Eén van de ‘sleutelmomenten’ van onze laatste trip naar Sicilië beleefden we in Modica. Niet door de vele trappen die we overwonnen, of door de zeer matige pasta die we er aten. Wel door de chocolademelk zonder melk.

Modica staat namelijk bekend om z’n chocolade.

Modica is een ‘klein’ stadje in Zuid-Oost Sicilië. Het staat in de gidsen beschreven als het stadje met de smalle straatjes, barokke kerken en een eeuwenoude chocoladetraditie. Het is gelegen in het Val di Noto, een Unesco-werelderfgoedgebied dat bekend staat om zijn laat-barokke architectuur. Tot zover de gidsen, want hoorde ik daar nu iets over chocolade?

Dat moesten we gaan testen!

OK, eerst toch even gewoon de stad gaan bezoeken. Deze bestaat uit twee delen. Modica Alta (Alta = hoog en dus bovenaan) en Modica Bassa (Je raadt het nooit …), de benedenstad. Tussen de twee? Eindeloos veel trappen. Voorzie stevige kuiten en oefen thuis alvast even, want het zijn er veel.

Kerken maken een belangrijk deel uit van de stad, met de indrukwekkende Duome di San Giorgio op kop. Je ziet deze al van ver liggen.

Andere belangrijke kerken (niet allemaal permanent open):

• Chiesa di San Giovanni Evangelista (Alta): vlak bij het uitkijkpunt Belvedere Pizzo.
• Duomo di San Pietro (Bassa): met een trap geflankeerd door apostelbeelden.
• San Nicolo Inferiore: een 12e-eeuwse rotskerk met Byzantijnse muurschilderingen.
• Chiesa del Carmine: een gotische kerk die de aardbeving overleefde.

Maar stop met ons af te leiden, wat hoorde hoorde ik je zeggen?

Chocolade!

Inderdaad, Modica is bekend om zijn chocoladecultuur en je hebt er dus een heel aantal winkels waar je kan gaan proeven en genieten. Wij kozen – we blijven toeristen – voor Antica Dolceria Bonajuto, de oudste chocoladewinkel van heel Sicilië. En, laten we eerlijk zijn. Dat was een goede keuze.

De chocolade van Modica is heel speciaal. Korrelig als het ware, omdat de suiker niet helemaal gesmolten wordt. Dat maakt het geheel zeker niet minder lekker. Nog maar net binnen, kregen we een aantal proevertjes voorgeschoteld. Met vanille, kaneel, gember of chili pepers, allemaal heel normaal daar (en vooral lekker).

Maar dan moest het beste nog komen. Ze verkopen er ook cannoli en chocolademelk. De cannoli was lekker, zoals altijd, maar met de chocolademelk was iets aan de hand. Daar zat volgens hen namelijk geen melk in. We waren als het ware gewoon chocolade (er zat wel slagroom op) aan het drinken. Hemels – wel een beetje zwaar – maar vooral hemels!

De uitvinder van de chocolade verdient een standbeeld. De uitvinder van de chocolademelk zonder melk van Bonajuto verdient er minstens 2.

Jonas, een tevreden reiziger zonder melksnor.

We vulden onze jaarvoorraad aan en hadden vooral spijt dat we geen chocolademelk mee naar huis konden nemen. Thuis aten we het eetbare goud voorzichtig, stukje per stukje spaarzaam op

Ondertussen is die voorraad enorm aan het slinken. En zo geschiedt het, dat Jonas en Anneke in November opnieuw Sicilië zullen gaan verkennen. De andere kant van het eiland deze keer (het westen met Palermo en dergelijke). Dat ze dan per ongeluk een uitschieter richting Modica gaan maken, wat volledig in het oosten ligt – is eerder toevallig. Het is vooral niet gelinkt aan chocolademelk zonder melk en de overheerlijke cannoli.

Praktisch

Modica ligt onderaan, in het zuid-oosten van Sicilië, op anderhalf uur rijden van Catania en een viertal uur rijden van Palermo. Het was niet overdreven druk in Modica toen we er in November passeerden. Wel wat het een kleine uitdaging om de wagen geparkeerd te krijgen. Daar zijn ze iets minder op voorzien.

Modica is heel bewandelbaar. Een niet te grote stad, maar je dient wel rekening te houden met de tamelijk grote hoogteverschillen (overwin die trappen!). Dit zorgt toch wel voor enig gepuf.

De vraag of we het opnieuw zouden doen, is al beantwoord!

Gerelateerde artikels

Ontdek alles over onze avonturen in Italië en Sicilië via deze link