Het kan allemaal geen toeval geweest zijn. Ik had met mijn wederhelft een kleine discussie (die ik uiteraard verloor), over het woord ‘Navy’. We puzzelden ons een ongeluk in het boek der idiote puzzels van Mat en op een bepaald moment gingen we misschien een heel klein beetje spieken omdat we de oplossing niet vonden. Eén van de gezochte woorden was gelinkt aan een boot.

Om één of andere duistere reden, ging ik er vanuit dat de ‘Navy’ gewoon dingen met boten van het leger waren. Niet helemaal dus. Verwarring alom.

De navy, dat vertelt het internet me nu, gaat over de ‘Marine’. Het onderdeel van de strijdkrachten van een leger dat opereert op zee. Ja, dat zijn ook boten, maar ook vliegtuigen dus.

Geheel toevallig de volgende dag …

Op de terugweg richting het oosten, was het plan om Salisbury te bezoeken. Stadje met Kathedraal. Kan niet mislopen. Kerken bezoeken, we zijn daar goed in.

Het museum over de Royal Navy.

Het lot bepaalde echter dat we voorbij het bordje van het “Royal Navy Fleet Air Arm Museum” passeerden. Een hele boterham om te zeggen dat ze daar oude vliegtuigen (en dus niet alleen boten, Jonas) van het leger tentoonstelden.

Kiezen tussen kerk en vliegtuig? De keuze is snel gemaakt. Wij op weg!

Na wat geklooi aan de ingang ‘Sorry voor het nieuwe kassasysteem, onze medewerkers leren er ook nog mee werken’, gingen we op onderzoek.

Onze ogen werden snel een paar maatjes groter. Naast een aantal kleinere vliegtuigen en helicopters, stond hier zowaar een prototype van een Concorde tentoongesteld. De neus van dit prototype stond nog iets anders dan die van de uiteindelijke modellen. Voornamelijk omdat de piloten eigenlijk gewoon niets konden zien. Begrijpelijk. Ik zou het als piloot ook wel willen dat ik iets zou kunnen zien door mijn petieterig kleine vooorruit.

Eén van de vier hallen van het grote museum (neem echt wel je tijd, je bent hier niet op een uurtje buiten), is volledig ingericht als vliegdekschip. Op het grote dek staan de vliegtuigen, ‘binnen’ krijg je uitleg over de verschillende functies op het schip. En dat ziet er dus allemaal redelijk echt uit. De moeite!

Het lijstje vliegtuigen lijkt oneindig. Klein, groot, alle maten en gewichten. Oud en nieuw. Eentje wordt zelfs helemaal heropgebouwd na een heel tijdje onder water gelegen te hebben. Ik zou eens gaan zien!

De moeite?

Het museum is een aanrader voor mensen die houden van oude technologie of de geschiedenis van het Engelse leger in het algemeen. Je bent er wel een aantal uurtjes zoet. Geen idee of dit museum echt druk bezocht wordt. Bij ons was het alvast niet te druk (begin januari). Ook interessant voor kinderen!

Interessant: de kaartjes blijven een jaar geldig. Je kan dus gewoon terugkomen!

Zoals altijd is het minder interessant voor controleurs van Michelin. Vriendelijke bediening, maar echt lekker was het eten in het kleine restaurant niet (vooral de ketchup kan je bezwaarlijk echt ketchup noemen).

Meer inspiratie nodig?

Wij wel! Wat zijn jullie favoriete musea gelinkt aan technologie of oude vliegtuigen?

Bekijk onze andere blogposts over Engeland hier! En blogs over vliegtuigen en technologie? Hier!