Outback day 2: Nitmiluk

Deze post werd oorspronkelijk geschreven op 10 oktober 2017.

Gisteren was een vreemde dag. We trokken verder de Outback in: van Litchfield NP naar Katherine Gorge (Nitmiluk) National Park. Na een rit van ongeveer 4 uur komen we aan in Nitmiluk. Hier hebben we een kayaktocht geboekt door de gorge. Er waren 2 momenten om deze te starten: 8u30 of 12u30. Wanneer we hier om 12u00 aankomen staat alles al in rep en roer: we moeten onmiddellijk richting kayak; iedereen moet zich 30 minuten op voorhand melden.

Onder de bloedhete zon (ergens tussen 32 en 40 graden Celcius) begeven we ons 400m verder richting kayak-platform. Wat op scherm een makkelijke tocht lijkt, eindigt in realiteit met bezorgde blikken richting mezelf. Na 400m sta ik al nat in het zweet en drink ik ad fundum een hele liter water leeg. Bovendien hebben we nog niets gegeten en vonden we slechts één salade met rode bonen terug. Deze delen we snel met twee alvorens de kayaktocht te beginnen.

received_10155082697118932

Kayakken genoeg voor zeven toeristen.

Eens op het water is alles beter. Of toch nadat ik mijn poep bijna verbrand aan het stoeltje van de kayak. De Australiër gooit er met weinig empathie wat water op. ‘Zo dadelijk voelt alles beter’, spreekt hij profetisch. Het kayakken ging vlot – vooral dankzij Jonas, ik maak me geen illusies – en Katherine Gorge was wondermooi. We sluiten de kayaktocht af met een zwemmetje in de kloof. Enkele Scandinaven maken vreemde bewegingen onder water. Ook hier toont de Australische gids weinig interesse in. Mijn theorie dat alle empathie en interesse uit mensen zweet zodra 30°C bereikt wordt, lijkt gestaafd.

received_10155082696773932

Anneke, in een not-Jani-proofed outfit met veel te grote reddingsvest, pet én lange T-shirt. Jonas in een betere outfit. Maar wie zal de battle of the sun winnen?

We kamperen ook in Nitmiluk National Park. Ideaal, want na de kayaktocht en wandeling van 400m (!) moeten we ons permanent verkoelen. Dit doen we door in het zwembad te springen. Jonas is zwaar verbrand. ‘Ik smeer mijn voeten en benen nooit in’, zegt hij. Het resultaat is ernaar. In het zwembad voelt alles goed, eens uit het zwembad hebben we 2 minuten koud. Het beste gevoel ter wereld. Daarna stijgt onze lichaamstemperatuur weer en zijn we amper in staat te bewegen. We warmen in de microgolf een instant noodle maaltijd op. Alleen de plaatselijke wallabies kunnen voor verstrooiing zorgen. Maar we zijn te tam om ons fototoestel of GSM te gaan halen. Door de hitte zijn we al helemaal ingeburgerd.

‘s Nachts trek ik de camping rond op zoek naar soortgelijke campervans en tips om te slapen in deze zinderende hitte. Vol jaloezie kijk ik naar alle dure modellen die lawaai maken voor duizend: het zalige geluid van airco. De andere Toyota-busjes zijn ook aan het strugglen. Ik zie deuren en ramen wijd open staan. Gedeelde smart blijkt ook halve smart en ik duik onze zweethut terug in.

received_10155082696928932

Unfashionable greetings

1 Comment

  1. yab

    Wij waren te laat voor een boottocht in Katherine Gorge. Ooit, ooit, hoop ik daar nog eens terug te keren.

    Like

Leave a Comment

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s