Dus ja, een drie uur durende tour, waar na gerechtje 2 “Anneke toch wel al een beetje genoeg had” of “Eik, dat eet ik niet zuh”. Maar ook “we kunnen toch moeilijk niets meer eten en in affronten vallen zeker?”. Dus bleef ik alles binnenproppen, met een grote smile.

Gelukkig was niet elk gerecht even groot en voor desserts is er altijd plaats. Die koffie met ei was toch wel wat speciaal, een traditionele manier van koffie drinken, maar niet echt een blijver in ons ochtendritueel.

Eerlijk, dit moet zo ongeveer mijn all time low geweest zijn. Ik had even geen zin meer in reizen en ontdekken. Het mocht allemaal stoppen op dat moment. Anneke vond het hilarisch, ik iets minder. En die tour bleef maar duren.

Eind goed, al goed.

Maar eind goed, al goed. Ondertussen kunnen we er beide al heel goed om lachen en komt het verhaal nog regelmatig naar boven wanneer we voor onze grote IXXI-muur staan en herinneringen ophalen aan al onze reizen die we laatste jaren al hebben mogen maken. Want geef nu toe, een vakantie zonder zotte bedoeningen is ook maar saai he!

En saai was onze reis niet want een paar dagen later had ik mijn wraak. Dan at Anneke iets verkeerd – vermoedelijk het gerechtje van het hotel – en was het haar beurt om geweldig ziek te worden. “Mevrouw, je moet wel opletten met wat je eet!” wist de eigenares van het hotel ons nog te zeggen.

Zotte bedoeningen dus, maar het is toch zo leuk om er achteraf nog eens mee te lachen.

*Disclaimer: Dit is gewoon gratis reclame voor IXXI. Wij zijn grote fan! Als er iemand van IXXI meeleest: wij zouden graag nog enkele foto’s bestellen om onze wand nog wat groter te maken. Het is maar een hint hè!

Meer zotte verhalen?

Onze zotte verhalen over onze wereldreis kan je hier terugvinden. Wel voorzichtig zijn met wat je eet!