Opdracht #2: Plant een vlag op de hoogst beklommen berg.

Het begon ‘s ochtends in het Taroko National Park; één van de hoogtepunten van elke reis doorheen Taiwan. De dag voordien hadden we het park al verkend. Conclusie: geen enkele piek was hoog genoeg voor deze opdracht. Of toch: geen enkele piek waar je zonder vergunning heen kon. Daar bleken we namelijk hopeloos te laat voor.

IMG_20180325_215546_335

De beroemde Taroko Gorge.

IMG_20180325_220246_245

Eternal Spring Shrine in Taroko National Park.

IMG_20180325_215652_326

Wandeling langs de kloof.

IMG_20180325_220127_844

Helder blauw water.

IMG_20180325_215903_565

Bridge over troubled water. Sorry, ik kom ‘m niet laten liggen.

IMG_20180325_220049_407

Eén van de mooiste roadtrips ter wereld.

IMG_20180325_215619_127

Gigantische rotsblokken in de rivierbedding.

IMG_20180325_220205_761

Beautiful roads.

Dus begaven we ons verder van Taroko weg en begonnen we aan een lijdensweg als geen ander. Het eerste stuk stijgen viel best nog wel mee. Maar het pad werd hoe langer hoe smaller, de lucht elke stap een beetje ijler. Bij elke tegenligger greep angst ons hart vast: met de afgrond zo dichtbij konden we geen enkele misstap begaan.

Na 2000 meter braken we door de wolken: een fantastisch zicht en plots volle zon op onze snuit. Een boost voor het moraal. Onze eerste piek kwam dichterbij: op 3237 meter bereikten we het prachtige uitzicht dat Mt. Shihmen te bieden had. Het werd ons hier ook duidelijk hoe slecht we voorbereid waren op deze klim: Jonas in z’n korte broek; ik in m’n slechtste conditie. Dit terwijl alle Taiwanezen en Chinezen die we tegen kwamen gekleed waren alsof ze een week in de Siberische wildernis moesten doorbrengen. Als je je afvraagt hoe erg dit dan wel kan zijn? Wel, weet je wanneer iemand z’n jas uitdoet en de laag onder de jas gewoonweg een tweede jas is? Zo dus. Ik daarentegen liep er in m’n T-shirt.

IMG_20180325_221203_430

Views like these.

IMG_20180325_220817_335

T-shirt weather.

IMG_20180325_220843_686

Wandelen door de bergen.

IMG_20180325_221033_135

Easy peasy.

IMG_20180325_221059_537

Jonas maakt het pad.

IMG_20180325_220658_958

Boven de wolken.

IMG_20180325_221236_876

Keep on climbing.

IMG_20180325_221302_454

I just can’t get enough.

IMG_20180325_221345_002

Prachtig.

Zoals altijd wegen de laatste loodjes het laatst. Voor de hoogste piek moesten we nog een kleine 200 meter stijgen, naar 3417 meter: Mt. Hehuan. Met barstende koppijn worstelde ik me naar het hoogste punt. Voor de opdracht koos ik voor een digitale vlag: leave no trace, zoals ze zeggen. En als digitaal marketeer lijkt me dit ook het meest gepaste type vlag. Zo gepast zelfs dat ik mezelf er alvast de eerste prijs voor gaf:

sketch-1521989810986

Prijs voor beste vlag – gaat zoals je ziet – naar mezelf. Let ook goed op m’n sterke grip op de vlaggenstok.

P.S: Eerlijkheidshalve moet ik toegeven dat ik de beklimming van Mt. Hehuan op m’n eigen manier deed. Op de laatste 2,4 kilometer na gold het principe: I did it my way: on the highway.

NO REGRETS!!! #lazylastdays

IMG_20180325_220320_948

Het eerste deel: toen de wegen nog voldoende breed waren.

IMG_20180325_220512_025

Daar staat-ie dan beneden: onze Ford Focus.

IMG_20180325_220549_886

Zwaar werk zo’n beklimming: duizenden bochten + autoziekte = geklaag.

IMG_20180325_220441_548

Mini Cooper mag me contacteren voor dit promo-plaatje.

Leave a Comment

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s