Als kind passeerde ik er naar het schijnt al eens, maar even terug kreeg ik de kans om die vergeten jeugdherinnering te vernieuwen: Leeds Castle. Ligt niet zo ver van Folkestone en was dus een uitstekende uitvalsbasis om (de dag erna) LeShuttle terug naar Calais te nemen.

Niet dat we logeerden in Leeds Castle zelf uiteraard. Geen idee of dat gaat en sowieso te duur indien mogelijk. Op een paar kilometer afstand, ligt een kleine camping en daar was nog een plekje voor ons.

Ik had werkelijk geen enkele herinnering aan die plek. Het was vermoedelijk ook wel zo’n 35 jaar geleden – we worden oud. Daarom deden we op voorhand nog wat opzoekwerk: Naast het kasteel heeft het domein ook nog een minigolf (wanneer vertrekken we?), een doolhof (we moesten er al zijn!), en een falconry show (nog altijd niet vertrokken?). Reken daar nog een winkel met ‘pre-loved-books’ bij en het feest is compleet.

Als je je al ergens geen zorgen over moet maken, dan is het de parking. Die is gigantisch. Er passen zelfs campers op en ze zetten die gewoon tussen de auto’s.

Onze tickets hadden we op voorhand gekocht (33£ per persoon. Kijk voor de huidige prijzen van het ‘explorer ticket’ op de site van Leeds Castle). Beetje prijzig, maar je krijgt er wel redelijk wat voor terug. Dat begint met een plannetje en een polsbandje (zo eentje dat je ook krijgt bij een all in cruise).

Daarna begint het feest! En de volgorde bepaal je volledig zelf …

Het kasteel

Bij ons in het thema van Peter Pan en kerstmis. Een op zich niet zo spectaculaire wandeling door het kasteel, met daarbij de uitgebreide geschiedenis van het kasteel en zijn bewoners. Peter Pan maakte het geheel nog wel wat leuker, al lag de focus toch vooral op kinderen. Er was wel echt tijd in gestoken. Dat moest je ze wel nageven.

Minigolf

Het was koud. Het water in de beekjes was bevroren, maar niets kon ons tegenhouden. Ik heb een gave om te verliezen met dit spelletje. En dat was deze keer niet anders. Als we goed konden tellen: 12 holes van diverse moeilijkheidsgraad en na dat laatste holletje – toen was het al lang verloren voor mij – gaat het balletje de dieperik in. Geen tweede poging mogelijk. Geen al te spectaculaire setting hier, maar wel leuk vermaak.

Doolhof

We rijden al genoeg met de GPS rond. Tijd dus om eens goed verloren te lopen. Geen al te groot doolhof, maar zoals gewoonlijk … overmoed bij de start “we gaan dat eens snel oplossen, in geen tijd zijn we terug buiten”. En ook zoals gewoonlijk: “Dit is de 12de keer dat we hier passeren, volgens mij zijn we fout?”.

Gemakkelijk zijn ze nooit, die doolhoven en ook deze was weer een uitdaging. Het wordt allemaal nog een beetje erger als je mensen passeert die twee minuten later al op het uitzichtpunt bij het einde staan. En wij maar blijven zoeken.

En dan plots staan we bij de trap die naar het uitzichtpunt leidt. We hebben het gehaald. Dat doolhof in Italië was toch nog grootser en moeilijker, maar toch.

Na het doolhof wandel je via een speciale ondergrondse grot naar buiten. Hebben we toch mooi weer eens meegemaakt. Speciale grot wel.

Falconry

Een show met roofvogels die tussen het publiek vlogen. Voor wie twijfelt: beter afgericht dan de gemiddelde hond (en al zeker beter luisterend dan onze kat). Begeleid door een zeer uitgebreide uitleg, krijgen we een viertal verschillende vogels te zien. De lokale vogels blijven op een afstand, maar hoeven niet te vrezen. Dit viertal krijgt voldoende hapjes als ze doen wat van hen gevraagd wordt.

Ik ga ook eens een mailtje sturen denk ik. Ik heb soms wat moeilijkheden om onze rosse kater Win in zijn bench te krijgen. Die roofvogels vliegen er gewoon zelf in.

Pre-loved books

De winkel was bij ons helaas gesloten. We zullen dus nooit weten welke boeken ze daar verkopen. Zijn het voornamelijk boeken over stoere ridders en jonkvrouwen? Of gewoon en verzameling boeken die de kasteelheer niet meer in zijn (of haar?) collectie wil? Binnen 35 jaar nog eens terugkeren.

Castle View Restaurant.

Je kan je restaurant haast geen betere naam geven. Vanuit het restaurant, met grote ramen, heb je een mooi zicht op het kasteel. Waar de meeste restaurants in dit soort gelegenheden wat matig zijn, mag dit er best wel zijn. Een beperkte kaart, maar wat we voorgeschoteld krijgen is wel de moeite.

Er zijn nog een aantal andere kleine eetgelegenheden, ijsjes en meer ‘fast food’. Deze hebben we niet getest.

En wat nog?

In de lente en zomer zijn er bootjes op het water en heel het jaar door is er ook een toeristentreintje dat je van de ingang helemaal naar het kasteel brengt. Dat is wel bijbetalen en dat vonden we nu niet meteen de moeite. Het water was dichtgevroren, die bootjes gingen dus nergens heen.

Was dit het beste kasteel dat we ooit bezochten? Dat klinkt nogal beladen. Smaken verschillen uiteraard, maar wij hadden een leuk dagje. Je kan hier gemakkelijk een halve dag rondlopen. Als je dan rekent dat de dagen kort zijn in januari, dan weet je het wel. Allen daarheen!

Nog meer inspiratie opdoen?

Bekijk onze andere blogposts over Engeland hier!