Een bijbeltocht van Kalaw naar Inle Lake.

Voor alles een eerste keer: alsook voor een tweedaagse trekking. Ideale plaats om voor het eerst meerdaags te trekken, leek ons Kalaw. Kalaw ligt in de bergen en de temperatuur is er dan ook een pak lager dan in pakweg Yangon. De plaatselijke bevolking heeft het hier zeer moeilijk mee en draagt de hele dag door skijassen en wintermutsen. Hoe zou je zelf zijn bij vrieskou van 20°C à 25°C?

‘s Ochtends maakten we in deze onmenselijke kou kennis met onze groepsleden. Onze trekkinggroep telt 10 personen: twee Belgen (wij), 1 Française, 1 Duitse, 2 Amerikanen en 4 Indonesiërs. De zeven laatste blijken één grote groep te zijn.

En zo kwam het dat twee Belgen en één Française – zonder het te beseffen – terecht kwamen in een bijbelkamp nabij Kalaw. Bij de eerste lunch werd er plots een collectief bidmoment ingelast. In de namiddag volgde er een emotioneel zwaar moment waarbij alleen christelijke gospelmuziek kon helpen. Gelukkig werd God gevonden en was de zevenkoppige groep opnieuw sterk genoeg om de tocht verder te zetten.

Sommige mensen zouden argumenteren dat het vrij onbeschoft is om tijdens een begeleide trekking – met als doel kennis te maken met lokale stammen – luid (religieuze) muziek te spelen. Jammer genoeg waren ‘sommige mensen’ in de absolute minderheid.

Na nog wat gebeden ‘s avonds konden we slapen in een lokale homestay. ‘s Ochtends luidden de alarmklokken christelijke liederen en werd de dag gestart met Bijbelstudie. Naar de razend interessante mythe over de plaatselijke stam (Pa-O) werd slechts geluisterd door drie mensen. Zeven andere mensen vonden het vervolgens nodig om tijdens de trekking het geloof van Jezus te delen. Onze getraumatiseerde gids begon nadien elke zin met ‘I know Christian people don’t believe in spirits’.

Onze trekking van Kalaw naar Inle Lake zal zich eeuwig laten herinneren als christelijk uitje. Contact met de plaatselijke bevolking was er nauwelijks – misschien maar goed ook. Eén getraumatiseerde gids en drie getraumatiseerde Europeanen is al schade genoeg.

IMG_20180112_220420_618

De geteelde pepers worden gescheiden (goede kwaliteit versus minder goed) en vervolgens op de lokale markt verkocht. 

IMG_20180112_220448_846

Toch maar niet durven proeven.

IMG_20180112_220816_866

Is het een boom, is het een pagode?

IMG_20180112_220744_952

De runderen krijgen hun kenmerkende bult door het trekken van wagens.

IMG_20180112_221030_026

Na een dag werken op het land, komen de landbouwers terug naar hun dorp.

IMG_20180112_221144_241

Kleine kinderen gaan mee met de ouders werken: geen opvang hier. 

IMG_20180112_221414_098

Luisteren en kittens strelen? Ik doe het allemaal, tegelijkertijd.

IMG_20180112_221211_215

Uitzicht.

IMG_20180112_221325_575

Bezoek aan een lokale school.

IMG_20180112_221542_607

Op Inle Lake: deze dame haalt draad uit lotusstengels. Vervolgens wordt de lotus verweven tot héééél erg dure doeken ($250 voor een kleine ‘handdoek’).

IMG_20180112_221806_417

Zonsondergang op het meer.

IMG_20180112_221917_072

My hair still going strong.

 

 

 

Leave a Comment

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s