Noorwegen, dat is je ogen uitkijken, wandelen in het groen, maar vooral ook gewoon eindeloos door de natuur rijden. Een mooi stukje Noorwegen is ongetwijfeld de route tussen Bodo en Steinkjer (Kystriksveien). Dit is een route die tussen de fjorden loopt en grotendeels de kustlijn volgt. Af en toe wordt de weg onderbroken door een ferry (joepie, bootjevaren!). In Noorwegen zijn ze van het concept dat een ferry gemakkelijker is dan tunnels of bruggen bouwen (al mogen hun bruggen er ook wel wezen). 

De Kystriksveien: Route

Officieel begint de Kystriksveien bij Bodo, al kom je online ook info tegen over een startpunt in Rorvik. Wij hielden het op het traject tussen Bodo en Steinkjer, en vonden het allemaal even mooi, ook al hadden we niet meteen het weer mee. Veel mist, regen en op bepaalde punten zelfs sneeuw die al bleef liggen.  

“Stel je voor hoe mooi het hier zou geweest zijn moest het geen slecht weer geweest zijn” (A. Lens, Wereldreiziger) 

Het was begin oktober en terwijl België nog gezellig nazomerde, reden wij al rond in temperaturen tussen de 3-10 graden. Frisjes. Lang leve de winterjas. Oorspronkelijk zouden we de route symbolisch afsluiten in Rorvik. Daar wilden we een bezoekje brengen aan een museum. Oktober is echter buiten het traditionele toeristisch seizoen en dus is heel veel al gesloten, inclusief dat museum dus. 

Rondrijden in Noorwegen is vrij aangenaam. De meeste wegen zijn goed aangelegd, onderhouden én breed genoeg om twee auto’s te laten passeren. Wie Waze gebruikt merkt dat de grote wegen bezaaid zijn met snelheidscamera’s en een deel van de wegen in Noorwegen is tolweg. Je betaalt pas achteraf. Kosten daarvan vallen op zich nog wel mee. Je kan ook opteren voor een zendertje in de wagen (vergelijkbaar aan het Bip & Go-systeem in Frankrijk). Dat hebben we niet uitgeprobeerd. 

Fun Fact: De snelheidscamera’s die buiten dienst zijn, zijn afgedekt, zodat iedereen kan zien dat ze gewoon kunnen doorvlammen (al valt dat laatste nog wel mee). 

Wij stopten voor … 

• Norwegian Aviation Museum (Bodo): Wij zijn fan van alles wat vliegt, rijdt of vaart, dus dit museum kon niet ontbreken. De geschiedenis van de luchtvaart in Noorwegen wordt er uit de doeken gedaan en een groot deel gaat ook over WOII. Extra leuk is dat er een controletoren is nagebouwd waar je de communicatie kan beluisteren (live) van de inkomende en vertrekkende vliegtuigen. Je zit namelijk vlak naast de luchthaven 
• Het kolkende water van Saltstraumen. Saltstraumen is een klein dorpje met een aantal campings en een winkel. Wat Salstraumen bijzonder maakt is dat het de sterkste getijdenstroom ter wereld is. 4 keer per dag verandert het water in de zeestraat bij Saltstraumen van richting (eb en vloed, je weet wel) en dat zorgt voor ‘conflicten’ wanneer de twee getijden elkaar ontmoeten. Wilde waterpartijen en draaikolken zorgen er voor dat je beter twee keer nadenkt voordat je hier in het water valt. 
• Gronsvik Coastal Fort: Tijdens WOII waren de Duitsers nogal aanwezig in Noorwegen. Dat valt nog steeds op door het groot aantal ‘forten’ die gebouwd werden ter verdediging. Gratis rondwandelen tussen de ruïnes en in en rond de bunkers van nu bijna 80 jaar geleden. Museum enkel open tijdens de zomermaanden. 

Tijd voor een ferry of 6! 

Op het traject tussen Bodo en Steinkjer neem je in totaal 6 ferries: 

• Foroy – Agskardet (15 minuten) 
• Jektvika – Kilboghavn (60 minuten) 
• Nesna – Levang (25 minuten) 
• Tjotta – Forvik (70 minuten) 
• Anddalsvag – Horn (18 minuten) 
• Vennesund – Holm (18 minuten) 

Voor de uurroosters van de verschillende ferries, gebruikten we de “Reis App” (Android). Werkt perfect. Tickets hoef je niet op voorhand te kopen. Om alles vlot te laten verlopen, wordt je nummerplaat gescand wanneer je de ferry oprijdt. Opnieuw komt de rekening achteraf (prijslijsten hangen uit in elke boot). Om de rekening achteraf te vermijden, kan je jezelf ook registreren op Ferrypay.no. Op die manier worden de tickets automatisch, zij het met enige vertraging, in rekening gebracht via een geregistreerde kredietkaart. 

De meeste ferries varen vrij regelmatig uit. We hebben nooit echt lang moeten wachten. Het was wel laagseizoen uiteraard. Elke ferry heeft z’n eigen cafetaria met allerhande versnaperingen. In veel gevallen is dat met onbemand kassasysteem. Ideaal, niemand om je te veroordelen als je weer van die vettige troep wil eten.

Ons Oordeel

Steinkjer is het officieuze einde van de route. De 650 kilometer (officieel, in werkelijkheid wel wat langer) waren meer dan de moeite om enkele dagen voor uit te trekken. De ferries in combinatie met de mooie uitzichten absolute hoogtepunten. Aanvankelijk hadden we wat schrik om met een grotere bestelwagen midden oktober door deze streek te rijden, maar gelukkig waren de temperaturen nog hoog genoeg en zijn we niet in de sneeuw terechtgekomen. 

Gerelateerde artikels

Ontdek alles over onze avonturen over Noorwegen via deze link