Fife Coastal Path in 10 beelden

Dit jaar voelde het extra moeilijk om los te laten. Ik ben het type persoon dat al twee weken op voorhand de meest grappige Out-of-Office schrijft om dan op de laatste werkdag de laptop dicht te gooien en ‘de knop om te draaien’. De knop bleek dit jaar echter vastgeroest te zitten. Door de verstrengeling van werk en vrijetijd tijdens corona volgens de ene; door mijn karakter volgens de ander. Ongeacht de oorzaak was het dit jaar moeilijk om ‘in het moment’ te leven; maar op een avond belandden we – na een behoorlijke stressvolle dag – in Elie. En daar voelde ik me voor het eerst even vrij. Daarom neem ik je graag mee naar dat moment, in tien beelden.

Uitrusten bij zonsondergang op het Fife Coastal Path

1. Fife Coastal Path

Het Fife Coastal Path is een wandelroute die van Kincardine tot Newburgh loopt; goed voor zo’n 183 km wandelplezier. De route kenmerkt zich door de vele charmante vissersdorpjes, verlaten stranden en de ruwe kustlijn.

Van deze 183 kilometer heb ik maar een peulschil gewandeld, maar die peulschil heeft wel een permanente indruk nagelaten.

2. St. Andrews

Natuurlijk ‘zwembad’ vlakbij St. Andrews Castle

De grootste trekpleister op Fife Coastal Path is ongetwijfeld St. Andrews, bekend van St. Andrews Castle, alsook van St. Andrews Cathedral en golf. Die laatste twee zijn van horen zeggen, want de abdij was volledig afgezet door werken en we waren onze polootjes vergeten dus konden ook niet gaan golfen.

3. Elie Holiday Park

Het was extreem moeilijk om campingplaatsen te vinden in Schotland. Blijkbaar zou het gaan om een uitzonderlijke situatie. Zowat elke Brit had plots een tent/Volkswagen-busje/campervan/motorhome gekocht en de campings zaten dus tsjokvol plaatselijke toeristen. De eerste campinghouder zuchtte al: ‘I came here for an easy life; not for this!’, exclameerde hij toen we opwierpen dat maandenlang uitverkocht zijn toch goed was voor z’n zaken.

Toen we langs de kustlijn reden met onze motorhome begon zich een stoet auto’s achter ons te vormen. ‘Anders moet je hier maar afslaan; die camping zal wel vol liggen, maar we kunnen eens vragen en dan zijn we van die auto’s af‘, sprak ik bij de afrit naar Elie Holiday Park. Op dat moment niet wetende dat die uitspraak zou leiden tot één van de mooiste avonden van onze vakantie. Shout out aan het gezin dat had afgezegd waardoor wij hun plaats konden inpikken.

4. Dunfermline Abbey en Palace

Dunfermline Abbey zag King Bruce graag

Dunfermline Abbey is de laatste rustplaats van een hoop middeleeuwse monarchen – en boy, Schotland heeft echt véél middeleeuwse koningen en koninginnen. Vooral het schip van de abdij is impressionant. In tegenstelling tot een hoop andere abdijen en kathedralen uit de middeleeuwen is Dunfermline Abbey géén ruïne, maar een actieve gebedsplaats.

Dunfermline Palace is wél een ruïne; en wel eentje waar ik niets over kan zeggen, aangezien ook deze ruïne gesloten was wegens onderhoudswerken. Had ik al gezegd dat er ten tijde van ons bezoek aan Schotland een grootschalig probleem was vastgesteld bij zowat elk monument dat we wensten te bezorgen? Reden: gebrek aan onderhoud tijdens de coronacrisis.

5. Beachcombing

Ik wou dat ik grotere handen had om méér schelpen te kunnen vasthouden

Ik zou 365 dagen per jaar schelpen kunnen rapen. Ik doe dat niet, want schelpen rapen is eigenlijk niet zo bijster interessant voor de natuur. Uiterste zelfopoffering. In plaats daarvan raap ik nu enkel schelpen op vakantie en probeer ik mij te beperken opdat lokale slakken en zeedieren ook nog wat leuks hebben. Proberen is hier echt wel een sleutelwoord.

6. Zonsondergang

Ik heb de zon zien zakken in de zee

Dit stukje Schotland had toch wel prachtige zonsondergangen: de zon letterlijk zien verdwijnen in het water. En ja, die zon die was er in overvloed toen we hier waren. Op onze laatste wandeling gingen we op zoek naar een bunker uit de tweede wereldoorlog. De bunker vonden we uiteindelijk niet, maar met zo’n uitzicht maakt het allemaal niet uit. Toch?

7. Kleine gelukjes

Fife Coastal Path was voor mij de plaats voor kleine gelukjes: margrieten in de kant, kinderen die spelen in de baai, suppers die een perfecte lijn vormen,… Op sommige momenten en plaatsen is alles gewoon net dat tikkeltje meer betoverend dan anders. En zo voelde het hier.

8. Ruw

De kustlijn langs het Fife Coastal Path is ruw. Soms moet je de getijden afwachten, soms moet je goed opletten waar je je voeten zet. Maar meestal moet je helemaal niets en mag je gewoon genieten. Tussen allerlei ruïnes en historische gebouwen primeert de natuur nog altijd en die rauwe, ruwe aantrekkingskracht maakt dit stukje Schotland zo uniek.

9. Blauw

Dit is het enige beeld dat ik na de Belgische zomer van 2021 wou zien: helderblauwe lucht, helderblauw water en het zonlicht dat diamanten maakt op het water. Deze foto is voor mij symbool voor vakantie.

10. Fotografie

Het blijft een moeilijke voor mij: foto’s nemen. Ooit deed ik het met veel plezier, daarna gaf ik jarenlang bevelen aan Jonas en sinds IJsland neem ik zelf terug foto’s. Maar alleen als ik er zin in heb. Dat betekent dat ik van sommige dagen Schotland helemaal geen foto’s heb. Deze foto was één van de eerste beelden die ik maakte bij het Fife Coastal Path. Toen nog met een streeptje tegenzin. Maar hoe verder ik wandelde, hoe vrijer ik me voelde, hoe minder stress ik had en hoe meer ik terug kon fotograferen.

Gerelateerde artikels

Wil je meer weten over onze roadtrip door Schotland? Dan heb je hier een handig overzicht van alle blogposts over Schotland.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s