How to wereldreis

Ik krijg regelmatig de vraag hoe het staat met de wereldreis. Moeilijk om te beantwoorden, want soms heb ik het idee dat het voor geen meter opschiet. Vraag het me op een ander moment en het lijkt allemaal erg snel te gaan.

Daarom een overzicht van welke stappen we al ondernomen hebben. Een handig overzicht als je dus zelf lang op reis wilt gaan.

3,5 jaar voor vertrek

In een hotelkamer in Thailand nam ik voor mezelf een besluit: ik zou lang op reis gaan. Zodra dit voor mij duidelijk was, had ik nog maar één prioriteit: de reis. Dat wilt zeggen dat deze lange reis intussen al drie jaar lang mijn leven op één of andere manier beheerst. De meest concrete manier: sparen. Daar startte ik 3 jaar geleden mee.

2 jaar voor vertrek

Mijn hart had ik al verloren aan Azië nog voor ik er een voet aan grond had gezet. De plannen worden concreter en de globale reisroute begint vorm te krijgen in mijn hoofd. Voorlopig blijven het ‘vage plannen’. Prioriteit blijft nog altijd op budget blijven om de plannen in realiteit om te zetten.

1,5 jaar voor vertrek

Ik beslis hulp te zoeken bij een gezondheidscoach. Ik geef mezelf een jaar om een gezond BMI te krijgen en een half jaar om te bewijzen dat ik dat BMI kan aanhouden. Dit zou ervoor moeten zorgen dat ik fitter ben op reis, langere wandeltochten kan maken en meer kan genieten. Na 8 maanden ben ik zestien kilo lichter en heb ik m’n gezond BMI behaald. Nu is het een kwestie van vasthouden.

1 jaar voor vertrek

We beginnen het nieuws beetje bij beetje wereldkundig te maken. Eerst aan familie en vrienden en later ook op het werk. Een klein jaar voor vertrek weten we zo ook: het wordt verlof zonder wedde.

Zes maand voor vertrek

Daar zitten we nu. En nu wordt het allemaal een pak concreter:

  • Onze ‘camper’ voor Australië is geboekt. Een groot uitgevallen station car met een matras in.
  • We boekten vliegtuigtickets: intussen al vier zelfs.
  • We contacteerden onze huisarts, mutualiteit en stad. Respectievelijk voor vaccinaties, reisverzekeringen & sociale bijdragen en een internationaal rijbewijs.
  • We boekten toch al enkele kamers in Singapore en ook onze eerste/laatste nachten in Australië en Indonesië.
  • En we proberen nog steeds een huurder te vinden voor ons fantastische appartement.

Het wordt concreet. Waar alles tot voor kort nog vaag bleef, begint het nu vorm te krijgen. Al denk ik soms dat het pas ‘echt’ zal zijn als het vliegtuig opstijgt (en terug landt, fingers crossed).

 

72 Uur in Bilbao

Stilzitten is moeilijk tijdens een verlengd weekend. Het stond dan ook al een tijdje vast dat we het Paasweekend zouden doorbrengen in Bilbao. Een stad in Spaans Baskenland. Geen tijd om in slaap te vallen op het vliegtuig (flagrante leugen!), op dik anderhalf uur sta je al in Bilbao. Met de bus en de metro geraakten we al snel tot bij ons hotel (Sercotel Hotel Gran Bilbao) dat even buiten het echte centrum lag. De stad heeft een goed metrosysteem, maar alles is zeer bewandelbaar. Op een dik half uurtje kan je de stad grotendeels doorwandelen. We kopen een enkeltje om tot bij het het hotel te geraken, maar doen voor de rest alles te voet.

Vampire Weekend

Het hoeft echter niet altijd wandelen te zijn. Via het internet boekten we, dankzij een tip van Annekes collega, een ‘Underground’ fietstocht bij Tourné. Zij verzorgen gegidste fietstochten langs plekken waar je anders vermoedelijk niet zou passeren. De Underground tour deed daar nog een schepje bovenop en ging ook echt langs plaatsen waar toeristen eigenlijk nooit passeren. Een dikke 16 kilometer op 3 uur, overgoten met een laagje cultuur/uitleg door onze gids Laura. Een aanrader.

IMG_6060_2

IMG_6108_2

Bij Pasen horen Paasprocessies. Indrukwekkend is een understatement. Het Paasgebeuren leeft echt wel in Bilbao. Gemaskerde (Punthoedjes en volledig in kostuum) mannen en vrouwen, jong en oud, velen ook nog blootsvoets, marcheerden door de straten, onder begeleiding van luid tromgeroffel en trompetgeschal. Het leken steeds weer eindeloze stoeten.

IMG_5590_2

Vele reviews beweren dat het Guggenheim museum mooier is langs buiten dan langs binnen, maar ook de binnenkant is zeker de moeite. Zowel vaste als tijdelijke collecties wisten ons te bekoren (al stonden er ook wel een aantal zeer bedenkelijke ‘kunstwerken’ – een geverfde kartonnen doos, kan je wat ons betreft moeilijk een topper noemen). Exit through the gift shop, maar wij laten ons niet vangen. De Bar is ook best wel goed.

Guggenheim

Portugalete is een stadsdeel aan de kust (toch even de metro nemen), vooral bekend om de Vizcaya Bridge (Unesco). Deze brug werkt met een soort gondel (zowel voor fietsers, voetgangers en wagens) en pendelt de hele tijd heen en weer. Voor 40 cent neemt de gondel ons mee naar de overkant.

UNESCO

Eten! Pinxtos: waarom een volledig gerecht eten als je dit ook kan opdelen in een aantal kleine tapas-achtige snacks? Te verkrijgen aan de bar van zowat elk café, en er lijkt geen einde te komen aan de combinaties van vlees, vis, kaas en groenten. En dat alles voor een zeer schappelijke prijs. Needless to say: we hebben ons niet ingehouden. Aanraders hier zijn Plaza Nueva (groot marktplein met talloze bars) en La Ribera Market (een overdekte markt).

Gemist: Dagtrips San Sebastian en Guernica.

Conclusie: 3 dagen is misschien net dat ietsje te kort om de stad en de omgeving volledig te verkennen, maar het tripje was zeker de moeite. De weegschaal kreunt (een beetje).